Kipvleugels met bier in Doezum

DOEZUM – De Streekkrant stuurt dit toernooi verslaggever Johannes Dolislager langs de leukste EK-wedstrijden in de regio. Johannes heeft totaal geen verstand van voetbal, maar houdt zeker wel van een feestje. Tijdens het toernooi zoekt hij dan ook de leukste feestjes op om daar met een hapje en een drankje, als hem dat aangeboden wordt, te genieten van de festiviteiten. De derde wedstrijd keek hij afgelopen zondag in de feesttent van Doezum.

Twee jaar geleden was ik al eens te gast in de feesttent van Doezum. Op het Kerkplein hebben buurtbewoners zelf een tent gebouwd, waar gezamenlijk naar het voetbal gekeken wordt. Hoewel de sfeer door de wedstrijd altijd gespannen is, worden eventuele frustraties nooit op elkaar afgereageerd. Een prachtige plek dus om eens een gezellig potje voetbal te kijken.

Afgelopen zondag deed ik dat dus ook. De ‘alles of niets’-wedstrijd van dit toernooi. Zou Nederland dan toch nog gaan winnen? Vooraf is de stemming negatief. Dat merk ik ook als ik even op Twitter kijk. Nee, Nederland gaat het niet goed doen vanavond. Iedereen is het erover eens. Dan toch ineens hoop: Klaas Jan Huntelaar gaat de selectie van het elftal deze avond aanvullen in de basis.

In de tent zitten de kinderen op de eerste rij. Hun ouders mogen daarachter plaatsnemen. Traditiegetrouw wordt er kip met bier geserveerd. Voor de kinderen is er cola. Dat gaat hier al jaren zo, laat ik mij vertellen. Mensen die geen kip lusten hebben gewoon pech, wordt er ook nog aan toegevoegd.

Vanavond besluit ik eens aan te schuiven bij de dames. Zouden zij een beter verhaal hebben dan de mannen? De beste speler: weten ze die te vinden? Het blijft stil. De knapste dan? Meteen kakelen de dames door elkaar heen. Ronaldo scoort bij een deel van de dames hoog. Matje Wobbes wil er niks van weten. “Doe mij maar gewoon die Sneijder hoor.”

In de tweede helft knalt Ronaldo zijn tweede doelpunt erin. “Het is over,” Marjan de Boer concludeert de hele wedstrijd in drie woorden. “Zullen we meteen de tent maar afbreken?” Ze kijkt naar haar boer Henk, die de eigenaar van de tent is. Die blijft naar het scherm staren. Hopen op enige verbetering. Van Marten Jager mogen de mannen naar huis. “Niet met het vliegtuig hoor. Ze gaan maar lopen.”

Ondanks de nederlaag is de groep wel vastbesloten om de tent over twee jaar weer op het plein te plaatsen. Iemand regelt dan de drankjes en Henk zorgt voor de nodige kip. Een vergunning? Daar denken ze niet aan. “Nee joh,” lach Matje. “Toen we de tent aan het opzetten waren kwam er wel politie, maar die hebben ons alleen maar succes gewenst. Dagelijks rijdt er ook iemand van de gemeente langs. Wij zwaaien dan en hij zwaait terug.” “Ze gedogen het denk ik gewoon,” vult Jannette Tilman aan. “Maar wij doen ook geen vlieg kwaad hoor. We zitten hier rustig en alleen bij een goal gaan we uit ons dak. Dit is ook meer de tent van onze buurt, dus iedereen is hier. Twee oudere mensen niet, maar zij vinden het niet erg dat wij hier zitten.

Voor mij houdt na deze wedstrijd ook de rubriek op. Jammer, want ik begon bijna verstand van voetbal te krijgen. Als het aan mij had gelegen hadden we Huntelaar eerder opgesteld. Niet omdat hij nou beter is, maar vanwege zijn motivatie. De motivatie bij het team was dit jaar gewoon ver te zoeken. Bert van Marwijk had er een helse taak aan om de ego’s van de mannen te managen. Stuk voor stuk sterspelers, maar samen kunnen ze gewoon niet door één deur. Het wordt tijd voor een nieuwe bondscoach, dat vindt Van Marwijk zelf vast ook. Een ‘ego-manager’. Wat mij betreft komt daarvoor maar één persoon in aanmerking: Louis van Gaal.