MiniKul – week 40 ‘14

De wetenschap produceert vrijwel dagelijks nieuwe vernuftige ‘oplossingen’ voor problemen waarmee wij mensen te kampen kunnen hebben. Die ontwikkelingen gaan razend snel, wat gisteren nog onmogelijk werd geacht, kan morgen al werkelijkheid zijn. Dat is, zeker op het gebied van zaken als ziektebestrijding, gezondheidszorg en ouder worden alleen maar toe te juichen. Bijna elke tot dusver gedane verdere stap daarin kun je belangrijk noemen. Maar of het vervolg daarop dat ook is, moet je telkens weer afwachten. Of vóór zijn. Want je moet er, zeg ik op de zalvende toon van een volstrekte leek, zorgvuldig en op de juiste manier mee om weten te gaan. Anderzijds besef ik heel goed, dat dit wel heel idealistisch gezegd is. Elke stap voorwaarts hoeft niet altijd een verbetering te zijn. Niet iedereen heeft zo’n onschuldige inslag als u en een beetje ik…..
Zo heeft computergigant IBM onlangs voor de computer een chip ontwikkeld, die ‘denkt’ als het menselijke brein. Die chip heeft de grootte van een postzegel en verslindt minder stroom dan zijn voorgangers. Hij werkt dus goedkoper maar vooral veel sneller. Want hij kan ingewikkelde vraagstukken oplossen zonder dat ie een heel draaiboek afloopt, zoals een tot dusver gebruikelijke chip dat doet. Zo’n gewone chip voert alle berekeningen stap voor stap uit en herkent patronen in gegevens dank zij een netwerk van transistoren. De snelste processor die er is heeft ruim 2,3 miljard van deze transistoren. Want één zo’n ‘oude’ nu nog gebruikte chip heeft slechts de denkkracht van een bij, zeggen deskundigen die ook stellen dat de nieuw ontwikkelde chip even snel werkt als een menselijk brein.
Dat zou, denk ik met mijn zeker op computer- en aanverwant gebied sterk onderontwikkelde hersentjes, dus kunnen betekenen dat de nieuw ontwikkelde chip ook al ons menselijk denkwerk, inclusief ‘misdadige’ ontwikkelingen, over zou kunnen nemen. Dit alles is nu nog in een stadium van ontwikkeling en werkt – ik heb dit allemaal in wetenschappelijke publicaties opgezocht, voor mij is het echt allemaal abracadabra – nog als het menselijk brein in de oertijd dat alleen maar primaire gevaren en levensomstandigheden herkende. Maar de ontwikkelingen gaan natuurlijk verder. Straks is zo’n chip de verwezenlijking van Big Brother die ons constant in de gaten houdt en kan sturen. Of gebeurt dit nu zonder die nieuwe chip ook al?
Henk Hendriks