Klaai is het nieuwe muziekprogramma van Groninger zanger Arnold Veeman

Arnold Veeman

KLOOSTERBUREN – In april start Arnold Veeman met een nieuw muziekprogramma: ‘Klaai’. Met dit programma zal de Groninger zanger onder andere op 23 april in Zeerijp staan en op 22 mei in de kerk van Leegkerk. “Ik heb muzikale inspiratie opgedaan toen ik in Suriname was voor de opnames van een documentaire”, vertelt hij. “Even terug naar mijn roots.”

De zanger, die samen met kunstenares Maria Madelon van Velthoven in een oude basisschool in Kloosterburen woont, vertelt over de soorten muziek die hij in Suriname tegenkwam. “In Suriname zijn de beats veel trager, en minder opgefokt dan je vaak hoort. Het heeft meer die Jamaicaanse stijl en dat is veel prettiger om naar te luisteren. Die beats heb ik meegenomen in mijn nieuwe muziekprogramma. Het is eigenlijk een smeltkroes van muzieksoorten geworden”, lacht hij. “Jazzy, vrolijk, swingend en natuurlijk in het Gronings. Maar het is niet overheersend, het is een fijne combinatie en ik heb een weg gevonden die ik prettig vind in het maken van muziek.”

Het verschil met zijn vorige album is duidelijk te horen, vertelt hij. “De documentaire is vier jaar geleden opgenomen, en ik heb alle nummer op deze nieuwe cd daarna geschreven. Het is lekker up tempo, maar kleine kinderen kunnen er ook naar luisteren.”

Hij zal zijn muziekprogramma vooral in kleinere zalen en op intiemere podia ten gehore brengen. “Ik heb de laatste tijd veel huiskamerconcerten gedaan”, vertelt hij. “En dan sta je dicht bij het publiek. Ik zoek dat dat contact. Het is leuk en intiem. Mijn muziek en het onderwerp lenen zich er ook goed voor.”

Aan het opnemen van de nieuwe cd ging heel wat voorbereiding vooraf. “Ik heb alles zelf opgenomen”, vertelt Veeman. Alles? “Ja, alles. Elk muziekinstrument. Ik heb hier een eigen studio en heb alle instrumenten zelf bespeeld. Dit was vooral omdat ik op zoek was naar een geluid wat ik nergens kon vinden. Dus heb ik het zelf gedaan”, lacht hij. “Ik was op zoek naar een klank die je vooral in oudere muziek hoort, de jaren ’20 muziek. Daar luister ik zelf ook veel naar en het is heel specifiek voor die tijd. Tegenwoordig spelen muzikanten eigenlijk te ‘perfect’. In de viool bijvoorbeeld, daar zit een speciale vibrato in. Een soort trilling, als je het in een lijn voor je ziet maakt die een golvende beweging. Maar tegenwoordig gebruikt niemand die vibrato meer. Dus heb ik zo zelf gezocht. Ik speel trouwens met mijn viool staan op mijn been”, voegt hij er lachend aan toe. “En ik heb de opnamemicrofoons schuin naast elkaar gezet, net als oren, en ben op drie verschillende plekken gaan zitten, zodat het klinkt alsof er een heel orkest zit in een halve cirkel. Maar dat was ik dus”, vertelt de sympathieke zanger.

Tijdens zijn performance van het muziekprogramma Klaai staat hij overigens niet alleen op het podium. “De jongens waarmee ik speel weten precies wat ik wil”, vertelt hij. “Remco, die ik heb leren kennen via mijn studie, doet de toetsen. Joost doet de gitaar en Libbe doet de blaasinstrumenten. Libbe heb ik leren kennen in Berlijn”, lacht hij. “Maar deze jongens snappen het gevoel wat ik wil overbrengen met dit muziekprogramma.”

Veeman is al vanaf zijn 10e bezig met muziek en zingen. “Ik ben begonnen met het maken van hoorspellen”, vertelt hij vrolijk. “En daar maakte ik zelf muziek bij. Ik gebruikte anekdotes van vroeger, dus dingen die ik als kind had meegemaakt. Ik kreeg toen allerlei reacties van mensen dat ik daar iets mee moest doen. Toen ben ik mijn eigen stem gaan leren kennen. Het geeft natuurlijk een bepaalde gene om je eigen stem terug te luisteren, maar op een gegeven moment was ik daaraan gewend. Ik ben het serieuzer aan gaan pakken en ben begonnen met zingen in het Engels. Tot ik in 2002 iets hoorde wat mij er uiteindelijk toe gebracht heeft om Gronings te gaan zingen. Ik hoorde een Gronings nummer, en vond het zo prachtig, dat ik één van mijn teksten ook in het Gronings heb laten vertalen door Jan Siebo Uffen. Toen ik dat hoorde was ik verkocht en ik ben vanaf dat moment overgegaan op het Gronings.”

Fotocredits: Loes Gorseling.