Overleg en vergaderen

Dé plek voor de gemeenteraad om bijeen te komen en te vergaderen is tot op heden het gemeentehuis gebleken. Dat wordt straks, als de nieuwe gemeente opereert zonder gemeentehuis, een probleem. Want een vaste locatie is niet wenselijk, zo liet de Raadsgroep vorig jaar weten. Beter was het om de mensen op te zoeken. Erop uit te trekken en vergaderingen te organiseren in de dorpen zelf. Dichtbij de inwoners, zoals het ‘DNA’ van de nieuwe gemeente voorschrijft. Bij nader inzien blijkt het verhuizen van hele raadszalen toch een vrij groot en kostbaar gebeuren. Ondergetekende haalde het eerder al aan op deze plek: niet elke ruimte en niet ieder dorpshuis is geschikt om een raadsvergadering in te houden. Laat staan ‘kerken’, een optie die door een aantal partijen ook is geopperd. Nu heb ik niets tegen kerken. Integendeel zelfs. Het Westerkwartier kent vele mooie kerken, waar men van alles in kan beleven en organiseren. Kerken lenen zich uitstekend voor kerkdiensten, concerten, beurzen en exposities. Maar niet voor raadsvergaderingen en andere overheidszaken. Kerken hebben onzichtbare, maar duidelijke drempels voor een groot aantal niet-gelovigen. Drempels die de politiek moet zien te vermijden om voor iedereen benaderbaar te blijven. Kerk en staat zijn twee instituten die gescheiden dienen te blijven. Dorpshuizen zijn een ander verhaal. Een aantal is prima in te richten als vergaderruimte, zo leerden Bob en Hennie Ansing mij. Hun dorpshuis in Niekerk is echter wel een uitzondering op de regel. Niet elk dorpshuis kan een 33-koppige gemeenteraad huisvesten en daarbij ook nog eens een pers- en een publieke tribune inrichten. Om vervolgens nog maar te zwijgen over het kostenplaatje dat om de hoek komt kijken om een zaal om te toveren tot raadszaal. Er moet een veertigtal microfoons (want het college schuift ook aan) tevoorschijn getoverd worden, en ook qua techniek zal er het één en ander geregeld moeten worden voor de live uitzending van Radio Westerkwartier, die tegenwoordig alle raadsvergaderingen live op de radio brengen. Niet goedkoop. Dat terwijl het streven van de Raadsgroep is om de kosten binnen de perken te houden. Immers, door de gemeentelijke herindeling zouden de kosten voor de inwoners (lees: gemeentelijke belastingen) niet stijgen. Het zou voor de burger niet duurder worden, dus een financiële pas op de plaats is ook in deze gerechtvaardigd.

Gelukkig lijkt ook de Raadswerkgroep die belast is met het inrichten van de raadsvergaderingen tot het besef gekomen tot ook in deze bomen niet tot in de hemel reiken. Waar het eerste plan nog luidde dat men per vergadering zou kijken waar deze het beste gehouden kon worden, kijkt men nu al naar een vaste locatie. Een vaste plek waar de raad één keer in de twee weken samenkomt voor een raadsvergadering. Een locatie waar men met veertig man kan vergaderen en waar voldoende ruimte is voor pers en publiek. Logischerwijs springen de huidige raadszalen dan het meest in het oog, waarbij de zalen van Grootegast en Marum bij voorbaat al afvallen vanwege de beperkte ruimte. Zuidhorn lijkt het meest geschikt, al vindt Koos Siegers (ChristenUnie Leek) dat de architecten in Zuidhorn wel heel hard geprobeerd hebben om de raadszaal zo goed mogelijk te verstoppen. Alhoewel hij daar een punt heeft behoeft er in Zuidhorn minder verbouwd te worden dan in Leek, waar de raadszaal wél een flinke verbouwing moet ondergaan om geschikt te zijn voor raadsvergaderingen met 33 raadsleden, een groter college van B en W en dan ook nog ruimte te hebben voor voldoende publiek en een perstafel. Of Siegers alvast een plattegrond van het gemeentehuis van Zuidhorn kan bestellen? Dat gaan we binnenkort zien. Wel staat vast dat de meerderheid van de Raadsgroep de plannen van de werkgroep ziet zitten. En in deze, ere wie ere toekomt, de plannen zien er goed uit. Een vaste vergaderlocatie is logisch. En er wordt niet eens afscheid genomen van het eerdere voornemen om vooral naar de dorpen en de inwoners toe te trekken. Om de twee weken wordt er namelijk vergaderd. Op woensdag, zoals het nu lijkt. In de tussenliggende woensdagen zijn de raadsleden echter niet vrij. Deze woensdagen trekken zij erop uit voor het ‘Raadsoverleg’. Juist, en dat kan prima in de dorpen zelf. Er hoeft geen live uitzending voor de radio georganiseerd te worden en ook kan de pers zich, net als de raadsleden, tussen de inwoners mengen. Het klinkt als een goed plan waar alle partijen mee gediend zijn. Rust, duidelijk en efficiëntie als het gaat om een raadsvergadering. Korte lijntjes, dichtbij en persoonlijk tijdens een raadsoverleg in de dorpskernen. De theorie is mooi, nu afwachten hoe het zich in de praktijk zal ontvouwen.

Meediscussiëren over de herindeling of jouw mening laten horen? Laat het weten op Twitter @richardlamberst!