Ongenode Gast: Lesje ‘huishouden’ in de Buurthuiskamer

Tijd: 10.00 uur
Datum: 13 oktober
Plaats: Aduard

ADUARD – In de Buurthuiskamer van Aduard is meestal wel iets leuks te doen of te beleven. De koffie staat klaar en gezelligheid is een garantie. Zo ook afgelopen vrijdag. Sterke en nog sterkere verhalen vlogen over tafel. Waarover? Het huishouden natuurlijk! Buurtwerker Loes Lestestuiver had een ‘verhalentafel’ op poten gezet, waar liefst elf dames én een heer op af kwamen. Oude tijden herleefden in het gezelschap. Zo leerde de ongenode gast dat flanellen dekens heerlijk zijn in de winter en dat –in tegenstelling tot tegenwoordig- sokken als laatste het sop in moeten. “Maar goed, mijn ouders hadden dan ook geen wasmachine”, klonk de logische verklaring.  Anneke, Grietje, Zwanny, Hanneke, Anke en de anderen deelden zelfs bedgeheimen! Hetzij op een beschaafde wijze: “Onder een dekbed slaap ik niet! Daar zitten teveel rimpels in.” Niet een heel pikant bedgeheim dus. “’t Is wat niet?”, kreeg de ongenode gast te horen als duidelijk de jongste in het gezelschap. “Kom je binnen, krijg je direct dit soort geheimen op je bord.” Toch mondde de verhalentafel al snel uit in een leuke geschiedenisles. “Joh, wij moesten vroeger thuiskomen om voor de visite koffie in te schenken. Dat deden mijn ouders niet. Zo ging dat gewoon.” Een notitie die de ongenode gast zeker heeft opgeschreven. Kinderen als bediende, het klinkt leuk. Misschien binnenkort toch maar even babbelen met de eigen zoon. Al is de kans groot dat deze niet eens weet hoe een koffiezetapparaat precies werkt. “Zolang ze maar weten hoe die beeldschermpjes werken”, ging het gesprek in rap tempo verder. “Ze zijn nog maar net op deze wereld en ze staren al naar die telefoontjes”, aldus Zwanny. “En maar opscheppen over hun 800 vrienden!” Ja, tijden veranderen is de conclusie, “Bovendien mag de politie wel harder optreden tegen die mensen die bellen en appen achter het stuur. Levensgevaarlijk!” Al snel besluiten de dames en de enige heer in het gezelschap dat dat misschien ook voor fietsers moet gelden, “want dat loopt ook de spuigaten uit.” Jan vertelt: “Ach, weet je; ik zag laatst een vrouw achter een kinderwagen die ze met één hand voort drukte, een sigaret in de andere hand en dan nóg kunnen bellen. Volgens mij heet dat tegenwoordig ‘multitasken’.” Overigens was vroeger niet alles beter. Zeker was de oude tijd persoonlijker blijkt tijdens de tafelgesprekken. Maar met al die armoede van toen… Nee, dan zijn dit wel andere tijden. Ook worden moestuintjes niet meer bemest met de eigen uitwerpselen. Ook een fijn idee. “Moet we het hier nu over hebben?”, klinkt het uit de groep dames en Jan. “Het wordt ook steeds gekker, het loopt altijd uit op stront!” “Ja, dat ging toch echt over de Mous heen weten meerdere bronnen aan tafel te bevestigen. En dat werd ook echt opgegeten. “Het belandde gewoon op tafel hoor. Zonder twijfel! Eten is eten.” Nee, wereldproblemen worden niet opgelost in de Buurthuiskamer van Aduard. Maar oude tijden bespreken en ervaringen uitwisselen onder het genot van een lekkere kop koffie is net zoveel waard. Als de huishoudelijke gesprekken overgaan van een eerste wasmachine naar de trouwfeesten wordt ook het onderwerp van de volgende verhalentafel duidelijk. “Zullen we het volgende keer hebben over trouwen en de uitzet?”, vraagt Loes. Het voorstel wordt unaniem aangenomen en de meeste dames beloven hun trouwfoto’s op te zoeken en mee te nemen. Een enkele oppert zelfs de trouwjurk uit de kast te trekken. “Maar niet aan hoor… Want dan moet er aan de voorkant nog wel het één en ander af. Tja, de jaren hè?” Waarvan akte.