“Ik wil mezelf én anderen stimuleren om te lezen”

Start Bibliotheek

Aduard krijgt een ‘straatbibliotheek’

ADUARD – Voor het huis van de familie Doornbos staat sinds kort een bijzondere kastje. Na een tweede keer kijken blijkt het een heuse straatbibliotheek te zijn. ‘Haal er iets uit en stop er wat in”, valt te lezen op het papier dat op de kast hangt. “Dat klinkt wat streng”, vindt initiatiefneemster Gerda Doornbos bij nader inzien. Het blijkt dat iedereen welkom is om wat uit de boekenkast mee te nemen. “Het is natuurlijk mooi als ze er ook weer wat instoppen voor het evenwicht, maar dat is zeker geen verplichting. Dit moet voor iedereen toegankelijk zijn.”
Het idee van de straatbibliotheek komt uit Engeland, waar de mini bibliotheken ‘Little free Library’s’ worden genoemd. Gerda pakt haar computer erbij en tikt de term op Google in. Meteen verschijnen de meest bijzondere creaties op het scherm. Van grotere kasten tot één plankje in allerlei kleuren en vormen. Het exemplaar bij Gerda thuis is vrij groot, keurig afgesloten met een glazen deurtje. “Mijn vader heeft hem gemaakt. Bij mijn ouders in het dorp staat ook zo’n straatbibliotheek. Toen hij hoorde dat ik zoiets ook leuk vond, heeft hij de kast gemaakt. Ik vind hem bijzonder goed gelukt.” De straatbibliotheek staat er nu ruim een week en het begint langzaam te lopen. “Veel mensen lopen er eerst nog wat onwennig langs, besluiten toch maar geen boek mee te nemen omdat ze geen exemplaar hebben om er in te stoppen. Maar dat kan altijd later een keer, zo strikt hoeft het niet.” Iemand die al wél volop gebruikt maakt van de straatbibliotheek is Gerda’s zoon Sim (7). “Ik heb al een Donald Duck pocketboek gevonden en ook een leuke dvd van Sesamstraat met Bert en Ernie. Die is echt heel grappig.” Gerda moet lachen om haar zoon. “De eerste dag toen er wat in werd gestopt, was hij er als eerste bij. Vervolgens zat hij op de oprit te lezen met allemaal Donald Duck’s om zich heen. Het sloeg direct aan.”
Zelf is Gerda niet zo’n lezer. “Ik ben lid van de bibliotheek, maar ik vergeet altijd de boeken op tijd terug te brengen. Daardoor heb ik altijd hele hoge boetes. Daar was ik wel klaar mee. Dit is een veel relaxtere manier voor mij om toch te gaan lezen. Nu heb ik mijn eigen bieb aan huis! Lezen is natuurlijk heel belangrijk, dus ik hoop dat dit anderen en mezelf kan stimuleren om meer te gaan lezen. Ook voor mensen die bijvoorbeeld geen abonnement kunnen betalen bij de bibliotheek is dit een uitkomst. Ik probeer de kast ook zo in te delen dat er voor ieder wat wils is. Als het prut is, neem ik ook de vrijheid om het eruit te halen. Het moet wel een beetje aantrekkelijk zijn.”
Behalve Sim hebben Gerda en haar man Dick nog drie dochters die ook allemaal van lezen houden. “Behalve Moo van vijftien dan. Die is er nog niet zo gek op. Maar wie weet krijgen we haar hierdoor ook wel aan het lezen.” Nu moet de straatbibliotheek nog een beetje bekendheid krijgen. “In het dorp waar mijn ouders wonen, loopt het in ieder geval heel goed. Daar wordt trouwens wel eens wat vernield. Dan trekken ze de bladzijden soms uit de boeken. Hartstikke zonde natuurlijk. Ik heb wel een slot voor de kast, maar kom op, dit is Aduard. Waarom zou ik er een slot op moeten doen? Het is juist de bedoeling dat het voor iedereen toegankelijk is, dag en nacht.” En anders houdt zoon Sim wel een oogje in het zeil, hij zorgt wel dat niemand iets kapot maakt. Als de jongens niet te groot zijn tenminste…