Chris Rijff wil Dokkumer Lokaaltje uit het slop trekken

0
197
DOKKUM - Dockumer Lokaeltsje

Initiatiefnemer wil dit jaar duidelijkheid

 

DOKKUM/HILVERSUM – Het plan ligt er nu alweer bijna drie jaar, maar het lijkt niet echt van de grond te komen. Het gaat om het Dokkumer Lokaaltje. Een stukje spoor in Noordoost-Friesland, dat enkele jaren geleden afgebroken is. Ondernemer en initiatiefnemer Chris Rijff, geboren in Dokkum en inmiddels wonend in Hilversum, wil op het traject fietsen laten rijden. Om de recreatie te bevorderen, maar ook om een stukje geschiedenis terug te krijgen.

 

De eerste trein op het traject reed in 1901. Het was toen ‘nog maar’ tot Ferwerd, maar dat zou in de twaalf jaar daarna uitgroeien tot aan Anjum. Het was de enige manier waarop mensen in de stad Leeuwarden konden komen. Ander openbaar vervoer was er niet en auto’s waren onbetaalbaar. Rijff: “Vanaf 1935 veranderde dat. Personenvervoer kon niet meer uit en daarom werd toen het stukje tussen Dokkum en Anjum gesloten.” Toch zou Rijff het spoor graag weer terugzien. “In 2010 heb ik daartoe een verzoek bij de regiodirectie van Prorail ingediend. Mijn idee was om het stuk Jelsum-Stiens weer te openen. De rails lagen er nog.” Wat volgde was een reis van het kastje naar de welbekende muur. Langs diverse burelen moest Rijff, waarbij hij te maken kreeg met tientallen mensen. Sommigen meewerkend, anderen zeker niet. Onderwijl bleef hij geloven in het succes van het plan. “Ik doe aan nichemarketing en geloofde dat je kon inspelen op het sterke sentiment in de regio. Ik heb daarop een QuickScan gedaan, waarbij ik er achter kwam dat er voldoende muziek in zat. Ook bij gemeenten ben ik gaan kijken. Zij zijn heel enthousiast en vrijwel allemaal hebben ze al eens gekeken wat ze met het spoor kunnen doen.” Groot was de verbazing toen in het voorjaar van 2011 ineens het laatste stukje spoor verdwenen was. “Dat was een moedwillige actie van Prorail,” zegt Rijff. “Als een dief in de nacht is toen het laatste stukje spoor opgeruimd. Het heeft tot Kamervragen geleid. Er is een beetje sorry gemompeld, maar het spoor was wel weg.” Hoewel het verdwenen is, heeft Rijff alweer nieuwe delen aangeboden gekregen uit Duitsland. De kosten hiervan zijn volgens hem zo laag dat ze met gemak aangeleverd kunnen worden.

 

Nu wil Rijff weten wat Prorail met de grond gaat doen. Met een bedrijfsplan hoopt hij het bedrijf te overtuigen om de grond aan hem te verkopen. “Laat ze het cadeau geven voor € 1,- en een zak met geld voor het onderhoud. Ze kunnen niks met die grond. Het is te klein om er een huis op te bouwen en ook nog eens vervuild. Het zit vol met grind.” Op het oude tracé wil Rijff spoorfietsen laten rijden. Een soortgelijk traject is er al bij Groesbeek. Hier komen jaarlijks 38.000 mensen. “Zet er een bedrijfje op, dat alles gaat regelen. Met de inkomsten die je kunt halen uit entreekaarten, kun je de kosten betalen. Binnen een aantal jaren moet het afbetaald zijn. Het geeft een enorme stimulans aan het toerisme in de regio. Over verschillende trajecten kun je mensen laten rijden. Het spoor kunnen we zelfs doortrekken naar het vakantiepark in Oostmahorn.” Zijn laatste hoop heeft Rijff gevestigd op de gemeenten. “Ik kan als eenling niet langer aankloppen bij een bedrijf als Prorail. Naar een bedrijf van 500 mensen kan ik wel stappen, maar dit is een club van enkele tienduizenden mensen. Als je daar iets mee wilt, kun je dat beter als gemeente en provincie doen. De provincie heeft misschien ook wel wat meer onderhandelingsruimte.” Daarom zit Rijff momenteel met diverse bestuurders om tafel. Dit jaar wil hij duidelijkheid. “Ik heb gezegd dat ik er drie jaar mee bezig ga. Als er dan niks is, is er blijkbaar geen politiek draagvlak en zal ik stoppen.”