“Aan ons supporters zal het niet liggen”

VK-Sjabbo Smedes-2

Sjabbo Smedes analyseert het WK

“De kop is eraf en hoe. De eerste wedstrijd van Nederland is een historische. Een uitslag waar niemand maar aan had gedacht. Zelfs Louis van Gaal niet. Ook hij heeft niet alles in de hand.

Als ik vlak voor de wedstrijd voor de buis zit is de spanning groot. Niet vanwege de te verwachten uitslag. Spanje wint toch wel, misschien kunnen we nog gelijk spelen. De spanning zit meer in de angst dat Nederland de volgende ronde niet zal halen. Wat heb je als Oranjesupporter dan nog aan het WK. Natuurlijk, er zijn altijd mooie wedstrijden te zien, maar de beleving van het toernooi, zeg maar de hele heisa erom heen, mis je dan. Net nog zag ik jongens en meisjes op een trapskelter door de straat fietsen met toeters en bellen en oranje versieringen. Buurten die feestelijk opgesierd zijn en opgedofte auto’s, helemaal oranje zoals de auto van Pieter de Groot bij mij om de hoek met een heus voetbalveld op de motorkap. Dat heeft geen betekenis meer als we eruit liggen. Ik ben ook niet hoopvol, maar toch, net als zo velen wilde ook ik niet achterblijven bij de fanatieke aanhangers. Ik heb toch de oranje vlaggetjes opgehangen voor het huis. Een 50 meter lang lint. Dat moet genoeg zijn. Het geeft me een beetje het gevoel van de trouwe supporter die er alles aan doet om zijn ploeg te laten winnen. ‘Aan ons supporters zal het niet liggen.’
Dan zie ik de voorbeschouwing. Er wordt nog eens weer gerefereerd aan het 5-3-2 systeem. Een alternatief dat Louis bedacht Kevin Strootman afhaakte door een blessure. Het verhaal van Wesley Sneijder die getergd door de bondscoach zijn best heeft gedaan om super fit te worden: ‘Wesley leert snel’. Van Persie, Robben, de oudgedienden die met Sneijder het team op sleeptouw moeten nemen. Ik hoor niets over Daley Blind, een speler die als back bij Ajax uitgroeide tot een super aangever. In het systeem van Van Gaal past hij niet helemaal, bedenk ik me. Jammer. Dan hoor ik Van Gaal zeggen dat hij de jongens nu toch los moet laten. Hij kan er niets meer aan doen. Nu is het aan het team. ‘Hé. Is er dan toch nog een kans dat ze hun creativiteit kunnen gebruiken?’ Bij de opkomst van de teams staan de koppies van onze jongens strak. Robben kan nauwelijks stil blijven staan en wiegt van het ene op het andere been. ‘Gezonde spanning,’denk ik. ‘Ze zijn gefocust.’
Hoewel mijn vrouw en ik alleen voor de buis zitten, doen vier dochters mee met de familie-App. Zoon Chris is met de voetbalclub het weekend naar Ameland waar trouwens half Grootegast zit. Onze jongste dochter Femke zit met haar vrienden in de stamkroeg, where else. Dan klinkt het volkslied en de eerste commentaren komen via de App. binnen. ‘Ze zingen vals en  voor de muziek aan. Dat is om de tegenstander te intimideren. Zij zongen niet mee. Als ze straks ook zo spelen (vals) dan komt het misschien wel goed.’ We hebben nog een voordeel constateren de dames. De deelnemers spelen in rood (arbiters), wit (Spanje) en blauw (Nederland). Als dat geen goed voorteken is.
Het beginsignaal klinkt. Nederland speelt compact en zet zelfs druk op de helft van de tegenstander. Je ziet de spelers achterin nog wat zoeken naar hun posities. Met vijf heb je overlappende zones en wie dekt nou wie. Het tikkie-takkie voetbal van de Spaanse Armada zie ik nog niet. Dan  krijgt Sneijder  in de 8e minuut een prachtige steekpass en omzeilt  tot ieders verrassing de  tegenstander om helemaal vrij op het Spaanse doel  af te stevenen. ‘Een niet te missen kans,’ denk ik, maar helaas, het schot is te zacht. Dan komt Spanje. Iniesta maakt handig gebruik van de overlappende zones en snijdt er ergens midden tussendoor. Zijn schot op doel is te slap. Intussen maakt Vlaar op zijn eigen wijze duidelijk wie de baas is. Hij pakt zijn tegenstander hard aan. De Jong doet ook niet moeilijk en doet er nog een schepje boven op. Het Braziliaanse publiek helpt Nederland  door de overgelopen Diego Costa uit te fluiten als hij aan de bal komt. Niet sportief, maar alle beetjes helpen. De Italiaanse scheids lijkt redelijk objectief en fluit niet zoals zijn collega’s in de twee voorgaande wedstrijden. Onze jongens kunnen elkaar maar moeilijk vinden. Geen topvoetbal. Ze spelen de bal niet in de voeten. Veel balverlies en te vaak de lange bal in het niets. Robben ergert zich daaraan.
