Noaberschap in optima forma: Anneke van Helden organiseert al 25 jaar de buurtbarbecue

Zuidhorn Buurtbbq 25 jaar

ZUIDHORN – Zoals al 25 jaar lang het geval is, zal er ook dit jaar weer feest zijn eind augustus bij het Frenspad in Zuidhorn. Een jubileumfeest, welteverstaan. Want niet alleen is dit de 25e keer dat de Buurtvereniging een barbecue organiseert, het is ook nog eens de 25e keer dan Anneke van Helden deze barbecue organiseert voor de buurt. De andere leden van de Buurtvereniging vonden het daarom tijd dat Van Helden in het zonnetje gezet werd, dus ging de Streekkrant even langs bij het organisatorisch talent.

“Ik doe het niet alleen hoor”, begint ze. “Ik ben ooit begonnen samen met Dineke Marinus, en doe het nu samen met Anja Klatter.” Klatter zit ook bij het gesprek, en begint vrolijk en voluit te vertellen. “Ik doe het nu 17 jaar, samen met Anneke. Maar het bijzondere is dat Anneke het al 25 jaar doet!”, lacht ze. “Het voelt trouwens helemaal niet als 17 jaar. De tijd gaat zo snel.”

De twee vrouwen gaan ieder jaar langs de deuren om alle bewoners van het Frenspad en de Pabe Broersmastraat om te uit te nodigen voor de buurtbarbecue. “Dat zijn de twee straten van de Buurtvereniging”, legt Van Helden uit. “Het is trouwens geen officiële buurtvereniging hoor, maar zo noemen we het wel”, lacht ze. “Er komt elk jaar gewoon een vaste kerngroep barbecueën, en verder brengen wij, Anja en ik, de bloemetjes rond. Als er iemand gaat verhuizen, of nieuw is komen wonen, of als er een baby is geboren, als er iemand ziek is, noem maar op. Ook hebben we af en toe nog wel eens een uitje met de groep, dat we met z’n allen een dagje weg gaan.”

Enthousiast halen de twee vrouwen foto-albums erbij. Foto’s van de eerste barbecue 25 jaar geleden, tot de meest recente barbecue. Foto’s van de dagjes weg, foto’s van de kinderen die inmiddels zelf volwassen zijn. Terwijl ze de albums doorbladeren vertellen ze wie er te zien zijn op de foto’s, welke buren er nog wonen en welke inmiddels al verhuisd zijn. “Och, en kijk! Die partytenten!” Een aantal barbecues geleden werd het festijn gehouden onder twee partytenten. “Maar als je met 30 man bent wordt dat toch wel een beetje krap”, lachen ze. “Dus hebben we met z’n allen geld ingelegd en een grotere tent gekocht.”

Vooral het ‘noaberschap’ in de buurt vinden de vrouwen een groot voordeel van de jaarlijkse barbecue. “Het heeft een hele positieve functie op de buurt”, vertelt Klatter. “Je hebt een stukje sociale cohesie, maar ook nieuwe buren worden zo sneller betrokken bij de buurt. Er is onlangs een man uit Eritrea hier komen wonen, een vluchteling. Hij spreekt niet zo goed Engels en vrijwel geen Nederlands, maar we zijn bij ‘m langs gegaan met een bloemetje. Om ‘m welkom te heten. En ik ben later nog een keer gegaan om ‘m uit te nodigen voor de barbecue. Had wel het foto-album mee genomen, om te laten zien wat het precies is. Want je weet natuurlijk ook niet of ‘ie snapt wat je bedoelt”, lacht Klatter. “Maar hij was laaiend enthousiast en wilde heel graag komen.”

Verhaal na verhaal passeert de revue. Over Willemien -‘die van de meloenen en de ranja’- over Lodewijk, -‘die is er ook al vanaf het begin bij’-, over de oudste van het stel, mevrouw Rozema, die inmiddels al overleden is – ‘die genoot altijd zo van de kleintjes’-, over de slager –‘is ’t weer zo ver Van Helden? Vlees voor de barbecue?’- en over de rest van de buren. Verhalen waardoor je direct je intrek wilt nemen in de buurt. Noaberschap is de puurste vorm van het woord is hier nog echt van toepassing. Ook tijdens de barbecue zelf, vertellen de dames. “Iedereen doet wel wat, iedereen helpt mee. De een neemt waxinelichtjes mee, de ander een lekkere fles wijn, de mannen zetten de tent op, de slager regelt het vlees, de vrouwen maken de salades… ga zo maar door. Pas als ik er zo over praat, merk ik dat iedereen echt zijn eigen rol heeft”, lacht Klatter. “Het belangrijkste bij zoiets is dat je twee ‘trekkers’ hebt”, vult Van Helden aan. “Twee mensen die de eerste stap zetten qua organisatie, en de rest loopt dan vanzelf wel.”

“En dit jaar mogen we dus een extra stoel versieren”, grapt Klatter. “Och, nee hoor! Niet doen!”, lacht Van Helden bescheiden. De barbecue belooft, zoals elk jaar, weer een succes te worden. “En ik zie dan de volgende ochtend al eerst de ravage”, lacht Klatter. “Mijn huis grenst direct aan het grasveldje. Dus dan begin ik maar vast met doppen rapen!”