“Kinderen naar een hoger niveau tillen. Dat zijn de krenten in de pap”

Derk Ottema hangt zijn gymschoenen aan de wilgen

OLDEKERK/NIEKERK – Na 41 jaar turn- en gymles te hebben gegeven heeft SNO-icoon Derk Ottema besloten zijn gymschoenen spreekwoordelijk aan de wilgen te hangen. Pas 64 jaar en nog lang niet uitgeblust, “maar het is tijd om meer thuis te zijn en meer aandacht te geven aan mijn vrouw Jellie.” Want Jellie, zo stelt Derk, is jarenlang de drijvende kracht achter de trainer geweest. Veel steun heeft hij van haar gehad, “waarbij zij er zelf vaak enorm bij in is geschoten.” Tijd voor een ommezwaai dus. Temeer omdat in Tim Dijkema een meer dan capabele vervanger is gevonden.

We spreken af met Derk bij Sportcentrum Eekeburen, maar belanden al vrij snel bij hem in de achtertuin. Naast het sportcentrum dat precies op de grens van Niekerk en Oldekerk staat. “Hier wonen we ook al zo’n 40 jaar”, vertelt Derk over de perfecte locatie naast ‘zijn’ gymzaal. “Maar eerlijk, dat is ook de reden waarom ik dit zo lang heb kunnen doen. Je loopt hier de achterdeur uit en zo bij het sportcentrum naar binnen.” Zoals alle verhalen met een lange geschiedenis beginnen we ook hier bij het begin. Als getogen Oldekerker trainde de jonge Derk Ottema vroeger fanatiek bij THOR, één van de twee turnverenigingen in de voormalige gemeente Oldekerk. “THOR was, tja, zeg maar de openbare versie terwijl ONA de christelijke vereniging was.” Samen ging het toentertijd nog allemaal niet, blikt Derk terug op de tijd dat de gymzaal nog in het pand van Aeldakerka zat. Talent had hij zeker. En niet alleen als sportman, maar ook als lesgever. “In het leger was ik ook sportief bezig”, aldus Derk. “Dat viel op bij mijn adjudant die mij erop wees dat ik er meer mee kon doen. Moest doen zelfs, iets met lesgeven.” De SIOS werd geen succes, “te algemeen”, een speciale trainerscursus via de turnbond des te meer. Na de nodige cursussen en trainingen kon het lesgeven beginnen. Een avontuur dat begon in Kornhorn en via onder meer Surhuisterveen en Beetsterzwaag terug leidde naar het eigen Oldekerk. “Bij ONA”, lacht Derk. “Ja, dat lag destijds behoorlijk gevoelig. Ik was een echte THOR-man. Opgeleid en ik sportte daar nog steeds. Wat een heisa veroorzaakte dat…” Uiteindelijk bleek de aanstelling het begin van een carrière in Niekerk en Oldekerk die liefst 41 jaar zou duren. “Met ONA kwamen we overal”, vertelt hij. “We hadden een aantal enorm goede turnsters die landelijk zeer goed mee konden komen. Kinderen naar een hoger niveau tillen. Dat zijn de krenten in de pap. ONA was een mooie tijd.” Tijden veranderden en denkbeelden veranderden net zo hard mee. De openbare en christelijke turnbonden werden samen één KNGU en daarmee was ook de eerste stap gezet richting een samengaan van de gemeentelijke ‘rivalen’ THOR en ONA. “Zij waren wel wat gereserveerder nog”, herinnert Derk zich. “Maar uiteindelijk was er geen andere mogelijkheid dan samen door gaan. THOR had inmiddels al geen leiding meer, waardoor ik naast ONA ook daar les gaf. Dat zagen ook de besturen in die daarop besloten om de twee onrendabele groepen te fuseren.” SON had het moeten worden, volgens Derk. “Klink lekker vrolijk toch?” Toch kreeg hij deze naam er niet door. “Het verbaasd mij nog altijd hoe sommige mensen kunnen vasthouden aan ogenschijnlijk onbelangrijke dingen. Zoals een naam. Volgens bepaalde mensen moest Niekerk vóór Oldekerk in de naam. Nou ja,  zo werd het SNO.” SNO ontwikkelde in zich in de jaren daarna tot een echte omni-vereniging waar men terecht kon voor meerdere sporten. Badminton, basketballen, freerunnen en noem maar op. “Wat hebben we niet gedaan, of doen we nog steeds”, lacht Derk.

Het onvermijdelijke onderwerp komt op tafel; stoppen. Met zijn 64 jaar en topfitte verschijning is het moeilijk voor te stellen dat Derk Ottema de deur van de gymzaal definitief achter zich dichtslaat. “Vroeger moest veel wijken voor de gym”, zegt hij. “Nu de kinderen uit huis zijn wordt het een ander verhaal en zit Jellie meer alleen. Jarenlang heeft zij gezorgd voor het thuisfront als ik overdag les aan het geven was op het Augustinuscollege (Ottema is in het dagelijks leven ook praktijkdocent red.). Dan kwam ik thuis, had zij het eten klaar dat ik vervolgens snel naar binnen werkte, want de eerste groep stond al op mij te wachten. Dat kan niet langer. Het is tijd om meer thuis te zijn en meer aandacht te geven aan mijn vrouw Jellie.” Daarnaast is ook het niveau niet hoger geworden in de afgelopen jaren, stelt Derk vast. “Mijn hart ligt bij het selectieturnen en dat zit er hier niet meer in. Er zijn minder turnende kinderen dan vroeger en ook de mentaliteit is veranderd. Vroeger hingen ze met blaren in de handen aan de ringen, tegenwoordig is een spelcomputercontroller belangrijker. Reken ik mezelf ook aan trouwens, misschien kan ik de jeugd niet meer raken. Is er een generatiekloof en ben ik te oud.” Tijd voor iemand anders dus, concludeert Derk. Hij heeft het stokje inmiddels overgegeven aan Tim Dijkema. “Tim is een prima opvolger”, vindt hij. “Hij kan nu rustig beginnen en de vereniging naar zijn hand zetten. Vers bloed en nieuwe ideeën zijn niet verkeerd voor SNO.” Voor Ottema zelf wordt het afkicken, “want ik ga afstand nemen. Als ik mij te vaak laat zien loop ik Tim in de weg en dat kan niet de bedoeling zijn. Tim heeft ruimte nodig en gaat die ook krijgen. Al moet ik eerlijk zeggen dat het nog altijd kriebelt hoor.” Het moment is daar, beseft Derk. “Ik heb met plezier 41 mooie jaren lang les gegeven. De kunst is om ook met plezier weg te gaan. Dus op het juiste moment. En dat moment is nu.”

Derk Ottema sluit af met een compliment aan Sportcentrum Eekeburen. “Dit is een fantastische locatie voor SNO als vereniging. Met een goed bestuur en lieve mensen. Ze hebben altijd met ons meegedacht en we werkten samen op basis van vertrouwen. Liep altijd perfect, ik koester warme herinneringen aan dit sportcentrum en aan Mieke (van der Veen red.) die ook recent is gestopt.”