“Het Bed & Breakfastbeleid? Nederland op zijn smalst”

0
192
Zuidhorn MArgot Brekelmans-1

Kunstenares en bed & breakfast eigenaresse Margot Brekelmans

ZUIDHORN – Vijf jaar geleden besloot de gemeente Zuidhorn een bed & breakfastbeleid op te stellen. Dit om overlast van deze gelegenheden voor omwonenden te voorkomen én echt niet, zo drukte wethouder Jan Oomkes de Streekkrant vijf jaar geleden op het hart, om het de ondernemers moeilijker te maken. “Ruimhartig te werk gaan”, zo verwoorde hij het destijds. Hoe de ondernemers dit zelf hebben ervaren, verdient wel een terugblik in deze rubriek. Een bezoekje aan Margot Brekelmans, eigenaresse van De Lindehoff in Zuidhorn, maar ook kunstenares, was snel geregeld. Leuk detail, zij stond vijf jaar geleden in een volgende editie van de Streekkrant waar over ze haar eerste boek ‘beleven is verwoorden’ vertelde.

Al snel blijkt er een duidelijke link tussen het boek en de bed & breakfast. “De kosten van het tot stand komen van het boek heb ik helemaal zelf verdiend met de bed & breakfast. Toen ik na één jaar de omzet bekeek, dacht ik: ‘nog een jaar en dan ben ik een heel eind’.” Op de vraag hoe ze begonnen is met de bed & breakfast, antwoordt Margot “per ongeluk”. “Ik kwam op het idee, omdat we zelf op vakantie onderweg in een zoiets logeerden. Ons huis is groot en de kinderen zijn de deur uit, dus ik besloot wat te informeren. Ik heb iemand opgebeld en na een half uur mocht ik meedoen. Het eerste jaar kreeg ik aardig wat klanten en dat jaar daarna alleen maar meer. En dat terwijl ik in het begin al zenuwachtig werd of er één klant zou komen. Oh, alweer één dacht ik”, zegt ze lachend. “En telkens kijken of alle handdoeken er nog zijn.”

Margot is wel van de kordate antwoorden. “Of het leuk is om te doen? Wat denk je?” Beelden van gasten die het toilet met je delen en door de woonkamer lopen, blijken hier niet aan de orde. “Ons huis is na de Tweede Wereldoorlog door twee gezinnen bewoond geweest, waardoor er nog altijd twee aparte ingangen zijn. Ik kan het hele stuk waar de gasten verblijven afsluiten. Als ik de deur dicht houdt, is er niks aan de hand. Zijn het leuke mensen, dan maak ik even een praatje. Vergeet niet dat de mensen die hier boeken, heel bewust niet in een hotel willen verblijven. Eigenlijk heb ik altijd leuke gasten. En ook een aantal die regelmatig terugkomen. Alhoewel ik dat wel jammer vindt. Er is toch zoveel meer leuks te zien?” Sinds de start in 2004 verbleven er vele gasten in De Lindehoff. “Ja, er zijn een heleboel leuke verhalen, ondertussen. Een bruidspaar, dat is echt enig. Komen ze ’s avonds in een prachtige witte jurk aan en de volgende dag vertrekken ze in een spijkerbroekie weer naar huis.”

Over het beleid dat de gemeente vijf jaar geleden opstelde, is Margot kort: “Nederland op zijn smalst. Er zijn nog steeds mensen die niet eens weten dat ik dit hier doe, dus dat is het beste bewijs dat ik geen overlast veroorzaak. Bovendien, kleiner dan klein kan je niet zijn. Ik heb maar één kamer.”

En wat voor één. “Twee persoonsbed, televisie, zitje, een Nespresso koffiemachine, wifi, een eigen stukje tuin en een eigen douche/toilet.” Bij binnenkomst kan het niemand ontgaan dat ze in het huis van een kunstenares logeren. “Ja, en de hondjes”, zegt Margot zelf al.

“Het moet zo van binnen zitten en is een heel ongrijpbaar gebied”, zo beschrijft Margot haar drang om kunst te maken. “Ik heb altijd heel veel geschilderd, tot ik in 2004 per ongeluk met driedimensionaal werk in contact kwam”, vertelt Margot over haar werkzaamheden als kunstenares. Naast het schilderwerk, “met name lyrische verbeeldingen van het landschap”, begon ze met het kleien van hondjes. “Wat ik daar mee heb? Ik heb een hond. De ander heeft wat met kippen of konijnen.” Twee jaar na haar eerste boek, over het platte werk van de kunstenares, volgde nog een tweede boek over haar ronde werk. “Ik heb geen enkel meer in huis, dus ik moet nodig wat nieuws verzinnen”, vertelt Margot lachend.

En dat is gelukt. Binnenkort komt de gouden versie van haar hond in de verkoop. “Het ziet er gewoon feestelijk uit”, vertelt ze over de keuze voor goud. “Het is veel mooier om iets van goud te geven.” Op de website www.hierisjunior.nl is inmiddels een prachtig filmpje gepubliceerd waarin Margot de eerste gouden hond uit China ontvangt. Compleet met dochter vermomd als postbode, het nummer ‘how much is that doggie in the window’ op de achtergrond en natuurlijk een bijrol voor hond Junior.

Of er nog wensen zijn? “Ooit had ik graag wereldberoemd willen worden. Ik moet toch wat zeggen”, is het pittige antwoord. “Nee, het moet om mijn werk gaan, ook omdat ik het erg leuk vind om ermee bezig te zijn. Ik ben erg tevreden. Maar niet wereldberoemd”, voegt ze er nog lachend aan toe.