Even later een knullig moment. Robben blijkt geen veterstrikdiploma te hebben. Bij een actie vliegt zijn schoen uit en hij krijgt de knoop er niet meer uit. Nederland moet eventjes met tien man en de Spanjaarden worden meteen gevaarlijk. Vooral Iniesta en Silva maken het ons moeilijk en in de 21e minuut zien we de eerste corner voor Spanje. Vlaar staat zijn mannetje. De scheids wordt feller en ziet niets meer door de vingers. ‘Kom op scheids. Het zijn volwassen mannen.’ Bij een sliding van De Vrij tikt hij Costa aan die zich theatraal laat vallen. Penalty. Daar hebt je het al.
Lees verder
op pagina 16
Alonso verzilvert dit cadeau. Onze jongens zijn eventjes geslagen en lijken toch moeite te hebben met het systeem. Alleen Van Persie is voorin te vinden. Er zijn geen linies. De aansluiting vanuit de achterhoede duurt te lang. Er is weer veel balverlies en Sneijder komt in het hele verhaal niet voor. Het wachten lijkt op een tweede Spaans treffer. Dan toch weer een opleving van Nederland. Een pass op Van Persie, maar hij staat buitenspel. De grensrechter grijnst gemeen naar hem. Beetje kinderachtig.
Op de familie-app. komt een belangrijk bericht binnen. ‘Een zwarte onderboek onder een witte broek kan echt niet hoor. ‘Hmm. Waar dames al niet op letten.’ Op hetzelfde moment zien we Iniesta een geweldige pass geven die met moeite door Cillessen wordt onderschept. Meteen is Nederland eruit. De opkomende Blind wordt bediend. Hij twijfelt niet en plaatst meteen een hoge bal over de verraste Spaanse verdediging naar Van Persie die met een snoeksprong de bal over Cassilas kopt. Wat een goal en dat vinden er meer. De App. ratelt maar door. We juichen en heel Nederland juicht. De uitgelaten Louis van Gaal gaat een high five aan met Van Persie. Hij slaat mis. Moet hij ook niet doen. Het is op slag van rust en we zijn nog in de race. En er zit meer in.
Na rust komt Nederland met zelfvertrouwen uit de startblokken. De Spanjaarden zijn te pakken. Zelfs Hidding zegt het. Spanje wordt op de eigen helft gedwongen en ik bespeur een meer aanvallende speelwijze. Ineens een herhaling van vlak voor rust. Blind geeft weer een snelle voorzet op Robben die de hoge bal uit de lucht plukt en snel onder controle heeft. Met een paar kapbewegingen speelt hij de verdediging uit en knalt hard in, 2-1 voor Nederland. Fantastisch. We gaan goed. De wereldkampioen ligt op apegapen en Oranje stoomt door. De Vrij zoekt bij een corner de tweede paal op en tikt de bal in en even later straft de attente Van Persie een fout van Casillas af die de bal van zijn voet laat springen. Ten slotte de climax met Robben in de hoofdrol. Met een dieptepass bedient Sneijder, ja gelukkig toch nog even hij,  onze sprintende Groninger  die de veel langzaam lopende Ramos nog even rustig uitspeelt en langs de steeds maar weer vallende keeper de bal in het doel knalt, 5-1 voor Oranje. Wie had dat gedacht. Het is een gekkenhuis. Op de tribunes, de verslaggevers, op de familie-app., op Facebook en Twitter. Karikaturen verschijnen op Facebook en de app. Onze Martins-Indi met zijn uitpuilende ogen. De toreador die met een oranje doek de stier uitdaagt, Spain in the ass. Je kunt het zo gek niet bedenken. Dit is het ‘nieuwe beleven,’ Iedereen lijkt stapelgek en we hebben gewonnen. Geweldig jongens, bedankt en Louis gefeliciteerd. Ik kijk nog even naar het you-tubefilmpje met de  kop van Van Gaal die herhaaldelijk roept ‘juichen, juichen.’ En dan besef ik dat wij zelfs doen wat Louis ons opdraagt. We juichen.”