Elisabeth Walstra schreef in rap tempo tweede boek

Hurdegaryp - Elisabeth Walstra

HURDEGARYP – De inkt van haar tweede boek is nog maar kwalijk opgedroogd of Elisabeth Walstra uit Hurdegaryp denkt alweer na over haar derde boek. ‘Daarvoor heb ik mij laten inspireren door de moord op Els Borst. Dat is de aanleiding, maar uiteraard wordt het wel een fictief boek.’ Op 24 april om 16.00 uur presenteert Walstra in de centrale bibliotheek in Leeuwarden het boek ‘Verloren generatie’. Het eerste exemplaar zal ze aan gaan bieden aan de schrijfster Loes den Hollander. ‘Fantastisch dat zij dat wil doen, zij is voor mij echt een voorbeeld’, aldus Walstra.
Het boek ‘Verloren generatie’ is net als Walstras debuut ‘Kindsdeel’ deels autobiografisch, deels fictief. ‘Het verhaal gaat over de jaren ’80. In die jaren was de werkloosheid nog groter dan tegenwoordig. De jongeren die in die tijd afstudeerden werden ook letterlijk de ‘verloren generatie’ genoemd. De hoofdpersoon in het verhaal studeert af op het thema ‘discriminatie’, over wat discriminatie met mensen doet. Zij gaat veel om met mensen uit een liberaal Joods milieu. Het is de tweede generatie na de oorlog, die worstelt met vragen als ‘Wie ben ik?’ In haar omgeving zijn veel beschadigde mensen, die zoeken naar stabiliteit. Zelf is ze ook beschadigd, maar eigenlijk heeft ze dat niet eens door’, vertelt Walstra.  ‘In het verhaal pleegt de vader van haar vriend zelfmoord, en is er een vriend uit Denemarken die ook zelfmoord wil plegen, maar er uiteindelijk voor kiest om dat niet te doen.’ Walstra gaat moeilijke thema’s in haar verhaal niet uit de weg. ‘Dat moet je ook niet doen. Tegenwoordig denkt men altijd maar dat alles maar leuk moet zijn in het leven, is er eigenlijk geen ruimte voor pijn en verdriet. Maar als je zo leeft, dat er geen ruimte is voor pijn, dan heb je het leven volgens mij niet begrepen. Pijn hoort even goed bij het leven als geluk.’ De verhaallijn over de zelfmoord komt uit Walstras eigen leven. ‘In het echt pleegde de jongen uit Denemarken wel echt zelfmoord. Ik heb er in het boek voor gekozen om dat niet te laten gebeuren. Op die manier krijgt het boek ook het thema ‘hoop’ mee.’
Naast schrijfster, zo durft Walstra zichzelf steeds meer te noemen, is Walstra ook kunstschilder. Afgelopen vrijdag opende ze nog een expositie in het WTC Expo in Leeuwarden. ‘De expositie heet ‘Fantastic landscape’ en is een beeldend verslag van landen waar ik heb gewoond. Van donkere beelden van de Ierse kust tot prachtige kleuren uit de Algarve,’ vertelt Walstra. In de Algarve heeft Walstra sinds 2011 een vakantiehuisje, waar ze veel tijd doorbrengt. ‘De Algarve heeft mij nieuwe inspiratie gegeven. De vormgeving van mijn schilderijen verandert wanneer ik daar ben. Je kunt dit soort schilderijen niet maken als je daar niet bent. De lichtinval is daar zo anders. Ik had nog nooit eerder aan buitenschilderen gedaan, maar nu vindt ik het heerlijk. Het is een heel inspirerende omgeving.’
Waar andere mensen nog wel eens denken dat het Walstra maar wat aan komt waaien bewijst Walstra het tegendeel. ‘Ik kan dan wel heel snel schrijven, het is nog steeds enorm hard werken. Een boek ligt niet zomaar in de schappen. Het is hard werken, het kost flink wat doorzettingsvermogen. Dat geldt ook voor het schilderen.’
Voor het boek ‘Verloren generatie’, dat Walstra schreef onder het pseudoniem Hannah Elisa Walsh, wist Walstra haar beide professies te combineren. Voor de omslag maakte ze een schilderij (foto), waarin het verhaal duidelijk terugkomt. ‘De lijnen staan symbool voor de tijd, die gewoon doorgaat. Je ziet wel wat littekens, maar de tijd gaat gewoon door.’
‘Verloren generatie’ wordt uitgegeven bij uitgeverij Elikser. Kijk voor meer informatie op www.elisabethwalstra.nl.