n Poest wiend!

n Poest wiend!

t Joar was nog mor goed en wel aan e loop, of we kregen veurege week een flinke störm op e huud. De schoade viel op zich wel wat met, al most et pittje op e kerktoren der wel aan geleuven. t Beestje stijt nou schief op e toren en t wordt n hiele toer om hum weer ien t enne te kriegen.

De wiend en alle andere  natuurverschiensels holden schrievers en dichters altied al bezig. Jelte Diekstroa, meestal nuumd as de eerste Westerketierder dichter, was vol van störm, onweer, hoagel en zunneschien en het veul mooie gedichten schreven. En ok al is et host 80 joar leden schreven, t is nog altied de muite weerd om te lezen.

Onderstoand gedicht ‘Westewiend’ is schreven in 1940.

Ieneens sprint Westerwiend ien t èn –

Het-er ien sloap sien tied verseten?

Ien één kerier is-er over diek,

En het sien rust vergeten.

 

Nou sicht-er t bruun en geel en brons;

Die kleuren ken-er niet verdroagen;

Doar moet-er met zien bessem deur,

En n wilde roam op woagen!

 

Die barries van de boare see

Steit stief en bol van neie krachten;

Hij brult en blaft en blast het uut,

En ronselt deur de nachten!

 

Hij wil het hiele laand iengoal

Ien t grauw van armoedje onner dompeln,

Om over alles, wat nog steit,

Te roazen en te rompeln.

 

Soo’n vlegel, wild, onnuur, onguur,

Wordt opwacht deur sien trouwe vrundje:

De regen, die nog met hem maalt,

Moar veur hem lopt op n runtje!

 

Dat’s aalmoal aan de butenkaant –

Ons levend haart ken-er niet roaken:

Hoe meer geweld er tegen ons stelt,

Hoe beter wij t bewoaken!

 

Jelte Dijkstra (1940)

 

Ien t gedicht stoan n poar stoere woorden:

Kerier = met n voart

Barries = dikke kirrel of hond

Iengoal= hielemaal/overal

Rompeln=stoten,

Onnuur=vuul/slecht