Ongenode Gast: Fietsend door de natte Streek

Tijd: 9.30 uur
Datum: 22 september
Plaats: Lutjegast

LUTJEGAST – De ongenode gast houdt wel van fietsen. Nou ja, vooral van het kijken naar hoe andere mensen fietsen. Dus werd zaterdag de gang naar Lutjegast ingezet, waar men drie jaar geleden besloot om in de ‘Struuntochtloze’ jaren een fietstocht te organiseren. Uiteraard onder de vlag van –hoe kan het anders in Lutjegast- Abel Tasman. Aan niemand minder dan Greetje de Vries-Leggedoor om de deelnemers van de derde Abel Tasman Fietstocht weg te schieten. Toch vreemd om de burgemeester van Zuidhorn het startschot te zien lossen in een andere gemeente. “Toch is het wel logisch hoor!”, lacht ze. “De tocht gaat dit jaar voor een groot gedeelte door de gemeente Zuidhorn, dus doe ik dit graag.” Maar liefst 170 mensen hebben zich ingeschreven, weet Bert van der Vaart te melden. En dat is best een aardig aantal deelnemers, vindt de voorzitter van het organiserende Stichting Promotie Lutjegast. De ongenode gast is het met hem eens, al was het alleen maar omdat de weersvooruitzichten nog wel wat te wensen over laten. De eerste blik uit het raam na het wakker worden was er eentje op een natte wereld. “Geen probleem”, stelt Fauve Meidam. Het kersverse bestuurslid is ervan overtuigd dat het ergste leed geleden is vóórdat de fietsers van start gaan. “Wat vanmorgen is gevallen, valt vanmiddag niet.” Optimistisch! De ongenode gast houdt ervan.
“Je had wel even mogen zeggen dat jullie brug eruit ligt”, horen we achter ons de licht mopperende stem van Hein Wijbenga. Wijbenga heeft overigens reden tot klagen, want de ongenode gast heeft hem maanden geleden wél verteld dat de fietsers welkom zijn in het dorpshuis van Niezijl voor een kopje koffie, maar is daarbij vergeten te melden dat de brug in het dorp vervangen wordt en er dus tijdelijk uit ligt. “We hebben gisteravond laat de route nog om moeten leggen”, zegt hij. “We gaan nu via Kommerzijl en dan terug richting Niezijl.” Een tocht van in totaal 52 kilometer is er uitgezet. “Ja, je krijgt hier waar voor je geld”, grapt Van der Vaart. Als de meeste groepen inmiddels onderweg zijn drinkt de ongenode gast nog een kop koffie in het Lutjegaster dorpshuis met Astrid Witte. “Het is nog best fris”, luidt de gezamenlijke conclusie. Binnen maken de laatste deelnemers zich op om te vertrekken, waaronder ook Wout en Ineke Admiraal. “Wij doen altijd mee”, verzekert Wout ons. “Dit is de derde keer. Waarom? Ja, goed geregeld hè! Dit is een prachtige tocht.” Wout en Ineke zijn dan ook vastberaden om de hele tocht te volbrengen. “Wij wonen in Niezijl, maar blijven daar niet hangen hoor. We maken de tocht af en fietsen na afloop terug van Lutjegast naar huis.” Dat moet ook, lacht Astrid, “want anders loop je de prachtige sleutelhanger mis die alle deelnemers na afloop krijgen.”

Helemaal droog is het –ondanks het optimisme van Fauve– niet gebleven. “Er zijn dan ook een paar fietsers afgestapt”, melden Fauve en Kees de Wit bij hun bezoekje aan het Schanshuus van Niezijl, de laatste koffiehalte voordat de fietsers terugkeren richting Lutjegast. Het is al vroeg druk in het dorpshuis waar de plaatselijke visclub net terug is van een vroege wedstrijd. Terwijl Harry de nummers optelt, wachten Roelf, Hein, Hielke, Tjerk en Reinder onder het genot van een kroketje en een bal gehakt totdat de uitslag bekend is. “De koffie is klaar! Laat ze maar komen”, klinkt het uit de keuken waar Jelle Zijlstra voor 180 mensen koffie heeft gezet. Genoeg voor Anneke Rozema en Dina Pool om elke fietser die binnenkomt van een lekker warm bakje te voorzien. Met cake, want een tussentijdse hap is tijdens zo’n lange fietstocht zeer welkom. Als de bodem van de koffiepot in zicht komt, loopt Tim Wiersma het Niezijlster dorpshuis binnen. Als bezemwagen, want Tim rijdt als laatste achter de fietsers aan om de pijltjes en richtingsborden weer weg te halen. “Het was geslaagd”, vertelt hij. En dat kan de ongenode gast beamen. Het weer liet weliswaar wat te wensen over, maar ongelukken zijn er niet gebeurd en ook de deelnemers hebben zich prima vermaakt. Op dus dat buitje onderweg –tussen Munnekezijl en Lauwerzijl- na.