Ambachtelijke beren vinden gretig aftrek

0
1752
NOARDBURGUM - Owlbears

‘Gebruik van kleuren vind ik erg belangrijk’

NOARDBURGUM – De creativiteit van Cathy Hemrica-Mink uit Noardburgum heeft ze niet van een vreemde. ‘Ik kom uit een erg creatief gezin. Thuis waren we altijd bezig. Mijn vader maakte bijvoorbeeld maatkleding.’ In eerste instantie maakte ze voornamelijk poppen. In 1980 won ze zelfs een nationale prijs met een zelfgemaakte clown. Inmiddels maakt Cathy Hemrica voornamelijk beren. Ze heeft er al honderden gemaakt. ‘Het maken van poppen vond ik wel leuk om te doen, maar het aankleden van de poppen was uiteindelijk het leukst.’ Al meer dan twintig jaar gaat de berenmaakster naar allerlei ambachtsmarkten in zowel binnen- als buitenland, waar haar beren gretig aftrek vinden. ‘Er zijn mensen die al jaren beren verzamelen die ik heb gemaakt. Dat zijn de echte liefhebbers van beren. Ik maak ook niet wat de massa leuk vind. Ik maak voornamelijk wat ik zelf mooi vind. Ik hou bijvoorbeeld heel erg van kleuren. De meeste mensen hebben toch het liefst een bruine of een geelachtige beer. Maar ik maak ze ook wel in het rood of in het blauw.’ Cathy Hemrica heeft door haar beren al heel wat meegemaakt. ‘Op de markten waar ik kom vertellen mensen soms zulke bijzondere dingen. Zo heb ik een keer meegemaakt dat een oudere vrouw één van mijn beren zo mooi vond, maar zij die niet kon betalen. Haar dochter is toen gaan pinnen en heeft de beer voor haar gekocht. De oudere dame stond erbij te huilen van geluk.’ Cathy heeft inmiddels een heel boek vol met foto’s van zelfgemaakte beren. ‘Wanneer een beer klaar is, krijgt die van mij een naam met de letter B en een nummer. Ook schrijf ik op het labeltje de nummer van de stof erbij. Vervolgens fotografeer ik de beer. De foto laat ik twee keer afdrukken. Één daarvan plak ik in mijn boek, de ander krijgt de koper van de beer. Mocht het dan voorkomen dat om wat voor reden dan ook de beer kwijtraakt of kapot raakt, dan kan ik mijn best doen om opnieuw zo’n beer te maken. Dat is natuurlijk niet altijd mogelijk, maar ik wil daar mijn best wel voor doen.’ De beren van Cathy noemt zij ‘Owl-bears’. ‘Ik spaar allerlei uiltjes. Dat is een andere hobby van mij. Om die reden heb ik de beren ‘Owl-bears’ genoemd.’ Een tijdje geleden won ze opnieuw een prijs, maar dit keer met een beer. ‘Er is in Nederland een tijdschrift voor berenmakers. Omdat hun honderdste nummer uitkwam, schreven zij een wedstrijd uit. Daarvoor moest je een beer maken met het thema ‘feest’. Ik koos voor een hele simpele versie. Een mooie beer, met heel simpel alleen een sjerp om waar het nummer 100 op stond.’ Deze beer won de wedstrijd, en kwam om die reden op de voorpagina van ‘Teddybeer’ te staan. ‘Die beer doe ik dus niet meer weg. Bij eigenlijk bijna elke beer die ik maak bedenk ik me goed dat ik die hoogstwaarschijnlijk wel ga verkopen. Maar deze beer blijft mooi bij mij thuis.’ Wanneer Cathy op een markt staat neemt ze ook altijd een beer mee met een Fries tintje. Of met Friese bretels, of met een strikje met de klassieke pompeblêden. ‘Waar je ook komt, er zijn altijd Friezen-om-útens die op die manier even een praatje met je komen maken. Ook in Duitsland gebeurt ons dat regelmatig.’