IJsvereniging Lutjegast

lutjegast-ijskeet

Datum: Dinsdag 22 april
Tijd: 15.00 uur

Of ze nou een oude legerbasis in Afghanistan moeten ombouwen in een school, of het ijsgebouwtje in Lutjegast moeten opknappen: de mannen van pantsergeniebataljon 101CBRN draaien er hun hand niet voor om. Zo wil het dat het in Lutjegast vorige week groen zag van de militairen. Onder leiding van Luitenant Hoogterp en Commandant Dennis Moes werd er door een tiental mannen druk gewerkt aan het ietwat troosteloze, maar de voor Lutjegast o zo belangrijke ijskeet. Drie dagen trokken de mannen er voor uit om hun beste beentje voor te zetten: een cadeautje voor Lutjegast om 200-jarig jubileum van de landmacht te vieren.
Misschien heeft u wel gehoord van‘operatie 200’. Maar liefst zesduizend militairen gingen afgelopen week in heel het land aan de slag om Nederland het jubileum van de landmacht mee te laten vieren. Dat werd gedaan door de handen flink te laten wapperen bij zo’n tweehonderd projecten en ook bezochten de militairen verschillende scholen en andere openbare plekken om met ‘de gewone burger’ over hun werk te praten. Een bijzondere kans die men niet elke dag krijgt, dus de ongenode gast maakte gebruik van de gelegenheid om commandant Moes eens aan de tand te voelen over hun werkzaamheden.  Maar eerst Lutjegast. Hoe komen deze ‘hoeders van Nederland’ in Lutjegast terecht? Dat gebeurde allemaal dankzij een tip van Paulien Bultjer uit het dorp. Zij zit in het bestuur van de ijsvereniging en weet dus als geen ander dat de keet wel een opknapbeurt kan gebruiken. Ze trok de stoute schoenen aan en bingo, uit de vele inzendingen werd háár initiatief gekozen. Haar moeder Willy komt net even bij de klussende mannen kijken en vertelt ondertussen hoe belangrijk het gebouwtje is voor het dorp. “In de winter wordt natuurlijk veel gebruik gemaakt van het gebouwtje en ook met de grasbaanraces. Zoals je ziet is het niet meer dan een blikken hokje. Door de keet aan te pakken wordt het algemene beeld in het dorp weer een stuk vriendelijker en sfeervoller. Lutjegast wordt er gezelliger van.”
Even enthousiast is commandant Moes. “Het gebeurt niet vaak dat we buiten de strook werken en hierbij staat echt de mens centraal.” Met het ‘buiten de strook werken’ bedoelt Moes dat het niet op een legerlocatie is. Bij het uitzoeken van de klus, hebben Moes en zijn makkers gekeken hoeveel mensen zij konden raken door te helpen. “Ons is vertelt dat dit één van de grootste ijsverenigingen in de buurt is en er wordt ook nog eens gebruik van gemaakt tijdens de grasbaanraces.” Een mooi doel om je voor in te zetten, zo menen de mannen. En in Lutjegast worden ze dan ook warm ontvangen. “We waren nog maar net aan het werk toen ons gevraagd werd of we zin hadden in soep. Nou, dat hadden we natuurlijk wel. Maar we verwachten hier ook wel wat langer aan het werk te blijven dan tot vijf uur ’s avonds. Eén van de mannen zei net al: we blijven net zo lang tot het donker is.” Tijdens het werken worden de strakke leger regels wel iets losgelaten. Normaal geldt altijd ‘eenheid van tenue’, maar vandaag is het toegestaan dat de trui even uitgaat. Het is immers warm en er wordt hard gewerkt. “Vanochtend vroegen ze het al en in deze situatie vind ik dat goed”, aldus Moes. De militairen blijven echter onverminderd netjes. De ongenode gast wordt aangesproken met u en al snel komt één van de noeste arbeiders aan met koffie, uit de keet. Voor de foto gaat de trui toch even aan. “Anders krijg je daar weer gezeik mee”.  Zo sta je in Afghanistan, zo in Lutjegast. Moes vindt het niet minder bijzonder. “Dit is óók waar je het voor doet. Veel mensen hebben bij de landmacht een beeld van ‘mes tussen de tanden, geweer, vuur en voorwaarts’, maar dit hoort er ook bij. En dat bouwen zijn we wel gewend, we bouwen ook bunkers, die dan weer ter bescherming dienen. De ijskeet heeft een andere functie, maar is zeker ook belangrijk. Ik ben in 2011 in Afghanistan geweest. Ik denk dat daar het meeste wel over gezegd is. Ik heb wel gemerkt dat we daar echt iets kunnen betekenen. Ze willen echt wel, die Afghanen. Als de kinderen maar naar school kunnen. Gelukkig zag ik op den duur steeds meer kinderen naar school gaan. En hebben we dus een oude legerbasis omgebouwd in een schoolgebouw. Dat zijn mooie dingen.”

lutjegast-ijskeet-02 lutjegast-ijskeet-04