Ook een slechte wedstrijd moet je winnen om kampioen te worden

VK-Sjabbo Smedes-2

Analist Sjabbo Smedes schrijf over voetbalwijsheden

Als je kampioen wilt worden moet je een slechte wedstrijd ook kunnen winnen. Dat is een wijsheid die je langs het veld vaak hoort als het eigen team slecht presteert tegen een op papier mindere tegenstander. Volgens mij is het ook een excuus voor het gemis aan scherpte. Een te gemakkelijke instelling omdat in de koppies van de spelers het idee leeft dat de wedstrijd een eitje is. Ik zie dan in de loop van de week al berichtjes langs komen van ‘drie punten in the pocket’ of andere uitlatingen met deze strekking. Op de dag van de wedstrijd laat de ploeg het dan afweten. Soms lukt het nog met een beetje geluk gelijk te spelen of met veel moeite te winnen.

Klungelen
Dit beeld kreeg ik ook bij de wedstrijd van Australia tegen Nederland, zeker in de eerste helft. Waar was de super formatie van de 2e helft tegen Spanje. Geen schim daarvan. Je zou toch zeggen, dat ze na Spanje juist het vertrouwen moesten hebben om meteen vol in de aanval te gaan en de Australiërs vanaf het begin flink onder druk te zetten. Niets van dat alles. Eigenlijk zag ik een team dat flink aan het klungelen was. Weer vanuit de verdediging en dan maar hopen dat zich een mogelijkheid zou voordoen om bij balbezit op eigen helft eens flink uit te halen om Van Persie of Robben te bedienen. Een station overslaan noemt Van Gaal dat. Gewoon de lange bal spelen denk ik dan. Maar zouden de Australiërs dat toen ook niet hebben geweten. Natuurlijk wel en met robuuste en fysiek sterke spelers was het niet zo moeilijk om Oranje buitenspel te zetten. Het middenveld was in handen van de geelhemden en wij waren de baas voor het eigen doel. Dat dan weer wel. ‘We gaven niet veel kansen weg,’ verklaarde Van Gaal na afloop van de wedstrijd.  Inderdaad. Dat was zo, maar aan de andere kant creëerden we zelf ook geen kansen en konden door gebrek aan een goede bezetting op het middenveld geen druk naar voren uitoefenen. De eerste kans kwam van een soloactie van Robben die na een fout in de opbouw van Australia de bal bemachtigde en er als een speer vandoor ging. Hij stak het halve veld over om daarna de bal in de verre hoek te mikken. We waren redelijk opgelucht, maar niet lang. Een minuut later lag de bal in het doel van Cilissen die geen antwoord had op de volley van Cahill die snoeihard in het dak van het doel belandde. Niet veel later had het 2-1 of misschien wel 3-1 voor Australia kunnen zijn, maar we hadden geluk.

Depay
Vlak voor rust raakte Martins Indi geblesseerd waardoor Louis uit noodzaak over moest gaan tot het 4-3-3 systeem. Hij besloot om de jonge Memphis Depay (20) in te zetten die als vleugelspeler voor de nodige extra druk voorin kon zorgen. Eindelijk een formatie en speelwijze die miljoenen Van Gaals in het land graag vanaf het begin hadden willen zien. In de tweede helft zagen we, zij het moeizaam, een ander team. Dat leidde zelfs tot een gevaarlijk schot van Wesley Sneijder op aangeven van Depay. Onmiddellijk een ware schok. Janmaat kreeg de bal ongelukkig op de hand en de scheids wees op de stip. Jedinak schoot de bal onhoudbaar in de touwen, 2-1 voor Australië. Nederland leek genoeg gestraft en waarschijnlijk waren de mannen zich er nu echt van bewust dat Australia niet een gemakkelijk te nemen veste was. Het spel werd overtuigender en dat miste zijn uitwerking niet. Depay, weer hij, vond Robin van Persie die zijn derde doelpunt van het toernooi maakte. Een kwartier voor het einde werd het 3-2 door Depay met een prima schot waar keeper Ryan het nakijken had. Nigel de Jong ging voorop in de strijd om Australia niets meer te gunnen. Hij sleepte Oranje er verder doorheen, waardoor Nederland zich na afloop geplaatst wist voor de volgende ronde. Depay had zijn klasse in slechts 50 minuten speeltijd getoond, maar Robben werd uitgeroepen tot man of the match!? Wijsheid van de FIFA.

Cruyfiaans
We waren uiteraard blij, zeg maar opgelucht en achteraf was het voor het publiek natuurlijk een spannende wedstrijd. De amusementswaarde was hoog en de verbroedering onder de supporters was groot. Nederland heeft laten zien dat ze de veerkracht heeft om een slechte wedstrijd te winnen. Het is gewoon een mentaal sterk team dat als het moet de overwinning toch naar zich toe kan trekken. Dat beaamde Van Gaal toen hij na afloop de pers te woord stond. Natuurlijk was het 1-5-3-2-systeem nog steeds de juiste beslissing. ‘Australia heeft een heel goed team,’ was zijn stelling. Maar hoe was de wedstrijd verlopen en de uitslag geweest als we wel meteen 4-3-3 hadden gespeeld en Australia meteen onder druk hadden gezet. Of was Van Gaal misschien ook wel een beetje bang dat in die koppies het idee had postgevat dat we deze wedstrijd wel even zouden winnen, waardoor hij vooral het accent op de verdediging legde. Het is een Cruyfiaanse wijsheid dat als je niets door laat,  je de wedstrijd niet verliest. Hoe het ook zij, het is ook een wijsheid dat de winnende coach altijd gelijk heeft en eerlijkgezegd, het enige doel van Louis om wereldkampioen te worden wordt steeds geloofwaardiger. Zeker als ik hem tijdens de training in een lange broek zie staan. Dat geeft hem meer autoriteit als trainer tussen de jongeren, dan die korte broek. Verschil moet er zijn en je moet als 62-jarige erkennen dat ook voor jou de laatste wijsheid geldt: naarmate men ouder wordt, neemt de zwaartekracht en de eigenwijsheid toe.