Kampioenschap Feanster bevrijdingsfeest

0
7

Na 45 jaar weer nummer één;  beslissend doelpunt Jens Hamstra

SURHUISTERVEEN – ’t Fean ’58 kampioen! Na 45 jaar (!) vierden de Feansters weer de titel, van de derde klasse B. Drie wedstrijden voor het einde. Een kampioenschap, pas voor de vierde keer in de historie. De ontlading na de moeizame gemeentelijke derbystrijd tegen Twijzel was dan ook gigantisch. Zaterdag hingen overal de rood-wit-blauwe nationale vlaggen vanwege Bevrijdingsdag. In Surhuisterveen was er dubbel feest.  Hier kleurde het sportpark De Ketting blauw-wit-rood. Vanwege het kampioensfeest.  

De dag kon niet meer stuk voor de jubilerende volksclub ( de vereniging viert haar zestigste verjaardag).  De lucht kleurde zelfs blauw. En al voor de wedstrijd was het groot feest. Mede dankzij het ingehuurde dweilorkest ‘Harre Kieten’, dat zorgde voor een geweldige stemming. Het clublied wordt gedraaid. Uit de speakers klinkt ook ‘Stand up fort he champions! (sta op voor de kampioenen).  De opkomst met de Feanstars, voor veel publiek (als je wint heb je vrienden).  Maar hoe zou deze ongekende sfeer werken op de spelers?  Voorzitter Gerard Veenstra refereerde aan een wedstrijd van Harkemase Boys, waarbij de muziek tijdens de wedstrijd doorging. Een speler sprak de legendarische woorden “zo kan ik me niet concentreren”.  Nou, van echte zenuwen – hoewel niet helemaal de afspraak werd er ook tijdens de wedstrijd doorgespeeld-  leek geen sprake bij de thuisclub. De gasten, nog volop strijdend voor lijfsbehoud,  kwamen al snel in problemen door een jagend ’t Fean, dat aan een punt genoeg had. Na een eerste keeperswerk voor Jelmer van der Meer, die zijn hand moest strekken bij een hoge bal, drong de thuisclub fanatiek aan. Jens Hamstra vloog in op een voorzet van Joost Nieuwenhuis, in de eerste helft de gevaarlijkste speler op het veld.  Constant op snelheid via de vleugel, acties makend, sterk aan de bal en prima traptechniek.  Elke voorzet was een doelrijpe kans. “Toe dan!”, schreeuwden enkele fanatieke vrouwelijke supporters hun favorieten steeds naar voren.   De gastheren bleven komen. Nieuwenhuis gaf ook Erwin Vos een scoringskans, maar deze aaide de bal. Vervolgens Nieuwenhuis zelf, die de bal in de loop nam. De geplaatste bal werd van de lijn gehaald. En dat was niet de eerste keer. In minuut 35 de grootste kans. Nieuwenhuis draaide voor de verandering naar binnen en liet een schuiver los, die weer net niet doel trof. Zoveel kansen, dan valt het doelpunt meestal aan de andere kant. Er ging een siddering over de Ketting, toen Marc Boorsma vrijgezet werd voor het doel en Van der Meer bijna wist te verschalken. Op slag van rust toch de 0-1. Uit een vrije bal van Mack Wichaisuek knikte Wietze van der Valle raak. Het bekende script van een voetbalwedstrijd….Willem van Kammen kreeg alsnog de gelegenheid om de snelle 1-1 te maken, maar kopte van dichtbij te hoog.

