Zuidhorn raakt de ‘vierkante’ bal alleen in de slotfase goed; ’t Fean ’58 gokt, knokt en mokt: 0-3 verlies

surhuisterveen voetbal fean zuidhorn 1

SURHUISTERVEEN – ’t Fean ’58, vechtend tegen degradatie, versus Zuidhorn, dat bezig is met een winnende serie, waar maar geen einde aan komt. Op It Ketting leek de TGV-trein tot stilstaan gebracht. Na negentig minuten vechtvoetbal van beide kanten stond er toch weer 0-3 op het bord. De kwaliteit voorin bij Zuidhorn gaf de doorslag.

Het was verder een gelijkwaardige strijd. Die strijdlust kwam vooral- en verwacht- van ’t Fean ’58, dat – met de winst van vorige week in de achterzak- wilde stunten. Tekenend was het moment vlak voor rust. De spelers van de Feanster ploeg hadden dorst en vroegen om de bekende waterflessen. Geheel terecht- waarom zo vlak voor de theepauze?- schreeuwde verzorger Geert Hommes tegen de spelers: “hou nou eens op met dat drinken!’. Want de blauw-wit-roden – zonder spelmaker Fokko van der Veer- hadden aardig de geest, tegen een Zuidhorn dat geen moment in de wedstrijd zat. En dan moet je doordrukken. Hoewel succestrainer Kees Bouma zei dat er vooraf geen sprake was van onderschatting, leek het er toch in te sluipen. Natuurlijk was er het gemis van Bart Brandts Buys, die zich voorbereidt in Ierland op Saint Patrick’s Day, en de nog altijd geblesseerde Kevin van der Kooi, zichtbaar. Maar er kwam ook geen enkele pass aan. Zelfs niet van Laurens Bloem. Een excuus gold het knollenveld, waar beide ploegen hinder van ondervonden. Het was een wedstrijd zonder kansen. Wel wat dreigende momenten. Eerst van de gasten. Jan Peter Steenbergen gaf de meegekomen Daan Kocken de gelegenheid, maar John Notebomer zat er nog net tussen. De knokkende Feansters gaven goed partij. De dreiging kwam van de watervlugge buitenspeler Raoul Dijkstra. De thuisclub begon er steeds meer in te geloven. Vlak voor de pauze de eerste echte kans. Aanleiding was typerend, een bal die verraderlijk opstuitte. Een Zuidhorner speler raakte de bal, die richting eigen doel vloog. Harm Vrij greep de kans, wilde afwerken, maar doelman Marcel Groothof was net eerder bij de bal. Aan de andere kant een eerste mogelijkheid voor Jos Schultinga, die het strafschopgebied doordrong en werd aangeraakt. Te weinig voor een strafschop naar oordeel van scheidsrechter De Jager. Door de 0-0 bleef ’t Fean ’58 hoop houden op een resultaat.

