“Het is oneerlijk, onwerkelijk en ik kan niet echt blij zijn”

Aangeslagen Foske Tamar van der Wal Nederlands kampioen kunstijs

DRONTEN – Eindelijk was er dan die eerste zege voor Foske Tamar van der Wal. Afgelopen zondag won ze op de ijsbaan in Dronten het Nederlands kampioenschap marathonschaatsen. Een van de belangrijkste prijzen van het seizoen. In 2006 smaakte ze ook al eens dit genoegen. Maar juichen deed ze niet toen ze als eerste over de streep kwam. Een gek gezicht.
Natuurlijk was ze blij maar na een hele gekke week die bol stond van emotie, verslagenheid en verdriet na het plotseling overlijden van schaatskampioen Sjoerd Huisman, vond Van der Wal uitbundig juichen niet op z’n plaats. "Ik ben natuurlijk blij maar dubbele gevoelens verheersen. Ik weet dat de familie, mijn collega Mariska en zoveel anderen verslagen en overmand door verdriet zijn. Dan kan ik niet staan te juichen." Van der Wal was zelf uiteraard ook zwaar aangeslagen toen ze het nieuws hoorde en kende de overleden schaatser goed. “Het is niet voor te stellen. Niet eerlijk en onwerkelijk dat Huisman zo jong is overleden. Ik zat jaren geleden met hem in diverse skeelerselecties dus heb hem veel meegemaakt. Hij is zoals hij beschreven wordt. Een super aardige jongen. We hebben op een hele mooie manier afscheid van hem kunnen nemen maar zoiets neem je natuurlijk mee de ijsbaan op. M’n gevoel is moeilijk te omschrijven, onwerkelijk komt het meest in de buurt. We waren maandag aan het schaatsen toen we het vreselijke nieuws hoorden. Ik ben naar de herdenkingsbijeenkomst geweest en zo probeer je het een plekje te geven. Dat zal nog wel even duren.” Hoe dramatisch en verdrietig het veel te vroege overlijden van Sjoerd Huisman ook is, geschaatst werd er. Huisman, schaatser in hart en nieren zou niet anders hebben gewild. En dus werd er in Dronten hard gereden. Concurrenten Irene Schouten en Janneke Ensing vielen negen ronden voor het einde uit door een valpartij en Van der Wal wist de sprint te winnen voor Mannon Kamminga en Sharon Hendriks die respectievelijk tweede en derde werden. De eerste overwinning van het seizoen voor de kopvrouw van Okkinga communicatie. Een eerste plaats die ze nooit zal vergeten en altijd zal samengaan met een ander getal: nummer 24. Dat nummer dat nooit meer zal schaatsen, nooit meer eerste zal worden en nooit meer mensen blij zal maken met overwinningen en zijn onvergetelijke vriendelijkheid.