Voorbereidingen ‘Gondelvaart op wielen’ in volle gang

Drogeham Gondelvaart op wielen (2)

“Onze wagen wordt zo lang, we hopen dat hij het parcours rond kan”

DROGEHAM – Heel Drogeham leeft er alweer naar toe: de vijfenveertigste ‘Gondelvaart op Wielen’ op 19 en 20 september. Wat eens begon als een bescheiden evenement, is uitgegroeid naar een bloemenfeest waar met gemak tienduizend toeschouwers op afkomen. En met het evenement groeien ook de wagens mee. Vroeger was zes meter lang genoeg, nu zijn de wagens met gemak veertien of zelfs vijftien meter lang. Voorzitter van het spektakel Willem Koster vertelt: “Het wordt steeds grootser, theatraler en er wordt meer gebruik gemaakt van effecten en figuranten. Het verhoogd allemaal de aantrekkelijkheid.”

Dat de ‘Gondelvaart op Wielen’ maar door groeit, laat de wagen van Buurtgroep Ome’ediek wel zien. Baak van de buurtgroep is Henk Land. Hij woont nu dertien jaar in de buurt en na een korte pauze is hij alweer vijf jaar actief met de gondelbouw. Vorig jaar behaalde de buurt hun eerste grote succes: ze werden eerste. Ook de wagen van dit jaar is veelbelovend, al wil Land niet op de zaken vooruit lopen. “Het gaat om de gezelligheid”, zo meent hij. Toch wordt er zeer zeker serieus gebouwd. Het thema dat de groep dit jaar gekozen heeft is Chinese draken. Wichard Meindertsma van de buurtgroep heeft zelf het ontwerp gemaakt. “En dat heeft hij heel netjes gedaan”, meent Land. Wel wordt het de grootste wagen die de mannen en vrouwen van Ome’ediek ooit gebouwd hebben. “De wagen wordt zestien meter lang. We hopen die ‘ie het parcour rondkomt. We hebben wel vaker een grote wagen gebouwd, maar nog nooit zo lang.”

Ook komen er twee draken op de wagen. Een grote moederdraak van zo’n zes meter hoog en nog een iets kleinere, kinderdraak. “Ook al zijn de vormen rond, het is best lastig om ze in de juiste vorm en verhouding te krijgen. Wij houden wel van een beetje spektakel. Wij zijn een club die altijd iets bijzonders wil doen”, vertelt Land.

Het doet voorzitter Koster goed dat zoveel mensen zich zo enthousiast inzetten voor het feest. De voorzitter – nu al vijftien jaar – vertelt dat het de saamhorigheid in het dorp versterkt. “Iedereen helpt mee. Iemand die kan lassen last, anderen naaien karton en zo’n beetje iedereen helpt met bloemenprikken. Zelfs mensen die ergens anders zijn gaan wonen, komen daarvoor de laatste dagen terug. Als je eenmaal besmet bent met het gondelvirus, dan kom je er niet zomaar meer vanaf.”

Omdat het die jaar alweer de 45e editie van het evenement is, zijn er ook een aantal bijzondere activiteiten. Zo kan men op de zaterdag een helikoptervlucht maken en is er een dweilorkest. “We moeten ook weer niet te veel doen, want het is natuurlijk nog niet de vijftigste editie”, aldus de voorzitter. Voor een dorp met nog geen tweeduizend inwoners, is het toch een heel karwei om de optocht jaar in jaar uit te organiseren. Toch denken ze er niet aan om een jaartje over te slaan. Dat heeft ook te maken met de sponsors. Dan ben je die weer kwijt. En geld is er zeker nodig. Alleen al als je bedenkt dat er in totaal een miljoen aan daliaknoppen nodig zijn. “Die zijn niet zo heel duur gelukkig, maar je hebt er wel ontzettend veel nodig. We zijn toch voor zo’n 9000 euro aan de bloemen kwijt elk jaar.”

Als startgeld krijgt elke wagen 1250 euro. De kosten van een wagen bedragen echter rond de drie- tot zesduizend euro. “Iedere club moet er dus zelf geld bij doen. Als het een goede opbrengst is krijgen ze wel wat extra’s, maar ook houden ze sponsoracties, legt de buurtvereniging wat bij en ook elk gezin.” Zelf is de voorzitter ook betrokken bij de bouw van een gondel, bij de Bosma-delte. “Ik mag graag ontwerpen en iets moois bedenken. Of Drogeham een dorp is vol handige mensen? Die zijn er wel veel ja. Veel mensen kunnen bijvoorbeeld lassen. Alhoewel, er zijn ook buurten waar ze denken dat ze kunnen lassen, maar dan heb je wel de blaren in de nek staan.”

Vanaf april zijn de lassers al bezig om de gondels te lassen. Land vertelt dat er bij hun buurt zo’n zeven handige jongens zijn die hiermee bezig zijn, gedurende zo’n vijftien avonden. “Daarna wordt volop gedronken en is er veel gezelligheid. Dat hoort er ook bij! Na de bouwvak zetten we een tent op voor de wagen en dan gaan ook de dames aan de slag met de aankleding. Ook dan is het heel gezellig. Bij ons staat de gezelligheid voorop. Het is natuurlijk mooi als je een prijs wint, maar daar gaat het niet om.”

Uitdagingen zijn er ook wel. Zoveel mensen, zoveel ideeën. Uiteindelijk hebben daarom Geraldina van de Weij, Tineke Builsma en Meindertsma en Land het laatste woord. “Wij staan zeker open voor ideeën, maar dan moet het wel uitvoerbaar zijn. Anders gaat het niet door.” Dit jaar probeert de groep van Ome’ediek ook zeker weer iets spectaculairs aan de wagen toe te voegen. Het zijn in ieder geval geen vuurspuwende draken, zo verzekert Land. “Chinese draken spuwen geen vuur. Ze zijn heel vriendelijk en beschermen hemel en aarde én hun jongen. Wie wil zien wat onze verrassing wordt, moet in september maak komen kijken!”