In het tweede deel werd Zuidhorn dreigender. Een strakke crossbal van Peter Janse leverde een schietkans op voor Jaap Jacobs, maar de spits schoot veel te wild. Rond het half uur kreeg Jos Schultinga de bal aan de zijkant. Met een bekeken schot mikte de middenvelder uiterst precies in de uiterste hoek: 0-1. Het was in een fase, waarin de ploeg van Yko de Boer wat angstiger werd. De voorsprong moest de ploeg uit ‘Greens’ vleugels geven, maar dit gebeurde niet. Daarvoor speelden de bezoekers te zwak. Integendeel, ’t Fean gooide er nog een schepje bovenop. Nadat Dijkstra weggleed was het even later Vrij die vrij opdook voor Groothof. Van dichtbij kon hij uithalen, maar het schot miste alle kracht. Koelbloedigheid is dan ook vereist. Een killer pur sang had de Achtkarspelen-ploeg zaterdag niet. De scoringskans kwam op een moment dat Bouma net geroepen had ‘opperste concentratie Zuidhorn!’. Want geheel gerust op een goede afloop was de Zuidhorner coach niet. Nog twintig minuten. Bouma kreeg er toch een paar grijze haren bij, van de spanning. En Yko de Boer, die wilde meer. “Alles geven”, spoorde hij zijn toch al dapper strijdende manschappen aan. De blauwen wilden van geen wijken weten en probeerden de 1-1 te forceren. Dijkstra werd nog eens in stelling gebracht, maar hij kon zijn voet er niet goed onder krijgen. De Grunningers trokken een kwartier voor tijd de wedstrijd toch naar zich toe. En dan hebben we het over het kwaliteitsverschil. Jacobs, tot dan toe niet scherp, nam de bal aan, draaide zich om en haalde verwoestend uit: 0-2. Pure kwaliteit, van zulke spelers kan Us Fean alleen maar dromen. Pas toen kwam er een voorzichtig lachje op het gezicht van Bouma. Voorzichtig, want de Friezen vochten tot de laatste seconde. De Zuidhorner doelman doorstond nog enkele moeilijke momenten. Vijf minuten voor tijd een hoekschop van Wietze Vrij, die invaller Jens Hamstra vond. De speler knikte goed naar de hoek. Het publiek viel even stil. De bal belandde naast. Het Zuidhorner deel had vervolgens wederom reden tot juichen. Wouter de Boer won het persoonlijke duel van Dijkstra, gaf voor, waarna Jacobs opnieuw de bal vol raakte: 0-3. Daar was simpelweg geen kruit tegen gewassen. Uiteraard was de teleurstelling groot bij de thuisclub. Wietze Vrij, met kind op de arm, zei het kort maar krachtig: “net niet”. Bij Zuidhorn was het aanvankelijk ook net niet. Het beste werd tot het eind bewaard. “Het was gokvoetbal van beide kanten”, gaf sterspeler Jaap Jacobs toe. Het geluk lachte Zuidhorn toe. Dit in tegenstelling tot ’t Fean. Tot overmaat van ramp pakten de concurrenten Hardegarijp en ONT wel punten. De winnende serie van Zuidhorn is nog niet ten einde. Komt er wel een einde aan het record – langst spelend in de tweede klasse- van ’t Fean ‘58? Of heeft deze vechtende kat nog een zoveelste leven?

’t Fean ’58-Zuidhorn 0-3 (0-0); Scorerverloop: 59. Jos Schultinga 0-1, 77. Jaap Jacobs 0-2, 90. Jaap Jacobs 0-3; Arbiter: De Jager (Idskenhuizen); Gele kaart (Corne Visser); Toeschouwers: 200

Opstellingen

’t Fean ’58: Andre de Graaf, Jorn Tabak, Corné Visser, Willem van Kammen, Frank Veenstra, Wietze Vrij, Danny van der Laan (65. Jens Hamstra), John Notebomer, Harm Vrij, Andre van der Molen, Raoul Dijkstra

Zuidhorn: Marcel Groothof, Daan Kocken, Ronnie Spijkerman, Laurens Bloem, Wouter de Boer, Ruben Kooistra, Jos Schultinga (81. Jasper van der Woude), Jordi Schuiling, Jaap Jacobs, Peter Janse (75. Tom Spijkerman), Jan Peter Steenbergen (75. Stefan de Walle)

Ster van het Veld: Jaap Jacobs (Zuidhorn). Speler van uitzonderlijke klasse. Is koppend een fenomeen. Springt het allerhoogste. Vandaag liet hij zijn voeten spreken. De gedrongen spits was net als heel Zuidhorn zeker niet in bloedvorm, maakte toch het verschil met twee puntgave en rake treffers.

Opvallend: ‘t Fean ’58 kent nog echte clubliefde. Alles is met de bekende kleuren rood, wit en blauw gesierd, tot aan de koffiekopjes toe. Zelfs een clublied van ‘Us Fean’ ontbreekt niet. Des te opvallender was het tegenvallend aantal toeschouwers….