Ilse on Tour: Over gewapende mannen en bavianen op de weg

ZUIDHORN/ZUID-AFRIKA – De 19-jarige Zuidhornse Ilse Spoelman is bezig aan een groot avontuur. Eind juli vertrok de studente  Veiligheidskunde aan de Thorbecke Academie, NHL Stenden Hogeschool in Leeuwarden naar Zuid-Afrika om daar een half jaar minors (studieverbreding) te volgen aan de Stenden South Africa. Met de Streekkrant zal ze om de twee weken haar belevenissen delen. Vandaag deel 4.

Vrijdagochtend 21 september vertrokken we dan, het startpunt van onze tweeweekse reis langs de Garden Route richting Kaapstad en door de Karoo halfwoestijn op de terugweg naar Port Alfred.

We reisden met acht meiden en begonnen onze dag actief met canyoning. Oftewel, als ze mij vragen “Wat deed je op je 19e verjaardag?”, “Nou gewoon wat van hoge rotsen in het water springen en abseilen van een waterval”. Heel tof en in onze vakantie hebben we meer van deze actieve ‘vette’ activiteiten ondernomen. Van sandboarden van de grootste duinen van Zuid-Afrika tot rennend van een berg af paragliden over Kaapstad. Onderweg overnachtten we voornamelijk in backpackershostels. Hierdoor zijn we op aanraden van een medewerker van ons hostel in Wilderness naar de ‘cave-man’ (grot bewoner) gegaan. De weg ernaar toe was een heel avontuur, want we moesten via het strand op een (verlaten) treinspoor klimmen en deze volgen tot na een tunnel waarna we bij de grot uitkwamen. Hier woonde al twaalf jaar een man die van de grot een ‘zo-goed-als huis’ had gemaakt. We kregen een rondleiding en liepen voorzichtig tussen al zijn verzamelde versiersels door, langs alle slaapkamers welke hij gebruikte als slaapplek voor daklozen. Door zulke tips van locals zie je de meest bijzondere dingen. Daarnaast delen we ook veel tips en ervaringen onder de internationale studenten, aangezien het grootste deel ook richting Kaapstad reist. Zo zijn wij op aanraden van mede-studenten een wijntour gaan doen in Franschhoek. Met een hop-on/hop-off tram reden we de hele dag door de wijnvelden  en konden we uitstappen bij verschillende wijnboerderijen. De perfecte mogelijkheid voor een dag vol wijnproeverijen, ook al hadden we de avond wel echt nodig om te ontnuchteren.

We hebben veel plaatsen bezocht onder het motto ‘je moet er geweest zijn’. We zijn op het meest zuidelijke punt van het continent Afrika geweest, hebben we walvissen gespot in Hermanus, zijn we natuurlijk bij Kaap de Goede Hoop geweest en stonden we bovenop de Tafelberg. Op de dag dat het 26 graden was hadden wij gepland om de Tafelberg te beklimmen… dat besloten we dus maar even aan het einde van de dag te gaan doen. Tegen half 5 begonnen we aan onze hike en anderhalf uur klimmen en zweten later stonden we dan boven op de berg, waardoor wij de zonsondergang boven Kaapstad konden bewonderen. Wauw. In het donker namen wij de kabelbaan terug naar beneden en hadden wij uitzicht over verlicht Kaapstad terwijl op de achtergrond ‘take me home, country road’ van John Denver speelde. Dat moment voelde bijzonder, ik dacht weer even aan thuis, maar ook aan het feit dat dit toch wel de tofste ervaring in mijn leven is. Dat ik dit land op deze manier mag leren kennen. Wat ook op onze to-do-list stond was uitgaan in Long Street, de uitgaansstraat van Kaapstad. Helaas hadden we niet de al te beste dag uitgekozen want het was schoolvakantie, zaterdagavond en er was net payday (wanneer er loon wordt uitgekeerd) geweest. Dit betekende chaos en drukte in Long Street. We waren net buiten het restaurant Mama Africa toen er ineens een man voorbij rende met daar achteraan de beveiliging met de hand op hun wapen. De eerste indruk was al gemaakt, en ook de rest van de nacht hadden wij een verreweg van veilig gevoel (wat ik eigenlijk voor het eerst hier heb meegemaakt). Na anderhalf week verlieten we Kaapstad en trokken we de binnenlanden in, richting de Karoo halfwoestijn. We namen de avontuurlijke route en reden via onverharde bergpassen door het gebied heen, met echt adembenemend mooie uitzichten over de rode rotsachtige vallei. Het voelde echt hier echt als de ‘middle of nowhere’. We hadden opgegeven moment geen mobiel bereik meer en konden zo meer dan vijf minuten geen auto tegenkomen. Het gevoel werd nog completer toen onze mede-auto bijna zonder benzine kwam te zitten doordat we maar geen tankstation tegenkwamen (is goed gekomen). Onderweg hebben we ook herhaaldelijk vol in de ankers moeten gaan want dan zaten er weer bavianen op de weg. En die gaan dus niet uit de weg hè… het blijft Afrika.

Ik heb twee ontzettend toffe weken gehad, maar voelde mij wel een toerist in eigen land. We bezochten natuurlijk de meest toeristische plekken, maar stonden ook een stuk verder van de lokale bevolking af.