Ongenode Gast: Sponzen gooien op De Woldborg

0
412

Tijd: 12.15 uur
Datum: 27 juni
Plaats: Grootegast

GROOTEGAST – Opeens gaat de telefoon ergens halverwege Aduard en Den Horn. Bart Brandts Buys aan de lijn. En dat belooft meestal niet veel goeds, want als de buurtjongerenwerker annex sportcoach van Stichting Welzijn gemeente Zuidhorn ergens met zijn vingers in loopt te roeren gebeuren er meestal rare dingen. Zoals op 27 juni. “We gaan sponzen gooien”, klinkt Bart opgewekt als altijd. Er volgen kreten als ‘De Woldborg’, ‘Grootegast’ en ‘ja, ook water’. Bovendien zitten er twee jonge dames verstopt achter zijn telefoon. “Melissa en Cindy”, zegt Bart. “Eigenlijk moesten zij de ongenode gast zelf bellen, maar ja… dat was te spannend.” Omdat sponzen gooien en waterfestijnen de ongenode gast goed in de oren klinken, zegt hij toe te komen. Waarop er vanuit de verte een welgemeend ‘dankjewel’ klinkt. Een goed besluit, zo bleek woensdag. Terwijl Bart het water heeft klaargezet en de emmertjes met water heeft gevuld is het nog even wachten op Melissa en Cindy. “Zij vormen samen het WhoZnext-team van De Woldborg”, aldus Bart. Het blijkt te gaan om een tweetal leerlingen die graag iets wil organiseren voor hun medeleerlingen. “Leerzaam én leuk”, vindt Bart, die het vergelijkt met ‘Organisatiekunde’. Naschoolse voetbalwedstrijden behoren tot de mogelijkheden, krijgt de ongenode gast te horen, als ook verstoppertje spelen in school of zoals deze dag; sponzen gooien tijdens een dienbladenrace. Deelnemers krijgen fruit en ijs. Net als de niet-deelnemers overigens, want ijsjes zijn op het schoolplein van De Woldborg niet veilig. Richard en Edgar hebben er zin in. Daarbij heeft eerstgenoemde alvast zijn shirt uitgetrokken. Bart heeft dan wel beloofd dat ze niet helemaal kleddernat zullen worden, Richard denkt daar anders over. Al snel blijkt hij gelijk te hebben, want water en leerlingen is een riskante combinatie. Dit leidt tot grote hilariteit bij directeur Gert van Dijken die het tafereel lachend staat te bekijken. “Wij zijn pro dit soort acties”, stelt Van Dijken. “Het is een stukje eigen initiatief en eigen idee. En het slaat aan! Ik vind dit knap van Melissa en Cindy en hoop van harte dat het WhoZnext-team mag groeien en meer leerlingen zich bij dit duo aansluiten.” Waarvan akte. Dichterbij komt de directeur niet. Het risico op een nat pak is te groot. Terwijl leerlingen de bekertjes vullen en stoer de emmer proberen te bereiken, legt Bart nog maar eens uit dat het de bedoeling is om met natte sponzen te gooien en niet hele emmers te legen boven het hoofd van bepaalde klasgenoten. Het is een geslaagd evenement ziet de ongenode gast die zelf ook zijn best moet doen de nodige sponzen te ontwijken. Het ‘sorry ongelukje’ klinkt welgemeender dan dat –ie eigenlijk is, vermoedt ondergetekende. En dat is niet erg, want wie zich in de vuurlinie begeeft –al dan niet met camera- loopt het risico geraakt te worden –al dan niet expres-. Als om 12.45 uur de bel gaat stormen de leerlingen terug het klaslokaal in. Iets natter dan voor de pauze, maar zeker goed vermaakt. Het WhoZnext-team arriveerde ietsje later bij Natuurkunde, want natuurlijk moest er nog een foto genomen worden van het organisatiecomité dat hard heeft gewerkt om deze leuke pauze voor te bereiden. In de vroege ochtend stonden Melissa en Cindy namelijk al bij de plaatselijke supermarkt hun boodschappen te doen. Want ijsjes! Oh ja, en fruit.