Jolanda Reitsma

DSF_FRIE-p05.pdf - Adobe Acrobat Pro

Maartensruiters Kollum

‘Mijn dochter was een jaar of acht toen zij, zoals bijna ieder meisje, wilde leren paardrijden. Ze kreeg toen les op pony’s van de Maartensruiters. Nu zijn we zo’n negen jaar verder en rijdt ze nog steeds, en ben ik inmiddels al vanaf 2011 voorzitter van de vereniging. Ik vond het prettig dat ik op die manier wat terug kon doen voor de vereniging. Momenteel is onze grootste wens een verbouwing. Op 21 maart 1975 is onze vereniging ontstaan, vanuit een groepje Kollumers die de wens hadden om een ieder de mogelijkheid te geven om paard te kunnen rijden. Op het terrein waar tegenwoordig de Action gevestigd is werden toen de eerste paardrijlessen gegeven. In 1993 werd de manege, waar we nu zijn, door vrijwilligers gebouwd. Nu, twintig jaar later, zitten we tegen de verbouwing aan. De bak moet groter om aan de regels te kunnen voldoen. Dat geldt ook voor de stallen, die moeten ook aangepast worden. We hebben nog even de tijd, al wordt het wel lastig omdat het voor sponsors ook een moeilijke tijd is en zij soms genoodzaakt zijn om zich terug te trekken. Het grootste misverstand over de paardensport is dat alleen rijke mensen het kunnen veroorloven om paard te rijden. Bij onze vereniging rijden ook juist mensen die het wat minder breed hebben. We vinden het heel belangrijk dat iedereen de mogelijkheid krijgt om te kunnen rijden. Daarom hebben we op maandagavond ook altijd rijles voor mensen met een beperking. Als ik onze vereniging zou moeten omschrijven aan andere zou ik zeggen dat een ieder die betrokken is bij de vereniging een absolute passie heeft voor de paardensport. Het is een gemêleerd gezelschap, allemaal verschillende mensen, maar wel allemaal met dezelfde liefde voor paarden. Daarnaast zijn het ook harde werkers, die niet bang zijn voor een stootje. En bovendien is het ook nog eens gezellig. Voor de toekomst hopen we dat we iedereen de mogelijkheid kunnen blijven bieden om bij ons paard te rijden.’