Ongenode Gast: Op verjaardagsvisite in het Curringherveld

Tijd: 15.00 uur
Datum: 31 juni
Plaats: Kornhorn

KORNHORN – ‘Er was eens een NME-centrum in het Westerkwartier. Scholen profiteerden daarvan en Herman de Heer was daar opperhoofd. Maar ja, mensen worden ouder en gaan met pensioen. Bovendien ging de geldkraan dicht.’ Het zijn de eerste woorden van de speech van Herman Woltjer. Niet alleen één van de grote gangmakers achter IVN Grootegast e.o., maar ook zeer betrokken bij de Stichting Natuur-, Duurzaamheid- en Cultuureducatie (NDCE). De stichting die na het wegvallen het NME-centrum deze rol overnam. “Dat is nu vijf jaar geleden”, aldus een trotse Herman, die glunderend kijkt naar de opkomst op het vijfde verjaardagsfeestje van NDCE. Want wie (of wat) haar eerste lustrum viert heeft wel een feestje verdiend. “Gelukkig zijn ze allemaal naar het Curringherveld gekomen.” Ook de ongenode gast maakte dankbaar gebruik zijn uitnodiging. Het is in deze rubriek al wel eens vaker ter sprake gekomen, maar wij houden wel van een feestje! Zeker als deze worden georganiseerd in het prachtige Curringherveld en nog meer op zonnige dagen, zoals deze prachtige woensdag. De ongenode gast was niet de enige wel trek in had in het lustrumfeestje van NDCE. Ook alle vier de wethouders uit het Westerkwartier maakten dankbaar gebruik van hun uitnodiging. Karin Dekker kwam speciaal uit Leek gereden, Henk Bakker verliet zijn kantoor in Zuidhorn en ook de Grootegaster wethouder Mark de Haan was van de partij. Was er geen wethouder uit Marum? Jazeker wel! Janny Hulshoff was present in Kornhorn om het cadeau te overhandigen. De vraag rees of zij per fiets naar het Curringherveld was gekomen of had gekozen voor de gemotoriseerde vierwielers. Normaal ligt Kornhorn namelijk op een steenworp afstand van Marum, maar deze dag zou er met de auto flink moeten worden omgereden. Zoals de ongenode gast overkwam. Natuurlijk wist hij van de afsluiting bij de afrit Marum. Maar goed, ook journalisten blijken gewoontedieren te zijn die de snelste paadjes prefereren en niet nadenken over afsluitingen. Zo werd –heel dom- de nieuwe kortste weg, afrit Boerakker, overgeslagen en doorgereden naar Marum. Eenmaal daar moest er vervolgens doorgegast worden naar de afrit Surhuisterveen om via Opende in Kornhorn te geraken. En dat is omrijden. Heel ver omrijden. Of wethouder Hulshoff hetzelfde overkwam bleef in nevelen gehuld, want direct na de officiële opening werd de gang ingezet naar meesterverteller Erik van Dort die een leuk verhaal had voorbereid van schrijver Toon Tellegen. Van Dort zou zijn verhaal in drie delen gaan vertellen, zodat de aanwezigen in de tussentijd konden deelnemen aan diverse leuke workshops. Henk Bakker koos ervoor om bomen te gaan bekijken en heel even twijfelde de ongenode gast. Bomen… of toch…  Nee, wij liepen snel terug naar de Curringherschuur om aan te sluiten bij de workshop van beeldend kunstenares Marieke Keuken. Lithograaf is ze eigenlijk en ze geeft vaker workshops. Dat bleek ook uit haar kunnen. Al snel waren alle deelnemers flink onderweg met het knippen en plakken van sjabloontjes. Beetje verf erop en de meest kleurrijke creaties kwamen tevoorschijn. Erik en Marieke waren echter niet de enigen die zich hadden ingezet voor een leuke, leerzame en vrolijke viering van het eerste lustrum van NDCE, zo bleek uit navraag bij Herman Woltjer. Ook Menzo de Groot, Kees Sikkema, Rob Heringa, Klaas Frankes, Jelte Hoekstra, Sieteke Faber, Laura Gall en Ettie moeten genoemd worden, volgens Woltjer die direct aangeeft dat de lijst nóg veel langer is. “Het is ons NDCE-feestje, maar wel een echte co-productie”, lacht hij. “We bestaan vijf jaar en dat willen we graag met iedereen vieren!”’Maar wat doet NDCE nu eigenlijk?’, vraagt de ongenode gast zich af. Woltjer is gelukkig niet te beroerd om ons in te lichten. “We werken op drie sporen”, vertelt hij enthousiast. “We lenen leskisten uit aan scholen, we geven korte lessen en excursies aan leerlingen en we doen mee aan het Scholennetwerk. Voor dat laatste doen we jaarlijks een project. Elk schooljaar geven we de lessen en excursies op zo’n 60 tot 70 scholen. Dat is ook één van onze hoofddoelen; de kinderen natuur en cultuur laten beleven. Het is aan ons om de natuur en onze cultuur door te geven aan de jeugd.” Een goed doel dus. Met een ontzettend leuk feestje. Op naar het tweede lustrum in de wetenschap dat er tegen die tijd weer ruim 300 scholen in het Westerkwartier zijn bijgespijkerd over het belang van de natuur.