“Met de pleisterplaatsen zien de wandelaars de omgeving op een leuke manier”

0
224
Opende Pleisterplaats Sake Eizinga

Start-en finishterrein Lutjegast

Pleisterplaats BoerakkerKornhorn STruuntocht Curringherveld groepGrootegast pleisterplaats_Ballonnen, dans, acts, muziek en een cateraar, somt organisator Bert van der Vaart op. Daarmee is het op het start-en finishterrein van de Abel Tasman Struuntocht de hele dag eigenlijk één groot feest. “En bij de toegangsbrug in Lutjegast waar de wandelaars overheen lopen, gebeurt ook nog iets. Maar ik kan nog niet alles verklappen,” besluit Van der Vaart mysterieus.

Het feest begint om half acht ’s ochtends. Dan gaat de officiële opening van start. De voorzitter van de Abel Tasman Struuntocht houdt een praatje en ook Bert Middel is aanwezig. “Hij is dijkgraaf van Noorderzijlvest en vertelt wat over het thema water,” legt Van der Vaart uit.

Om tien voor acht gaan de eerste wandelaars op pad. Voor de achterblijvers is er een groot LED-scherm van 12 vierkante meter waarop ze de Struuntocht live kunnen volgen, vertelt Van der Vaart enthousiast. Dat scherm is nieuw dit jaar. Net als de inzet van bussen waar wandelaars instappen als ze in Eibersburen zijn. “We hebben daarvoor gekozen omdat we met minder kilometers op deze manier meer van de omgeving kunnen laten zien. De 40 kilometer is namelijk afgeschaft. De wandelaars lopen 25 kilometer tijdens de tocht.”

Vanaf 15.00 uur is er livemuziek. Rond 13:00 uur verwacht Van der Vaart de eerste wandelaars terug op het finishterrein. De laatste zegel en herinneringsmunt halen de deelnemers bij zandstrand De Groene Plaat, net achter Lutjegast. Vanaf daar is het nog ongeveer één kilometer naar de finish. Die laatste kilometer is volgens de organisator echt spectaculair. “De lopers worden Lutjegast dan als het ware binnengedragen.” Om de wandeltocht feestelijk af te sluiten is iedereen vanaf 21:00 uur welkom op het Blarenbal in de tent op het start-en finishterrein.

 

Opende

Kitesurfers, koren en echte zeemeerminnen. Dat zijn de ingrediënten voor pleisterplaats Opende tijdens de Abel Tasman Struuntocht op 12 september. Sake Eizinga organiseert de plek voor de wandelaars. Hij wijst van het terras naar de plas bij het Strandheem. “Kijk, daar komen de mensen vandaan en daar op het zand komen de zeemeerminnen te liggen.”

Het is niet voor niets dat er voor kitesurfers, zeemeerminnen en de locatie van de Taveerne bij Strandheem gekozen is. Het thema van de Struuntocht is dit jaar namelijk ‘water.’ Opende is de eerste pleisterplaats op de route. “Vanuit Lutjegast lopen de wandelaars naar Eibersburen en vanaf daar gaan ze met de bus mee naar hier,” legt Eizinga uit.

Hij vertelt dat er twee koren komen optreden. “Als de wandelaars dan aankomen worden ze ontvangen door een zingend koor. Dat leek mij wel wat.” Zelf dacht hij eerst aan muziekkorps Crescendo uit Opende maar zij konden niet. Een heus zeemanskoor uit Lauwersoog bleek net iets te prijzig. “Het zijn de Briljantjes uit Nieuw-Roden en It Ken Net uit Opende geworden.” Zijn vrouw zingt mee in popkoor It Ken Net. Ze haalt een map met liedjes tevoorschijn die ze gaan zingen. Bladerend door de muziekmap houdt ze halt bij een klassieker. “Mamma mia, die ken je vast,” lacht ze en bergt de map niet veel later weer op. Haar koor en de Briljantjes wisselen elkaar om het half uur af. Om droog te blijven, staan zij onder een partytent, wat ondanks het thema toch wel zo fijn is, denkt Eizinga.

Het is de eerste keer dat hij een pleisterplaats organiseert. Zelf is Eizinga de hele dag op de pleisterplaats aanwezig. Zo begint hij ’s ochtends vroeg al met het opzetten van de partytent. Om acht uur komen de verkeersbegeleiders die het verkeer gaan regelen en er komen twee dixies voor mensen die een plaspauze inlassen. Er is geen stempelpost en een kopje koffie drinken kan niet op de pleisterplaats zelf maar wel bij een café vlakbij. “Omdat het aan het begin van de route is, vinden wij het niet nodig om koffie te verzorgen. Mensen willen toch zo snel mogelijk aan de loop.”

Die loop gaat niet helemaal rond de plas. “We vonden het te gevaarlijk om al die vierenhalfduizend mensen langs het water te laten lopen. Daarom lopen ze via de Oude Trambaan, achter de heide langs en vervolgen vanaf daar hun weg.” Het is niet de eerste keer dat Opende pleisterplaats is in de Abel Tasman Struuntocht. Zes jaar geleden konden mensen ook genieten van de activiteiten op dit rustpunt. “Toen kwamen ze via het Blote Voetenpad,” weet de organisator.

