Piet’s Big City week 6”2016

0
111

Hoe gaat het eigenlijk met mijn stad? Ik vraag het me af terwijl ik geld overmaak naar Unicef voor levensreddende voeding voor ernstig ondervoede kinderen. Eigenlijk veel belangrijker dan het nieuws dat de nieuwe Commissaris van de Koning René Paas heet. Op 1 april volgt hij Max van den Berg op omdat deze 70 jaar wordt en dan is het over en uit. Paas ken ik nog van de tijd toen hij wethouder was in de Big City en nu is hij dus straks het eerste lid van het CDA die in Groningen dit prachtige ambt mag gaan vervullen. Ik druk op de toets sent en krijg het gevoel dat mijn pas gestorte geld goed besteed is. Mijn stad dus. Burgemeester Den Oudsten is op bezoek geweest bij een honderdjarige Groninger en hij heeft wel een half uur met hem van gedachten gewisseld. In zijn werkend bestaan was de man rector van een Christelijke HBS geweest en mede hierdoor werd het een gesprek op niveau. Cameraman Henk Cuperus had nog les van hem gehad en toen hij dit zijn oud-leraar meldde was deze een en al aandacht. Honderd jaar en nog zo bij de tijd, het is helaas niet velen van ons gegeven. Snel terug naar mijn stad. Het is twaalf graden boven nul in januari en met een kop thee met honing voor me op het terras van het Newscafé kijk ik gelukzalig naar de mensen die voorbij gaan. Wel verrekt weinig mensen uit mijn generatie merk ik op. Nog niet eens zo heel lang geleden was het in een mum van tijd druk om me heen met tijdgenoten met mooie verhalen. Waar zijn ze gebleven? Sommigen van hen zijn dood, maar de meesten leven gelukkig nog, alleen komen zij amper de deur uit. Steeds vaker begin ik te beseffen dat ik zo langzamerhand de laatste der Mohikanen van mijn generatie ben die nog dagelijks in het centrum van de stad te vinden is. Wat doen al die levende generatiegenoten dan de hele dag? Soms zie ik ze slenteren aan de arm van de vrouw of ze roken buiten voor de winkel een peuk. Alleen zie ik ze zelden. De vijf nog overgebleven beeldschone dames uit mijn tijd hebben alle vijf verkering en die zie je dus ook nooit meer alleen in de binnenstad. En wanneer ik er dan eens een van tegenkom en vaststel dat ze nog steeds mooi is, is ze in gezelschap van haar derde echtgenoot. Er is wat dat betreft nog maar bitter weinig te beleven in mijn stad. Jan Boonstra, mijn oude mede presentator van het met afstand leukste radio Noord programma ooit, Toeters en Bellen, is gekozen tot voorzitter van de Stadspartij. Daarover ga ik hem binnenkort zeker interviewen. Herestraat Helemaal met Jan Boonstra. Na bijna twaalf jaar samen Toeters en Bellen presenteren wordt het nu een gesprek over stadse politiek. Ik verwonder mij dan ook nergens meer over in mijn stad.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here