In de tweede helft – bij concurrent Kollum stond het 0-0-  dartelde Erwin Vos meteen door de achterhoede, zijn inzet werd wederom weggewerkt. ’t Fean’58 ging op dezelfde voet verder: aanvallen. Hamstra leek op weg naar de bevrijdende 1-1, maar liet de bal bij het scheiden van de markt van de voet springen. Vervolgens wederom Hamstra, die bal in de doelmond legde, maar de bal kwam net niet goed voor de voeten van een medespeler.  “Dat wordt hem niet”, voorspelden  Twijzeler aanhangers. Prompt schiet Van der Molen veel te gehaast, weer buiten de palen. Het zou toch niet….even later een dribbelactie van Vos, die tegen werd gehouden. Wietze Vrij schoot de vrije bal tegen de paal! Twijzel lag in de verslagen hoek. De definitieve knock-out leek aanstaande. Uit een van de vele hoekschoppen werd de bal met de hand geraakt. Penalty! Andre van der Molen mikte in de hoek, maar doelman Jacob Sietse Bremer kende zijn maat en stopte de niet overtuigende inzet. “Kom op ’t Fean”!, pepten de Feanster supporters (supporters hadden een fraai, enorm lang dundoek  ‘mei syn allen steunen wy de kleuren blau-wyt-read’) hun favorieten op. Met nog twintig spannende minuten te gaan viel er weer niets uit twee voorzetten van Wietze Vrij. Drie keer scheepsrecht was ook niet aan de orde, maar bij de vierde poging- nu weer een hoekschop van Vrij was het Hamstra die van dichtbij wel raak kopte: 1-1!  Dit bevrijdende doelpunt zorgde voor een enorme ontlading.  De spanning moest er nu uit zijn bij de mannen van Mark Bosma, toch bleef het een zinderend duel. Twijzel- nooit eerder op derde niveau acterend- was nog niet verslagen. Bij een vrije bal van eigen helft moest Van der Meer gestrekt. Een zucht van verlichting ging over de Ketting. Bosma bracht nog meer jeugdig elan.  De ingebrachte Anne Jasper Rispens omzeilde de buitenspelval, maar speelde het zwak uit. Bij de tweede poging viel de bal net op een polletje. Langs de lijn liepen twee andere wisselspelers warm en bleven lopen. Nog vijf minuten…Van der Meer greep nog eens in bij een Twijzeler aanval. ’t Fean speelde bal vooral rustig rond. Intussen werd Willem van Kammen wederom omgeroepen tot man van de wedstrijd. Van Kammen, de ijzersterke middenvelder. Maar ook de veranderende positie van Harrie Groen van middenveld naar achteren was een meesterzet. Trainer Mark Bosma heeft een flink aandeel in het huidige succes. De Leeuwarder (met Duitse ervaring)  wordt door een insider omschreven als rustig, menselijk, toegankelijk. Dan het laatste fluitsignaal. Een geweldig feest barst los. Spelers, technische staf vallen elkaar om de armen. De vierde titel in de historie. “Nee, niet mijn vierde, dit was mijn eerste kampioenschap”, reageert de uitgelaten Geert Hommes. “Sorry, ik moet naar mijn spelers”. Dan worden de spelers één voor één gehuldigd. Het hardste gejuich klinkt er voor Mark Bosma. Het is pas zijn eerste jaar bij ’t Fean ’58. De kampioensschaal wordt uitgereikt door oud-speler. Renze From,   ‘Kampioenen, kampioenen’! klinkt het. Terug naar Hommes, de Drent van Achtkarspelen. “Geweldig dit. Na zoveel slechte jaren is het mooi dat we terug zijn. Nee, ik heb nooit een moment gedacht dat het nog mis zou gaan. Die goal moest een keer vallen.”  Bosma, terwijl het vuurwerk knalt: “We zijn nuchter. ’t Fean was aan een succes toe. En dat in een jubileumjaar, terwijl we niet favoriet waren. Die 0-1 was een domper, maar we bleven voetballen en er bleven kansen komen”, zegt Bosma in de heksenketel. ’t Fean ’58 is terug in de tweede klasse (in 1997 promoveerde de Achkarspelen-ploeg, via de nacompetitie), waarin het negentien seizoenen achtereen stand hield.  Met een kampioenschap promoveert ’t Fean 58 weer.  En dat nadat het vorig seizoen bijna degradeerde. De titel kwam dan ook onverwacht. De laatste weken zette de ploeg een indrukwekkende eindsprint in, was niet te verslaan. Met een selectie, allen eigen kweek.  Alle reden voor een echt Feanster feest.  ‘Het Kleine Cafe aan de Haven’  klinkt en als dan de ‘woonboot’ wordt ingezet gaat het dak eraf. Het kampioenschap. ’t Fean ’58 vierde haar eigen bevrijdingsfeest. Oudere supporters zullen zich het vorige kampioensjaar nog herinneren, in 1973. Het waren andere spelers, andere tijden. Maar er was een overeenkomst: de receptie was op, jawel, 5 mei…

Sportpark De Ketting: ’t Fean ’58- Twijzel SC 1-1. ’t Fean ’58 kampioen, promoveert naar de tweede klasse. Scoreverloop: 42. Wietze van der Valle 0-1, 70. Jens Hamstra 1-1; Gele kaart: Anne Jasper Rispens (’t Fean ’58), Rene Paauw (Twijzel);  Arbiter: Boland (Meppel); Toeschouwers: 500

Opstelling ’t Fean ’58: Jelmer van der Meer, Wibo van der Werff, Jelte Bottema, Harrie Groen, Wietze Vrij, Willem van Kammen, Erwin Vos (75. Anne Jasper Rispens), Andre van der Molen, Jens Hamstra, Harm Vrij (68. John Notebomer), Joost Nieuwenhuis

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here