Hij vindt het belangrijk dat er pleisterplaatsen zijn tijdens de Struuntocht. “Mensen zien op deze manier de omgeving op een leuke manier.” Zonder pleisterplaatsen zouden ze daar volgens hem nauwelijks aandacht voor hebben omdat de wandelaars dan vooral gefocust zijn op de kilometers. “Neem de plas hier bij het Strandheem in Opende. Zonder pleisterplaats loop je daar zo voorbij, zonder dat je stilstaat bij de betekenis van die plas. In de zomer wordt daar namelijk veel gezwommen.” Zijn vrouw knikt instemmend. “Ja, het is een belangrijke plaats en iedereen mag dat weten.” De pleisterplaats is geopend van 09.00 tot 11.00 uur.

Kornhorn

Na een uur lopen vanaf Opende komen de wandelaars aan in het Curringherveld in Kornhorn, schat Ettie van der Laan. Ze zit op het bankje bij de Poele van Boele in het Curringherveld en neemt een slok van het water uit haar flesje. “Bij ons komen de wandelaars terecht in een Indisch watersprookje,” vertelt ze. Dat sprookje vindt plaats in het water van de Poele van Boele. Als lid van stichting Curringherveld organiseert Van der Laan samen met nog vijf anderen de pleisterplaats in Kornhorn. Iets met drijvende vlotten, bloemen en muziek. “Ja we hebben een aantal goede vlottenbouwers en naaisters in het dorp die allemaal meehelpen.”

Eigenlijk zou het sprookje eerst op een andere plek plaatsvinden, maar dat was te groot. “Dat leek ons niet zo geschikt, daarom is het nu in de Poele van Boele.” Het is bijzonder dat er zoveel vrijwilligers zijn die meehelpen met het organiseren van de pleisterplaats in Kornhorn, vertelt Van der Laan. “De vrijwilligers zijn namelijk ook druk bezig met het verbouwen van het dorpshuis. Vooral bij het bouwen van de vlotten dacht ik, ojee, hoe gaan we dat organiseren. Gelukkig hadden enkele vrijwilligers tijd om te helpen met de vlotten, dus dat is gelukt.”

Maar het draait in Kornhorn vooral om de catering, zegt Van der Laan. “We hopen dat iedereen hier wat komt eten en drinken.” Mede-organisator Nico Veenstra vertelt wat er verkrijgbaar is. “We hebben snacks, gevulde koeken, koffie, thee en limonade. Alles is verkrijgbaar voor 1,50 of 1 muntje.” De wandelaars worden niet alleen getrakteerd op eten en drinken maar ook op borden met spreuken, spreekwoorden en gezegdes over water. Ook zijn er verschillende soorten muziek en zijn er zitplaatsen en statafels. “En misschien zetten we zelfs strobalen in,” verklapt Veenstra.

Nadat de wandelaars hun stempel hebben gekregen bij de stempelpost en ze genoten hebben van de kunst en cultuur en een hapje en een drankje, lopen ze via het Curringherveld naar de Leiendijk. Vanaf daar lopen ze via de Noordwijkerweg richting Boerakker. De pleisterplaats in Kornhorn is geopend van 09:00 tot 13:30 uur.

 

 

Boerakker

Van een Indisch watersprookje naar een echte survivalplek. Dat laatste is waar de wandelaars aan de Abel Tasman Struuntocht in belanden op de pleisterplaats in Boerakker. De Boerakkerse survivalvereniging Survival 4 All wist wel raad met de vraag van de Struuntocht organisatie om iets van survival te laten zien. De vereniging vond de ideaIe pleisterplaats dan ook in haar eigen trainingsbaan.

Wim Meilink helpt als lid van de Boerakkerse trainingsvereniging Survival 4 All en als voorzitter van de stichting Survivalteam Boerakker mee met het organiseren van de pleisterplaats. “We zijn er nog niet helemaal uit, uit welke naam we dit formeel organiseren. Daarom zeggen we dat we het uit naam doen van Survival Boerakker. Daar valt zowel de stichting als de vereniging onder.” Hij vertelt dat Boerakker een echt survivaldorp is. “Elke inwoner of ex-inwoner heeft wel een link met survival. Dat willen we als Survival Boerakker tijdens de Struuntocht laten zien.”

Volgens Wim Meilink kan er op de pleisterplaats worden geklommen en geklauterd. “Er hangen touwen, netten en je kunt in apenhang via een touw tussen twee bomen van de ene naar de andere kant.” Om invulling te geven aan het thema kan er worden gekajakt en komt er een hijskraan bij het water naast de trainingsbaan. De hindernis die aan de kraan boven het water komt te hangen, is een echte aandachtstrekker denkt Meilink. “Het is een nieuwe hindernis die speciaal wat eerder wordt gemaakt zodat we die op 12 september kunnen gebruiken. Het is hoog in de lucht, mensen zullen het leuk vinden om daar naar te kijken.”

