‘IJzingwekkend hoe eenzaam Marianne moet zijn geweest’

0
97
DSF_FRIE-p05.pdf - Adobe Acrobat Pro

Jasper S. 18 jaar de cel in

LEEUWARDEN – In de rechtbank in Leeuwarden is Jasper S. vrijdagochtend veroordeeld tot 18 jaar cel. De rechtbank achtte het bewezen dat hij de 16-jarige Marianne Vaatstra in de nacht na Koninginnedag van 1999 verkrachtte en om het leven bracht. Het Openbaar Ministerie had 20 jaar cel geëist tegen de verdachte. Jasper S. was zelf niet aanwezig bij de uitspraak van de rechtbank.

Op de vroege ochtend van 1 mei 1999 kwamen de ouders van Marianne Vaatstra erachter dat zij die nacht niet thuis was gekomen van het stappen. Dezelfde ochtend werd haar verminkte lichaam gevonden in een weiland bij Veenklooster. Uit het gevonden DNA op het lichaam van Marianne kon een daderprofiel opgesteld worden. In de jaren die volgden heeft de politie verschillende mannen als verdachte aangemerkt, maar van niemand kwam het DNA overeen met het daderprofiel. In al die tijd bleef Jasper S. buiten schot.

In 2012 werd begonnen aan een grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek, waaraan 8080 mannen uit de omgeving van Veenklooster werd gevraagd DNA af te staan. Dit DNA-verwantschapsonderzoek werd gezien als de laatste mogelijkheid om de dader van de moord nog te kunnen vinden. 89% gaf hier gehoor aan de oproep van het Openbaar Ministerie, zo ook Jasper S. zelf. Op 15 november bleek in het Nederlands Forensisch Instituut dat er een match was gevonden die 100% overeenkwam met het daderprofiel. Op 19 november werd Jasper S. op het erf van zijn boerderij in Âldwâld opgepakt. Niet veel later legde hij een volledige bekentenis af.

In de rechtszaak van drie weken geleden verklaarde Jasper S. dat hij in de nacht van 30 april op 1 mei 1999 op de fiets erop uit getrokken was om ‘zijn hoofd leeg te maken’. Bij Buitenpost zag hij Marianne in een flits op zich af komen fietsen waarna hij dacht: ‘Die ik voor mij.’ Hij zette de achtervolging in waarna hij bij de weilanden bij Veenklooster Marianne van de fiets trok, bedreigde met een mes en in het weiland seksueel misbruikte. Nadat het misbruik had plaatsgevonden was het alsof hij ‘wakker’ werd uit een soort roes waarna hij plotseling aan zijn gezin begon te denken en de gevolgen die het voor zijn familie zou hebben. In de paniek die daarop volgde wurgde hij Marianne met haar eigen beha en sneed vervolgens driemaal haar keel door. Jasper S. verklaarde daarbij in een opwelling te hebben gehandeld. De verdediging zette daarom ook in op doodslag in plaats van moord.

De rechtbank was het niet eens met de verdediging dat het zou gaan om doodslag. ‘Jasper had voldoende tijd gehad om na te denken over zijn daden. Ook nadat hij Marianne had gewurgd en hoorde dat zij nog ademde, had hij zich kunnen bedenken, maar deed dat niet.’

Drie weken geleden verklaarde Jasper S. Marianne niet vast te hebben gebonden. Dat bleek echter niet te stroken met de technische bewijzen. Op haar polsen waren sporen gevonden die alleen veroorzaakt konden zijn doordat zij vastgebonden was. Dit nam de rechter ook mee in de veroordeling. Dat Jasper S. het slachtoffer ook anaal zou hebben verkracht werd hij van vrijgesproken, naast dat hij dit ontkend had kon het ook niet bewezen worden. Het feit dat Jasper S. zich dertien jaar lang stilhield over zijn rol in de moordzaak terwijl hij zichzelf wel aan had kunnen geven vond de rechter heel erg kwalijk, maar kon hij niet meenemen in zijn uitspraak. ‘Niemand is verplicht om aan zijn eigen veroordeling mee te werken.’

De rechter in de zaak, de heer Dölle, gaf aan dat in een zaak als deze uit oogpunt van vergelding elke straf te licht zou zijn, maar dat er grenzen zijn aan de vergelding in de rechtstaat. ‘Het is ijzingwekkend als men op zich laat inwerken hoe eenzaam Marianne in haar laatste momenten moet zijn geweest.

De schadevergoedingen die door familie van Marianne geëist waren zijn niet ontvankelijk verklaard. De claims waren te ingewikkeld voor behandeling in een strafzaak. De familie kan bij de burgerlijke rechter terecht voor behandeling van de claims.

De verdediging was na afloop teleurgesteld over de strafmaat, raadsman Jan Vlug had gehoopt dat Jasper S. veroordeeld zou worden voor doodslag. In Pauw en Witteman liet Jan Vlug weten dat Jasper S. ondanks de teleurstelling dat hij voor moord is berecht en niet voor doodslag, niet in beroep zal gaan. Hij zei hier bij dat ‘heel Friesland er belang bij heeft dat er nu een einde aan de zaak komt.’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here