MiniKul – week 17 ‘14

5
144

Dat veel mensen zich nu echt met de voorbereiding van hun zomervakantie gaan bezig houden, merk je aan de toenemende drukte op het grote parkeerterrein voor de nog grotere kampeerhal in mijn woonplaats. Vroeger – daar gáát opa weer – was kamperen in een tent de meest geliefde vakantiebezigheid. Voor het je frank en vrij voelen was, zeker in de vijftiger en zestiger jaren van de vorige eeuw met de oorlog nog volop in je herinnering, de tent met alle primitiviteit daaraan verbonden een geliefde uitlaatklep. Hij, de tent bedoel ik, is in de jaren daarna een beetje op de achtergrond geraakt. Caravan & camper deden en doen hun onweerstaanbare opmars, maar de tent met alle moderne gemaksmiddelen daaraan verbonden dus niks primitiviteit meer, schijnt nu echter weer helemaal ‘in’ te raken. Een tent anno-nu is ook wel heel wat anders dan het enkeldoekse sheltertje waarin ik, het zal midden jaren vijftig geweest zijn, mijn eerste echte kampeerweekend in het buitenland, wat op zich al helemaal hartstikke spannend was, doorbracht. Als versgetrouwd paar gingen we toen met mijn schoonouders een weekendje richting Hamburg. Onze twee tentjes zetten we, dat kon toen nog, op de bonnefooi op in een aan een grote parkeerplaats grenzend bos. Lekker spannend, zo in de semi-wildernis die later bijna echt bleek te zijn, toen we bij het ochtendkrieken door een enorm lawaai van allerlei sirenes – politie, brandweer, ambulance! – werden gewekt. In dat bos bleek namelijk een uit de Hamburgse dierentuin losgebroken beer te zijn gesignaleerd. En verdraaid ja, ik had ’s nachts inderdaad wel een snuivend geluid in de omgeving van onze tentjes gehoord maar was meteen weer in slaap gevallen in de veronderstelling dat het het gesnurk van mijn schoonvader in het aangrenzende tentje was.
Wat later, toen onze kinderen nog klein waren, hebben we in een toen populaire dubbeldoeks bungalowtent met maar liefst twee (!) gesepareerde slaapcabines een volledig verregende veertiendaagse vakantie in Denemarken doorgebracht. Dat dus nooit weer. Vervolgens zijn we zeker tien jaar achtereen naar toenmalig Joegoslavië (Camping Polari, Rovinj) geweest. Ik vind dit nog altijd de mooiste vakanties in mijn leventje. Alle dagen ook mooi weer. Maar waarom denk ik dan toch regelmatig ietwat weemoedig aan die gestaag neertikkende regendruppels op onze tent in Denemarken?
Henk Hendriks  

5 REACTIES

  1. great put up, very informative. I ponder why the opposite experts of this sector do not realize this.
    You should proceed your writing. I am sure, you have a huge
    readers’ base already!

  2. When I originally commented I clicked the “Notify me when new comments are added” checkbox
    and now each time a comment is added I get four e-mails with the same comment.
    Is there any way you can remove people from that service?

    Thanks a lot!

  3. Hello everyone, it’s my first pay a visit
    at this web page, and article is actually fruitful in support
    of me, keep up posting such posts.

  4. I was recommended this website by my cousin. I’m not sure whether this post is written by him as no one else know
    such detailed about my problem. You are incredible! Thanks!

  5. Thanks for the auspicious writeup. It actually was once a amusement account it.
    Glance complex to far delivered agreeable from you!

    However, how can we keep up a correspondence?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here