“Wij willen een bijzonder museum zijn. Nét even anders”

Niekerk Stichting Aeldakerka

Opening museum Aeldakerka 24 mei

NIEKERK – Bijna op de grens tussen Niekerk en Oldekerk krijgt het steeds meer vorm: het museum van Aeldakerka. Meer dan een jaar geleden maakte de streekhistorische vereniging trots bekend een eigen museum te krijgen. In oktober vorig jaar werd er gestart met de werkzaamheden in de oude gymzaal van de dorpen en inmiddels zijn de vrijwilligers eraan toe de puntjes op de ‘i’ te zetten. Tenminste: “je moet een keer een streep trekken, want klaar zijn we nooit”. Aan enthousiasme geen gebrek bij de club, aan ideeën al helemaal niet. En ook niet aan visie. Dit museum wordt anders dan andere.
Wie de keuken binnenstapt, heeft letterlijk het gevoel een andere wereld binnen te treden. “Precies zoals we voor ogen hadden”, jubelt Lucie Pakes als reactie op de opmerking dat het zo gezellig oogt. Zij is al jaren archivaris voor de vereniging, zo lang al dat ze zichzelf “al bijna een museumstuk” noemt. Voorzitter Henk Oosting is een ‘jonkie’ bij de club; hij nam onlangs de taken van Ietzen Veenstra over. Ook aanwezig is Frouco Jellema. Dat is geen wonder, want als projectleider is hij er vrijwel dagelijks. Hij had de afgelopen tijd zijn handen vol met het aansturen van de vrijwilligers die al het werk verzetten in de drie ruimtes die Aeldakerka huurt. “Gelukkig dat we op een behoorlijke groep kunnen rekenen, toch wel zo’n 25 man”, vertelt Henk. “Zij hebben heel veel werk verricht: schilderen en vloeren leggen bijvoorbeeld.”
Voor Henk is de locatie een oude bekende. Als leraar bij de plaatselijke basisschool De Opstap heeft hij nog menig gymles gegeven in deze voormalige gymzaal. “We huren eigenlijk de twee kleedkamers en de doorgang naar de gymzaal. Toen de sporthal werd gebouwd, hebben hier in de tussentijd nog twee bedrijven gezeten, voordat de familie Dijk dit pand kocht. Zij verhuren nu een deel aan PandWest en wij richten ons deel als museum in.” Het doel van het museum staat de club helder voor ogen: “zoveel mogelijk mensen enthousiasmeren voor de onderwerpen”, dreunt Henk zo op. “We hopen ook mensen van buiten naar hier te trekken.”
Het is de bedoeling seizoens-exposities te organiseren. “We willen het zo breed mogelijk houden”, aldus Lucie. “We kunnen aansluiten bij actuele thema’s zoals 4 en 5 mei en straks Sint Maarten en Sinterklaas, maar we kunnen ook samenwerken met bijvoorbeeld kunstenaars.” Vanaf de wand gluren ondertussen de oude burgemeesters van de voormalige gemeente Oldekerk in onze koffiekopjes. Deze gemeente is dan ook het thema van de allereerste seizoensexpositie. “Kijk”, toont Lucie enthousiast, “hier is de gedekte tafel van de burgemeester met daarachter zijn vrouw. De dienstmeid staat achter de strijkplank.”
Aeldakerka beschikt over een ongelooflijke hoeveelheid spullen. Geen wonder dus dat er aan de expositieruimtes ook nog een archief/werkkamer is gecreëerd vol met stellingkasten. Er hangt vooral kleding; van folkloristisch tot jaren zestig hippie-kleding, van babykleding tot kleding uit de tijd rond 1900. Inbrengen is straks ook mogelijk bij het museum. “En dan gaat het niet alleen om hele oude spullen”, benadrukt Lucie. “De geschiedenis is al vanaf 1980.” Verderop in het gebouw heeft Aeldakerka nog een depot met stukken en boven de Zaaier is ook nog eens een archief met boeken te vinden. Het is veel en het groeit nog steeds. “We krijgen veel van verenigingen. Soms komen ze met kisten vol notulen. Ik denk wel eens: ‘oh, waar laat ik dit nu weer’. Maar ik neem het met liefde aan. Ik denk dat het bij ons op de juiste plek is.”
Zo met de opening van het museum in het verschiet, is ook net de nieuwe website van de vereniging de lucht in gegaan. “Je moet met de tijd mee gaan”, vindt Henk, “en ik denk dat jongelui daar sneller op kijken.” “Op de website komt straks alle informatie die we hebben te staan”, vult Frouco hem aan. De vereniging zet duidelijk in op vergroting van het ledenbestand. “We hebben nu 250 leden, maar we denken dat het nog meer kan.” De kunst is om ook de jongere jeugd enthousiast te maken voor Aeldakerka. “We merken dat ouderen vaak wel geïnteresseerd zijn. Als je kijkt naar het publiek wat op onze lezingen afkomt, dan is dat toch vaak zeker wel veertig plus”, beaamt Henk de uitdaging. “Maar als we hier bijvoorbeeld wat tentoon gaan stellen van de jongeren, trekken we niet alleen hun, maar ook hun ouders weer. Daarnaast is een samenwerking met de basisschool een idee en in de winter kunnen we bijvoorbeeld in samenwerking met de IJsbaanvereniging iets organiseren. Zo komt zo’n activiteit niet alleen ten gunste van ons, maar ook nog eens ten gunste van die vereniging.”
“Of het museum geworden is zoals voor ogen? Nee, laat ik het zo zeggen: het groeit”, vindt Lucie. “De één ziet het zus, de ander ziet het zo. Een binnenhuisarchitect heeft voor ons het kleuren- en lichtplan opgesteld. Daarin kregen we weer veel vrijheid om een eigen invulling te geven. Alle spullen hebben we trouwens uit tweedehandswinkels”, vervolgt ze trots. “En daarnaast staan er ontzettend veel spullen die we van mensen uit het dorp hebben gekregen. Ja, velen zullen hier binnenlopen en wat herkennen.” Plannen zijn er nog zat. Lucie somt onafgebroken workshop van punnikdagen tot spinnendagen op, vertelt beelden over een knopenboom die gemaakt is en vertelt dat er ook dingen verkocht gaan worden. “Steun Aeldakerka, koop een roos”, lacht ze terwijl ze een doos met vilten roosjes tevoorschijn tovert. “We willen een bijzonder museum zijn”, benadrukt ze terwijl de heren instemmend knikken. “Nét even anders dan wat er is. Met een creatieve draai aan thema’s en invulling. En met een beetje humor.”
Op zaterdag 24 mei is om 14.00 uur de officiële opening. Dan wordt ook de naam en het logo onthuld. Naast een optreden van het eigen koor, zullen er ook een aantal bekende personen zijn. Over de exacte invulling van deze middag hult het gezelschap zich nog in nevelen. Dat het de moeite waard is in elk geval het museum te komen bekijken, staat als een paal boven water.