Griezelen en grinniken tijdens ‘Dossier: De Huwelijksnacht’

kommerzijl moordspel 1

kommerzijl moordspel 2kommerzijl moordspel 3kommerzijl moordspel 4kommerzijl moordspel 5kommerzijl moordspel 6kommerzijl moordspel 7KOMMERZIJL – Een avondspel waar je kippenvel van krijgt. Dat organiseerde Stichting Welzijn Gemeente Zuidhorn (SWGZ) afgelopen weekend voor de vierde keer. Veertien groepjes, waaronder team ‘De Streekkrant’, werden als detectives het verlaten NAM-park in Kommerzijl ingestuurd om de vermissing van een pasgetrouwd stel, Rosa en Dylan, op te lossen.

Het is café de Driesprong in Kommerzijl waar het allemaal begint. In een aparte ruimte achter in het café luisteren de eerste vier teams naar een rechercheur. Hij ondervraagt de kroegbaas over de bruiloft van Rosa en Dylan. Die twee zijn na hun trouwerij namelijk spoorloos verdwenen. Na een knap staaltje acteerwerk, richt rechercheur Bloknoot zich tot de Sherlock Holmes’ in spe. “We hebben jullie hulp nodig,” zegt hij en kijkt de deelnemers met een indringende blik aan.

Met niets meer dan een schrijfblokje en een fietslampje stuurt rechercheur Bloknoot de teams na elkaar het NAM-park in. Grijze aluminiumpapiertjes, vastgemaakt aan boomtakjes, geven de route aan. “Er staan collega’s van mij onderweg waaraan jullie kunnen vertellen wat jullie tot nu toe tegen zijn gekomen,” zijn een van de laatste mysterieuze woorden van rechercheur Bloknoot voordat de teams de ruimte verlaten.

Het eerste waar de deelnemers mee te maken krijgen na het verlaten van het café, is de moeder van Rosa. In een roze badjas trekt ze opgewekt de deur van het Pannenhuis los. Over de verdwijning van Rosa weet ze niets, alleen dat ze Dylan een aardige knul vindt. Dochter Riekje vindt dat het gesprek wel lang genoeg geduurd heeft. Gtst begint namelijk weer. “Nou ik ga weer kijken, groetjes aan Rosa als je haar ziet.” De tocht gaat verder. Het volgende wapperende aluminiumpapiertje dient zich aan.

De deelnemers lopen over bruggen, paden, maar voor het grootste deel over natte en modderige grond. Onderweg komen ze langs de caravan van boswachter Joris, lopen ze Rosa’s vader Piet en vader Jacob van Dylan tegen het lijf en wemelt het van de politieagenten in het donkere NAM-park. Er wordt gezocht naar moordwapens, het aantal verdachten stapelt zich op en uiteindelijk blijken er meer intriges, romantiek en bedrog in het spel te zitten dan verwacht. Door het stellen van vragen aan de personages komen de detectives steeds dichter bij het antwoord op de hamvraag: wat is er gebeurd met Rosa en Dylan?

Tijdens de tocht wordt er druk op los gefantaseerd. Heeft Rosa een affaire met de vader van Dylan? En wie heeft boswachter Joris neergeschoten? Terug in café de Driesprong vullen de rechercheurteams hun bevindingen in op een formulier. Een van die teams is team Rowehean uit Kommerzijl. Rowehean bestaat uit de dertienjarige Wessel Frederiks en zijn even oude kameraad Ronan Westereng. Hun moeders, Hermien Westereng en Anneke Frederiks maken het team compleet. De amateurrechercheurs hebben vorig jaar ook meegedaan aan avondspel The Hunt. Dat vonden ze erg leuk. “Dit was ook heel leuk,” zegt Ronan. Wessel knikt. “Vooral het baggeren en glijden door de modder,” lacht hij. Onderweg zijn ze nog een keer flink geschrokken, vertelt Ronan. “Dat was op het moment dat de boswachter mij bij mijn been greep.”

De zestienjarige Gina Boersema uit Niehove ging ook aan de slag als detective. Samen met haar vrienden Rick en Lisanne. “Het mooiste moment was dat de politie uit de bosjes kwam rennen en achter ons aankwam,” vertelt ze. “Ik vind het ook mooi dat het een verhaal was. Je wilt aan het einde echt weten hoe het afloopt met de personages.”

Ook het team van ‘De Streekkrant’ is daar benieuwd naar. De wildste theorieën passeren de revue maar uiteindelijk wordt het voor dit team toch een kwestie van gokken. De laatste scène vindt plaats na het invullen van de vragenlijst. Hier worden alle antwoorden gegeven en wordt er eindelijk duidelijk wie er iemand heeft vermoord, wie er een verhouding had met wie en wat de motieven waren. Vol verbazing zitten de teams te kijken naar de verrassende slotscène waarbij eindelijk alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. Gelach en diepe zuchten van verbazing vullen de ruimte, waarbij er snel duidelijk wordt welke groepen de juiste antwoorden hadden en welke groepen er compleet naast zaten.

Een geslaagde, intensieve avond, die bij alle teams in goede aarde viel. Ook organisator Bart Brandts Buys kijkt terug op een geslaagde avond. “Het was heel cool. De acteurs van het Zuidhorner Amateur Toneel speelden de personages heel goed en de mensen die weer terugkomen in het café en de vragenlijsten invullen denken echt over het gebeuren na, ook al vinden sommigen het moeilijk,” zegt hij. “Het verhaal was een echte hersenkraker.”