week 33

0
78

Nog maar net een maand getrouwd en nu al heb ik een probleem. Een nieuwe liefde ontpopt zich en het is heel echt. En manlief moet het dus nu al doen met minder aandacht. Het gekke is, ik weet nog maar weinig van mijn nieuwe liefde, maar ook weer zoveel. Hele gesprekken gaan bij ons thuis alleen nog maar over die ander. Echt praten met elkaar zit er nog niet in, dus manlief moet maar aanhoren wat ik allemaal kwijt wil. En in mijn hoofd vertel ik al wel van alles, hopende dat er misschien toch iets van overkomt. Ook elkaar zien, is nog een moeilijk verhaal in dit prille stadium. Het is een soort van lange-afstandsrelatie, waarbij de werkelijke afstand maar kort is, maar ons spaarzame contact heel modern via een scherm verloopt. En die momenten moet ik ook nog delen met mijn man. Maar oog voor hem, heb ik dan echt niet. Want je bent al mooi, hoewel het qua haar nog wat tegenvalt. Ongeduldig wacht ik tot we elkaar diep in de ogen kunnen kijken. Het geeft niet, want de blikken die we nu nog niet kunnen wisselen, worden gelukkig bij tijden nog wel gecompenseerd met kleine aanrakingen die alleen wij tweeën delen. Ons weinige contact; anders dan vlinders in mijn buik, hoewel het daar veel van heeft. En niet kunnen eten daarvan; het is erger met deze liefde. Het eerste etentje met manlief at ik ook maar een halve pizza, iets waar hij me nu nog vaak mee plaagt als ik tevreden alles opeet. Maar sinds deze nieuwe liefde maak ik het nog wat bonter. Moeizaam gaat het naar binnen en veelal denk ik er daarna over om het er weer uit te gooien. Ondertussen doet onze liefde me wel goed. Rond en gezond; dat is mijn nieuwe motto sinds je in mijn leven bent.

Sinds kort kan ik iedereen exact vertellen hoe lang het nog duurt tot het Kerst is. Beste lezers, denk niet dat ik gek ben geworden en heus, ook manlief zet ik niet aan de kant. Hij schikt zich in zijn lot en geloof me, ook ik moet zijn liefde delen tegenwoordig. Het zal alleen maar erger worden, wanneer onze dochter geboren wordt. Ons eerste kind, gepland op Eerste Kerstdag. Er wacht een prachtige naam, liefhebbende opa’s en oma’s en zelfs een overopa en oma, ooms en tantes en nep-ooms en neptantes, aan je kamer wordt gewerkt en de liefde voor je bouwt zich iedere dag op. Wat je van het leven gaat maken, moeten we allemaal nog zien en we kijken ernaar uit. Welkom mooi mens.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here