Ruim 200 vrijwilligers in de weer tijdens Halve Marathon

vrijwilligers

“Het aantal uitvallers hangt van de voorbereiding af”

ULRUM – Om de Halve Marathon aankomende zaterdag tussen Lauwersoog en Ulrum in goede banen te lijden, heeft de organisatie zo’n 200 vrijwilligers langs de route staan. Voor elk denkbaar klusje is er iemand aangesteld en om de grote stroom lopers op te vangen staan er bij sommige posten wel tien personen. Van ‘spons-aangevers’ tot EHBO’ers: iedereen draagt zijn of haar steentje bij.

Eén van die vrijwilligers is Jakob Pruim. Al sinds het begin van de tocht staat hij de lopers bij met allerlei diensten. “Ik help vooral met het uitdelen van de sponzen aan de lopers, maar voor het zover is moet er van alles klaargezet worden. Zo zijn er tafels met honderden bekertjes met drinken voor de lopers. Ook delen we sinaasappels uit aan de mensen die honger hebben.” Wat Pruim opvalt is dat de lopers steeds sneller lopen. Was het in het begin nog gemiddeld anderhalf uur, tegenwoordig is het met ongeveer een uur en tien minuten allemaal wel gebeurd.

Elk jaar zorgt Pruim ervoor dat er weer bij is. “Het is altijd een prachtige dag. Je leeft er naartoe.” Zelf denkt Pruim dat het evenement wel het grootste is wat in het dorp plaatsvindt. Om dat allemaal mogelijk te maken, is hij ook voorafgaand aan de loop al een paar dagen druk in de weer. “De sponzen moeten ieder jaar weer schoongemaakt worden. Een week van te voren leggen we ze al in het water en dan maken we ze weer mooi schoon. Daar hebben we een vaste ploeg voor.”

Wie ook een vaste ploeg heeft, is Evert Rutgers. Jarenlang was hij als voorzitter bij de EHBO-vereniging betrokken, maar hoewel hij daar na tien jaar afscheid nam, is hij nog steeds bij de loop betrokken. Grote verwondingen verwacht hij dit jaar niet. “Vaak heb je lichtere verwondingen. Schaafwonden bijvoorbeeld. Ook kan het wel eens minder goed gaan, dan moet je ambulance erbij halen.” De reden waarom de meeste lopers uitvallen is volgens hem de voorbereiding. Velen denken de loop wel eventjes te doen of drinken onderweg te weinig waardoor ze uitdrogen. “Als mensen te onervaren zijn of er te lichtzinnig over gedacht wordt, gaat het mis.”

Omdat de marathon niet uit verschillende ronden, maar een heel parcours bestaat, zijn er verschillende posten langs de route. Daarnaast rijdt er een bezemwagen van het Rode Kruis achter de lopers aan, die de uitvallers moet oppikken. Bijzondere dingen gebeuren daarbij wel eens. “Ik heb wel eens gehad dat een groep van zo’n veertig ruiters ineens het parcours opwilde. Zij vonden dat ze ook recht hebben op de weg en het kostte ons toen heel veel moeite om ze ervan te overtuigen dat maar even niet te doen. De lopers gaan heel hard. Daar vergissen veel mensen zich in,” legt Rutgers uit.

Zelf kijkt Rutgers ieder jaar weer uit naar de tocht. “Het is toch het moment dat je alle theorie die je geleerd hebt, weer in de praktijk kunt brengen.” De laatste jaren bemant hij met zijn kennis de centrale post. “We staan dan vlakbij de finishlijn en zien vrijwel alle lopers voorbij komen. Sommigen zijn echt stronteigenwijs en weten alles beter. Wij mogen als EHBO’ers geen paracetamol geven, maar dat willen ze dan wel van ons. Vorig jaar hadden we ook zo iemand. Op een gegeven begon hij wartaal uit te slaan en toen hebben we maar 112 gebeld.” In totaal staat de EHBO-vereniging met 22 mensen klaar.