Koos Bos zoekt het fietsavontuur in Italië

Op een oude fiets over ‘de witte weg’

GROOTEGAST – Schadeherstelbedrijf Bos-Postema moet het momenteel even stellen zonder Koos Bos. De autokenner is tevens een fanatiek fietser en bivakkeert momenteel in mooi Italië voor een legendarische koers. Bos doet mee aan de Strade Bianchi die op 1 oktober wordt verreden. Professionals hebben de koers een grote naam gegeven. In het verleden wonnen onder meer Fabian Cancellara en Phillipe Gilbert de strijd over de witte wegen. Diezelfde wegen zijn tevens het strijdtoneel van een hele andere koers. De race op historische fietsen. Met bijpassende kledij, regels en gebruiken. Een hel onder de ritten, “maar o-zo mooi”, aldus Koos Bos. De Streekkrant zocht Koos Bos op vlak voor zijn vertrek.

“Om mee te mogen doen heb ik een oude fiets aangeschaft”, vertelt Bos. “De regels schrijven voor dat de fiets van vóór 1979 moet zijn én in de staat waarin het toen verkeerde.” Bos doelt daarbij op de commandeurs van de versnellingen die op de stang moeten zitten en de kabels die over het frame moeten lopen. “Ik heb voor dat laatste zelfs mijn fiets aan moeten passen”, lacht hij. “Ik heb een fiets uit 1977. En een hele moderne voor die tijd. Het moet één van de eerste fietsen zijn geweest waarbij het kabelwerk door het frame heen liep. Dat mag dus niet van de organisatie, waarna we de kabels hebben omgelegd.” Niet alleen eisen ten aanzien van de fiets zijn streng. Ook worden deelnemers verwacht in oude kledij te verschijnen én zich te houden aan de etiquette van die tijd: kortom, je eigen lek gereden banden vervangen. “Het is zwaar”, weet Bos zeker. “Maar wel ontzettend mooi. Het is echt een hype in vooral de Alpenlanden. Met name in Frankrijk kent men momenteel een florerende handel in retrofietsen.” Fietsen die de ondernemer zeker veelvuldig denkt te gaan zien in Italië. “Er zijn mensen die rijden op fietsen uit 1920”, zegt hij. “Dan hebben we het over écht retro.” Het zal de mensen die Koos kennen niet verbazen dat hij zijn vakantie doorbrengt in het Italiaanse. “Samen met het gezin hebben we vaker vakanties doorgebracht op de mooiste fietsplekjes”, vertelt Bos over zijn eerdere fietsavonturen. “Ik ben al vele cols opgereden en heb al vele bergen verkend. Mede dankzij mijn vrouw en kinderen dus, die ook graag mogen fietsen.” Toch is deze rit een heel ander verhaal dan de eerdere belevenissen van Bos. “Een kennis van mij wees mij op deze rit. Het sprak mij direct aan, al had ik niet gedacht kans te maken op een startplek. De organisatie krijgt veel aanmeldingen en heeft maar een beperkt aantal startplekken te vergeven. Er zijn drie inschrijfrondes en men zit over de hele wereld achter de pc zodra een inschrijfronde aanvangt. Wonder boven wonder kwamen zowel mijn kameraad als ik door de inschrijfrondes heen. Ontzettend mooi, want nu gaan we samen op avontuur.” Koos Bos verheugd zich op het volksfeest in de streek waar de race plaatsvindt. “Siena kijkt elk jaar uit naar dit evenement. Het is echt een ontzettend groot gebeuren. Ik verwacht een hele mooie dag met hopelijk niet te veel tegenslag. Maar we zien het wel. Het gaat in ieder geval een hele belevenis worden. Op de oude fiets, letterlijk een stalen ros, zal het wel zwaar fietsen zijn over de deels onverharde wegen van het parcours, maar dat zal door de sfeer ongetwijfeld goed gemaakt gaan worden.” Bos belooft zijn belevenissen over zijn 150 kilometer lange rit  te delen en mooie plaatjes van de wedstrijd toe te sturen vanuit Italië. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd!

 

Legendarisch Strade Bianchi

TOSCANE – De Strade Bianchi, letterlijk vertaald ‘witte wegen’, is een Italiaanse wielerkoers die wordt verreden op de deels onverharde wegen in de regio Toscane. De professionele tak maakt onderdeel uit van de UCI Europa Tour en is berucht onder de broodwielrenners. Alleen de sterksten komen over de streep op het beroemde Piazza del Campo in Siena. In het najaar is het de beurt aan de amateurs om tot heroïsche daden te komen. In tegenstelling tot de professionele wielrenners moet zij deelnemen op fietsen van voor 1979. Een zware opgave dus.