Bij het organiseren is rekening gehouden met de ‘Make a Wish’ KidsRun op 8 oktober. Tijdens de Struuntocht is er op de pleisterplaats een extra training voor de deelnemende kinderen aan deze survivaltocht. “Sommige kinderen aan die Run weten bijvoorbeeld nog niet hoe ze moeten touwklimmen. Daarom worden er op de dag van de Struuntocht op de trainingsbaan trainingen gegeven aan die kinderen. De wandelaars van de Struuntocht kunnen kijken naar dit survivalgebeuren. Ze mogen natuurlijk ook zelf meedoen.”

Maar Meilink verwacht niet dat er veel wandelaars mee zullen survivalen. “De wandelaars moeten na pleisterplaats Boerakker natuurlijk nog wat kilometers afleggen en de hindernissen boven het water zijn een risico voor een nat pak. Maar de DJ op het terrein gaat de wandelaars vast oproepen om mee te doen,” lacht hij. Naast een DJ is er ook een accordeonvereniging uit het dorp aanwezig en lopen er mensen van de toneelvereniging verkleed rond. “Wat zij precies in petto hebben weet ik niet, dat blijft nog mysterieus.”

Het is de eerste keer dat Survival Boerakker de pleisterplaats Boerakker organiseert. “Dat wordt nog spannend,” zegt Meilink. “Wij zijn gewend bij het organiseren van survivalwedstrijden aan 800 tot 1000 deelnemers. Tijdens de tocht komen er 4500 wandelaars langs onze trainingsbaan en doen er maximaal 100 kinderen mee aan onze trainingen. Het spannende zit ‘m in de interactie tussen wandelaars, kinderen en de vrijwilligers.”

Bij de vogelkijkhut ongeveer twee kilometer voor de pleisterplaats is de stempelpost, vertelt Meilink. “Die stempelpost is bewust niet op de pleisterplaats zelf omdat het hier anders te druk wordt,” legt hij uit. Hij vertelt dat de wandelaars na Boerakker de brug bij het water over gaan richting Noordwijk. “En dan het land in, langs de Matsloot naar Grootegast.” De pleisterplaats is geopend rond 11:00 tot 15.00 uur.

 

 

 

 

Grootegast

De palmbomen krijgen ze van Drint. Het zand wordt gestort door een plaatselijk loonbedrijf en dan is er nog een zeefiguur die op een soort verhoging over het marktplein rolt. Deze pleisterplaats in Grootegast staat helemaal in het teken van Hawaii. Lang hoefden organisatoren Esther Ploegh en Tine Stoker van Dorpsbelangen Grootegast daar niet over na te denken. “We waren daar al vrij snel uit.”

Naast het marktplein is er ook wat georganiseerd in het park. “In de vijver komen grote doorzichtige ballen die op het water drijven. Daar kunnen kinderen in en dan lopen ze over het water,” vertellen de organisatoren. Ook deelt de toneelvereniging Hawaiikransen uit. Hiermee komen de wandelaars helemaal in vrolijke Hawaiiaanse sferen. En dat is precies wat Ploegh en Stoker de wandelaars aan de Struuntocht mee willen geven. “We zijn een vrolijk en gezellig dorp, dat proberen we op die dag ook uit te stralen,” vertelt Stoker. “We willen echt iets leuks neerzetten voor de wandelaars,” vult Ploegh aan.

Vooral over het rollende zeefiguur is Ploegh heel enthousiast. “Dat is heel erg leuk. We hebben hiervoor gekozen omdat we het leuk vinden dat er nog iets beweegt over het plein, wat de wandelaars ook kan aanspreken. Hierdoor is er wat meer interactie.” Naast deze interactie is er ook gedacht aan een blarententje waar wandelaars hun blaren kunnen laten behandelen en er is muziek. “Er komt een djembéband van Fred Claassen hier uit het dorp,” zegt Ploegh.

Ze vertelt dat het bij het organiseren nog wel even zoeken was naar vrijwilligers uit Grootegast. “Veel mensen uit Grootegast lopen dit jaar zelf mee. Net als de toneelvereniging die de vorige keer aan het toneelspelen was op het Marktplein. Daarom zijn er veel mensen gevraagd van buitenaf.” In plaats van een toneelstuk is het dit jaar meer een gebeuren waarbij het zandstrand van Hawaii de hoofdmoot vormt. “Vanuit dat idee hebben we de boel aangekleed,” zegt Ploegh.

Zelf kleden Ploegh en Stoker zich ook in Hawaiiaanse stijl. “We gaan daarvoor naar Kledingverhuur Eringa in Opende,” vertelt Stoker. Ze heeft zelf nog twee strandhoedjes en een strandstoel die op het Marktplein komt te staan. “Leuk he? Echt Hawaiiaans,” lacht ze. Om het weer maken de twee zich geen zorgen. “Nee hoor,” lacht Ploegh, “als het gaat regenen is het gewoon een regenachtige dag in Hawaii.”De stempelpost voor de pleisterplaats is net buiten het dorp. De pleisterplaats is geopend van 11.30 tot 16.30 uur.