Ongenode Gast: Afscheid van Stichting Welzijn gemeente Zuidhorn

0
140

Tijd: 16.00 uur
Datum: 14 december
Plaats: Zuidhorn

ZUIDHORN – Na 20 jaar komt er straks een einde aan het bestaan van Stichting Welzijn gemeente Zuidhorn. Het waren twee mooie decennia en dat verdient een passend einde. Dus namen de medewerkers en bestuursleden van SWgZ vrijdag afscheid van elkaar én van de mensen die zij jarenlang hebben geholpen, deelnemers en contacten. Bij binnenkomst in Zaal Balk leek het heel even een tranentrekker te worden. Ook de ongenode gast kreeg de nodige tissues aangereikt, voor het geval dat… Binnen was de sfeer gelukkig vrolijker. Eén voor één werden de handjes geschud van Jelmer Helmholt, Simke Eding, Marieke Schneider, Esther Pleizier, Harry Rook, Sandra ter Veen, Loes Lestestuiver, Freddy Plat, Bertjan Jansen en Inge Sijtsema. Verderop was de immer bezige Bart Brandts Buys bezig met de laatste noodzakelijke voorbereidingen van de middag, want er was nogal wat gepland. Eén van de geplande hoogtepunten was het solo-optreden van Loes Jansen, die na haar aanstaande vertrek als leidinggevende bij SWgZ best een carrière als zangeres kan najagen. Het is geen geheim dat Loes van vele markten thuis, maar deze kant had de ongenode gast nog niet eerder gezien. “Al ben ik nu wel uit mijn comfortzone”, gaf ze eenmaal op het podium eerlijk toe. Gelukkig stond ‘duizendpoot’ René Keijzer ook vandaag klaar met zijn camera om alles op de gevoelige plaat vast te leggen. Langzaamaan liep de zaal goed vol in Balk. Wethouder Bert Nederveen kwam afscheid nemen, net als veel verenigingen nog één keer de handen schudden van de Zuidhorner superhelden. Marianne Ockels-van Leek was aanwezig en ook Dina Pool kwam vanuit Niezijl naar Zuidhorn gereden. Mooie woorden van het bestuur van SWgZ werden gericht aan de medewerkers. Bram Pruis sprak de hoop uit dat mensen in Brussel ooit gaan beseffen dat Europese aanbestedingen niet thuis horen in lokaal welzijnswerk. Dries Posthumus richtte zich specifiek tegen Loes Jansen door te stellen dat het geen gemakkelijke dag is, “het werk was nog lang niet klaar, maar helaas…” “Ik wil hier ook helemaal niet staan”, gaf Loes zelf aan. “Welzijn gaat niet om aanbesteden, niet om cijfers en modules. Welzijn gaat over mensen, voor mensen, mensen die allemaal uniek zijn. De inwoners moeten centraal staan.” Of dat straks ook zo is? Er is geen reden om aan te nemen dat het niet zo zal zijn. Feit is wel dat een fantastisch team uit elkaar valt. “Een team vol solisten en verbinders, trekkers en duwers”, beschrijft Loes ‘haar’ team vol talent. Gelukkig stappen een aantal over van het verdwijnende SWgZ naar Sociaal Werk de Schans dat het welzijnsstokje over gaat nemen. Loes Lestestuivers, Inge Sijtsema, Freddy Plat, Simke Eding en Bertjan Jansen zien we na de jaarwisseling terug. Gelukkig maar, vindt de ongenode gast. Bijna had ook Bart Brandts Buijs in dat rijtje gestaan. Na een sollicitatie was er ook voor hem ruimte bij de Schans. Echter, dan wel in Grootegast. Grootegast is mooi, maar Zuidhorn is thuis. Dus heeft Bart besloten zijn zes miljoen talenten op andere plekken inzetten. En dat komt vast goed, want hij heeft inderdaad veel kwaliteiten; presenteren, zingen, organiseren en er zijn mensen die zeggen dat Bart ook aardig tegen een balletje kan aantrappen. Het bewijs daarvoor ontbreekt echter. Voor alle anderen valt om uiteenlopende redenen het doek in Zuidhorn. Het is dus wat Loes Jansen al zingend probeerde duidelijk te maken: “Flink zijn, nog even flink zijn…” Het was een afscheid in stijl, precies zoals men van SWgZ gewend is: betrokken met een tikje eigenzinnigheid.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here