Overkoepelend Masterplan verbindt eilandjes cultuurrijk dorp

Op ontdekkingsreis in Lutjegast

LUTJEGAST – “Er is altijd wat te doen hier.” Het zijn de eerste woorden van Jan Notebomer, voorzitter van Dorpsbelangen Lutjegast, als we binnen komen lopen. “Maar wat is hier nu allemaal precies te doen?”, luidde de grote vraag waar het dorp mee heeft geworsteld. Lutjegast heeft een schitterende omgeving, veel historie, een prachtige kerk en natuurlijk de wereldberoemde ontdekkingsreiziger Abel Tasman. “We hebben alles wat we hier hebben in kaart gebracht en dat samengevoegd in een Masterplan”, legt Jan Notebomer uit. Een wonderlijke reis vol nieuwe ontdekkingen, bekent de voorzitter. “Zelfs ik –als geboren Lutjegaster- had geen idee dat we hier zo ontzettend veel hebben.”

Iedereen die raakvlak heeft met Abel Tasman, de natuur en historie van Lutjegast werd ingeschakeld om mee te helpen het plan te ontwikkelen. “De achterliggende gedachte was om alle mooie dingen in Lutjegast te verbinden. Denk daarbij aan de Torenkerk, het Abel Tasmanmuseum, Geboortegrond Abeltasman (Lutje Batavia) Groenedorpsploats met in het verlengde daarvan het Baak gebied (Lutje Buiten). Door het één met het ander te verbinden hopen we mensen uit te nodigen om eens op ontdekkingsreis te gaan in Lutjegast.” Daarbij denkt –en hoopt- Notebomer niet op honderden bussen die het dorp aandoen. “We hoeven geen Kameleon-dorp te worden”, vindt hij. “Maar een ‘Dagje Lutjegast’ mag best een begrip worden. Daarvoor moet je dus wel in kaart hebben wat je je gasten allemaal te bieden hebt. Wat zorgt ervoor dat je in Lutjegast spreekwoordelijk van je fiets wordt gesleurd?” In die opzet is het dorp geslaagd, vindt de trotse wethouder Elly Pastoor. “Het Masterplan is een mooie verzameling, een overzicht, geworden van alles wat je hier in Lutjegast kan beleven.” Waarbij het mooie is, volgens de wethouder, dat het plan in beweging blijft en telkens uitgebreid kan worden. “Alles is onder dit plan te hangen”, stelt ze. “Wie een nieuw initiatief heeft kan dit zo inpassen in het Masterplan.” Notebomer is blij dat het Masterplan er ligt. “Om vele redenen”, meldt hij. “Het heeft verbindend gewerkt en zal dat blijven doen. Bij een overleg met de werkgroepen schoven al snel 25 personen aan. Dat is een behoorlijke tafel vol. Alle publiekstrekkers zijn met elkaar verbonden, waarbij er ruimte is om meer mensen, meer ideeën en meer initiatieven toe te voegen. Daarnaast geeft dit overkoepelende plan het dorp Lutjegast een eigen gezicht. Het is duidelijk waar dit dorp voor staat, wat je hier kunt vinden en niet geheel onbelangrijk; wat je hier kunt doen. Daarbij is vooral Abel Tasman belangrijk. De geschiedenis van Tasman is belangrijk voor Lutjegast. We willen dus dat deze geschiedenis een plek zou krijgen in de nieuwe gemeente.” Pastoor vult aan: “Vooral dat laatste is waar wij als gemeente zo blij mee zijn. De gemeente Grootegast wordt straks gemeente Westerkwartier. Lutjegast is straks één van de dorpen. Abel Tasman moet een gezicht hebben in het Westerkwartier. Ook voor onze fusiegemeenten is hij straks een belangrijk figuur.” Over de rol van de gemeente is Pastoor helder: “Als gemeente zie en hoor je best veel. Ook de wensen en behoeften vanuit de samenleving. Daarom zijn wij ons gaan afvragen hoe wij, als gemeente, konden zorgen dat mensen bij elkaar komen en samen iets aanpakken. Het Masterplan was hier dé mogelijkheid om partijen aan tafel te krijgen en met elkaar tot iets moois te laten komen.” Het Masterplan staat als een huis, vinden beiden. Notebomer: “Het is nu zaak om het goed uit te rollen. Daar wordt het dorp deelgenoot van gemaakt. De grote lijnen staan en het is nu tijd om de details in te vullen. Dat is een hoop werk trouwens en zal niet allemaal in één keer kunnen. We hopen dus dat de inwoners van Lutjegast er achter gaan staan en bereid zijn om hun steentje bij te dragen. Eventueel middels het maken van nieuwe werkgroepen die zich bezig gaan houden met specifieke onderdelen van het plan.” Over het einddoel bestaat geen twijfel bij zowel de voorzitter van Dorpsbelangen Lutjegast als de wethouder. “Men moet hier uit de auto of van de fiets willen stappen om te genieten van de natuur, de Torenkerk te bezoeken of het museum te bekijken. Dan zijn we weer terug bij het ‘Dagje Lutjegast’.” Pastoor knikt: “Of dat je in Groningen het Groninger Museum hebt bezocht, het portret van Abel Tasman hebt gezien en besluit nog even door te rijden naar Lutjegast om hier meer te leren over bijvoorbeeld Abel Tasman. We zijn allemaal ontzettend trots op dit Masterplan!” “En dat steken we niet onder stoelen of banken”, besluit Jan Notebomer.