week 51

Aan mastodonten geen gebrek, afgelopen vrijdag op de aloude Esserberg, sinds 1921 (!!) de monumentale domicilie van Be Quick 1887. De Good Old sloot er haar jubileumjaar af met een zeer smakelijk toetje, de presentatie van het jubileumboek. Zelden zo veel mastodonten bijeen gezien als bij Be Quick, de nummer 17 op de lijst van oudste clubs van Nederland. En ze waren er niet eens allemaal. Zo miste ik Klaas Lugthart, de laatst levende A-international (2 interlands in 1952) van Be Quick, als ook de emeritus-jeugdleider Piet Lammens en oud-preses Harry Kwast. Lugtharts voetbalvriend Abel Okken was er wel en meldde dat Klaas, sinds jaar en dag wonend in Stadskanaal, qua gezondheid niet helemaal top meer is. Maar ja, wat wil je als je dik 84 bent.

Wie er wel waren? Nou, Jacques J. d’Ancona om maar eens een prominent pur sang te noemen. Be Quicker in hart en nieren en gekroond met het erelidmaatschap. Er waren nog meer ereleden zoals Dick Osinga, de huidige voorzitter en tevens het geweten van de withemden, oud-voorzitter/jubileumboekredacteur Herman Mohrmann en Jan Luiting, de noeste materiaalman die nog profvoetbal bij de 125-jarige club heeft gespeeld. Er was ook een eerste elftalspeler van voor 1954, toen Be Quick nog op het hoogste landelijk niveau acteerde. Zijn naam: Hans Schokkenbroek, die ooit met de legendarische Henk Plenter (zaliger) heeft gespeeld. Hans zat er beetje gereserveerd bij en verzuchtte tegenover collega Paul Zweverink dat ie, ondanks een leven boordevol Be Quick, in geen enkel jubileumboek is terug te vinden. Foei!

Hoe anders is dat met import-Be Quicker Jan Doorn, in 1971 overgekomen van aartsrivaal Velocitas 1897. Jan is op en top withemd geworden en is zelfs in de rijke historie opgenomen als medeoprichter van de tennisafdeling. Import is ook Bouke Draaisma, ooit een man van Oosterparkers. De oud-profscheids vermaakt de Be Quick-familie elk jaar met een Tribute to Frank Sinatra. En ook Peter Eimers, vanwege de talrijke Eimersen op de Esserberg door intimi aangeduid als ‘dikke Peter’, is een (Velo)bekeerling die zich heeft genesteld in de mores van de traditieclub.

Marko Koning gaat door voor supersupporter van Be Quick, maar of het zijn eerste of tweede liefde is, is niet duidelijk. Hij is namelijk ook altijd lyrisch over Glasgow Rangers. Maar qua anciënniteit moet hij het afleggen tegen Tineke Portman-Schutter, al sinds 1941 fan. Ook gezien Hans van den Berg, de voormalige bankemployé, al sinds zijn prille jeugdjaren met hart en ziel op de Esserberg actief. Inmiddels Lid van Verdienste. En wat te denken van de broers Max en Eddy Nijborg, prachtig meubilair van de club, net als Wim Dressel, Ger Lanjouw, Kees Niewold, Laszlo Scheltens, Kees Wientjes, Bert Gaazendam, Rein van der Linden, Peter Akse, voormalig succestrainer Henk Poelstra, Jan Joustra (hoeder van de kwaliteit van de bitterballen), kantinebazin Annet Veldmate (jawel, de vrouw en moeder van), Gerard Boekel en Wolter Groenendal.

Kortom, een FC Mastodont waardig.