Schaatser Pim Cazemier loert op het podium

2015-Training-PimCazemier1

‘Ik ben geen sprinter, maar er zijn meer manieren om een prijs te pakken’

DEN HORN – Jarenlang hielden Danielle Bekkering, Foske Tamar van der Wal en Pim Cazemier de eer uit het Westerkwartier hoog in de schaatswereld. Het waren vette jaren waarin vooral de prijzen van Bekkering in een steeds grotere kast verhuist moesten worden. Maar ook Cazemier liet zich niet onbetuigd.
Hij werd al op 19-jarige leeftijd wereldkampioen op de 1500 meter bij de junioren en de ploegenachtervolging. Reed een wereldrecord junioren op de 3 kilometer en wist de 10.000 meter op de Olympische Spelen voor studenten in 2013 te winnen. Jarenlang konden we hem via de tv volgen wanneer hij het NK verreed. De concurrentie is echter moordend en ging sneller rijden. De zoon van Lex hinkte op twee gedachten. Alles inzetten op de schaatscarrière en zo proberen het onderste uit de kan te halen of ook aan de toekomst denken en een studie erbij doen. Hij koos voor het laatste, al wil de fanatieke schaatser nog altijd het onderste uit de kan. Door de studie kan hij er minder tijd aan besteden dan hij in zijn hart zou willen. Bovendien heeft hij het langebaanschaatsen vaarwel gezegd en na jaren in tweestrijd te hebben gestaan nu volledig voor het marathonschaatsen gekozen. De stayer komt daar, net als vorig jaar uit op het hoogste niveau.

Zijn de omstandigheden veranderd, de ambities van de sympathieke Den Hornster niet. Tijdens de seizoensouverture in Amsterdam op 24 oktober werd beslag gelegd op een keurige 31e plaats. Al zullen mensen die het marathonschaatsen niet kennen zich afvragen wat er zo keurig is aan een 31e plaats. Cazemier legt uit. "Het is een wedstrijd van 125 ronden en er zijn zo’n 50 á 60 deelnemers. Wanneer er een kopgroep ontstaat dan sprint het peloton een paar rondes eerder af om de groep niet in de weg te staan. In Amsterdam ging het inderdaad best lekker. Er werd hard gereden. Ik schaatste lekker en kon goed meekomen. Ik zat eerst in de kopgroep, alleen blies ik mijzelf op door de warmte. Door de nieuwe veiligheidsregels die dit jaar zijn ingevoerd is het verplicht om met nek- scheenbescherming en een dichte helm te rijden. Ik viel terug in het peloton, maar ondanks dat kon ik wel weer goed meekomen en in het peloton finishen," blikt de schaatser terug die hoopt weer een stapje te kunnen maken. "Voor marathonschaatsen zijn ervaring en kilometers heel belangrijk. Daar ontwikkel ik me in. Ik ben geen sprinter, wat het lastiger maakt om voor een dagzege te gaan. Maar het is niet onmogelijk. Het vereist een andere aanpak. Ik ben geen gevaar voor het klassement dus hoop ik eens met een leuk groepje in een ontsnapping te zitten en zo op het podium te komen. Dat is wel mijn doel dit seizoen en daar ga ik me keihard voor inzetten."

De student Agrarische Ondernemerschap die voor CRV Interfarms rijdt, hoopt net als andere marathonschaatsers vurig op natuurijs. Dat is natuurlijk het allermooiste. In eigen land op het ijs. Zo is het ooit begonnen en ik denk ook dat daar een kracht van me ligt dus een strenge winter zal geweldig zijn." En wanneer het werkelijk zover komt zal Cazemier direct tot een van de outsiders behoren. Op 7 februari 2011 reed hij de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee uit. De tocht over 200 kilometer die de boeken in ging als ‘harken door de hel’. Van de 200 gestarte deelnemers wisten slechts 21 mensen de finish te halen. Waaronder Cazemier. Hoe zwaarder de wedstrijd, hoe groter het gevecht met de elementen, hoe groter zijn kansen, want het woord opgeven staat niet in het vocabulaire van de boerenzoon.