week 34

0
161

Nu ik er over nadenk vind ik het toch wel grappig. Met een beetje fantasie en idem dito goede wil kan ik namelijk zeggen dat ik met drie verschillende filmsterren ben getrouwd. En dat met mijn janboerenfluitjes voorkomen.

Ik verklaar me nader. Begin jaren vijftig in de vorige eeuw, toen de tv ons leven nog niet beheerste en internet nog niet eens bestond, was de bioscoop DE grote bron van vertier. Zeker in de weekenden zaten bioscopen bommetje vol. De vaak mierzoete technicolour-kleuren waren in opmars, maar zwart-wit voerde toch nog de boventoon. Eigenlijk vind ik ook nu, ondanks al die verbeterde kleurentechnieken, een zwart-wit film nog steeds erg mooi. Vooral, omdat je er je eigen fantasieën beter op kunt projecteren.

Audrey Hepburn, Nederlandse – en daar waren ‘we’ allemaal supertrots op! – van origine maar een Amerikaanse top-filmster geworden, vierde anno 1953 vooral triomfen in de romantische film ‘Roman Holiday’. De foto waarbij ze achterop de scooter van filmheld Gregory Peck zit, kom je zelfs nu, zestig jaar later, nog wel eens tegen. Audrey introduceerde toen ook een nieuw kapsel, het rattenkopje. Wie als jonge vrouw een béétje met de trend mee wilde, liet zich ook zo’n haartooi aanknippen. Mijn vriendinnetje van toen – nu al jááááren mijn vrouw – leek met haar kapsel en zwarte jurkje met witte noppen bijna sprekend op Audrey. Dat werd haar, als we in de stad flaneerden, ook vaak gezegd. Met, helaas voor mij, meestal met de daarna gefluisterde opmerking ‘maar die vent, da’s niks…’

Jaren later, we waren al in de veertig, overkwam ons iets dergelijks. Op thuisreis van een vakantie in (voormalig) Joegoslavië stopten we tegen de avond bij een Zimmer-Frei-huis in een Oostenrijks dorpje. Waar de vrouw des huizes ons bijna in katzwijm begroette: ‘Sie sind ja Dunja Rajter,’ een destijds vooral in Duitstalige landen zeer populaire filmster-annex-schlagerzangeres. En eerlijk, met haar lange zwarte haren leek mijn vrouw er eigenlijk best wel op. Maar toen ze mij aankeek, zei de waardin teleurgesteld: ‘Nein, das sind Sie nicht, denn er sieht ja nicht aus…’

De derde vergelijking kwam niet zo lang geleden, in 2010, toen een Engels echtpaar haar in Zuid-Frankrijk aansprak met de legendarische woorden: ‘You look exactly like the younger Elisabeth Taylor, but your husband is by far not Richard Burton.’

U begrijpt, dat ik mijn plaats ken. Nog steeds.

Henk Hendriks