Na slechte zaterdag: Mollema hoopt tijd terug te pakken in loodzware slotweek

Afgelopen weekend ging de Giro d’Italia verder met een tijdrit over 39.8 km. Mollema wordt 10e en eindigt op 2:17 van Tom Dumoulin. De rijder van Sunweb grijpt de (over)macht met een magistrale tijd en voert ook direct het algemeen klassement aan. Mollema stijgt naar de derde plaats en is tevreden: “Ik had gehoopt iets korter achter Dumoulin te zitten, maar hij reed werelds. Ik heb gewoon een prima tijdrit gereden en met de bergen in zicht hoop ik nog wat te kunnen doen. “Maar Mollema weet ook dat Dumoulin in de kraag vatten, een schier onmogelijk opgave is. “Hij was al favoriet en nu helemaal. Ik bekijk het van dag tot dag”.

Op woensdag is er de ‘Koninginnerit’ door de Apennijnen. Een relatief korte rit, 161 km met vier bergpassen. Geen spektakel, daar zijn de bergen niet steil genoeg voor en dus weinig veranderingen in het klassement.  Donderdag en vrijdag is het nog vooral overleven en zaterdag staat er weer een etappe voor de klassementsrijders op het menu. Mollema laat daags van te voren weten zich goed te voelen en er echt zin in te hebben. Het wordt niet de dag van Bauke Mollema, maar wederom is het landgenoot Tom Dumoulin die de show steelt. De renner van Sunweb schrijft de etappe over 131 kilometer van Castellanis naar Oropa op zijn naam. De rit is lange tijd vlak, maar de aankomst bergopwaarts met een zeer steile slotklim. Ofwel; het terrein bij uitstek voor berggeit Mollema om een aanval in  te zetten. Het loopt dus anders. De aanval komt er niet, de kopman van Trek/Segafredo kan niet met de besten mee in de laatste kilometers en moet lossen als het tempo tijdens de afdaling wordt opgevoerd. Dumoulin blijft in  de roze trui en wint de etappe op indrukwekkende wijze. Mollema wordt 22e op 1:44 van Dumoulin en zakt naar de zesdeplaats in het klassement. “Dit is een flinke tik. Die zag ik ook niet aankomen. Ik voelde me van te voren fit, goede benen en het moraal was helemaal prima. Ik heb er geen verklaring voor. Tijdens de rit merkte ik wel dat het niet vreselijk lekker ging. Maar in de slotklim zat ik met mijn ploeg goed van voren. Onderaan ging het mis. Ineens. Ze gingen nog eens volle bak en ik had weinig meer over. Mijn benen stonden op ontploffen, Ik had me goed voorbereid op de klim met smalle straatjes en kasseien, daar lag het niet aan. Ik wist dat het spannend zou worden. Maar uiteindelijk viel mijn plan om wat tijd terug te pakken in het water. Kloten!”
Een dag later blijkt dat het moraal van de oud-Zuidhorner nog altijd in orde. Tijdens de lange rit van Valdengo van Bergamo, 199 kilometer om precies te zijn, zat hij in de voorste groep tijdens de slotafdaling en probeerde in zijn eentje te ontsnappen. De poging mislukte, maar het moraal en de vorm waren er nog. “Het was ook aan mezelf laten zien dat de vorm er nog is. Dat ik zaterdag gewoon net een mindere dag had. Ik had behoorlijk wat vaart tijdens de afdaling en zag dat het allemaal wat stil viel. Dus dacht ik maar eens een poging te wagen.” Dat werd niet op prijs gesteld door de concurrentie die snel orde op zaken stelde en Mollema in zijn kraag vatte. In ieder geval gaat de klimmer de rustdag in met toch nog een goed gevoel. En dat is handig met een loodzware week voor de boeg. “Of ik Dumoulin nog ga aanvallen?  Ik ga proberen tijd terug te pakken op de mensen die boven me staan. dat zal lastig genoeg zijn. Vooral dinsdag en donderdag worden loodzware dagen. Maar als ik wat wil zal ik het daar moeten doen.”