Bibliothecaresse van De Borgstee perplex door verrassing

0
190
Grijpskerk - lintje bibliothecaresse 3

Grijpskerk - lintje bibliothecaresse 4 Grijpskerk - lintje bibliothecaresse Grijpskerk - lintje bibliothecaresse2 ‘Wat zijn jullie gemeen geweest zeg!’

GRIJPSKERK – In de gemeente Zuidhorn werd er vrijdag maar één lintje uitgereikt door burgemeester Swart, maar het lintje had niet op een betere plaats terecht kunnen komen als bij Roelfina Grotenhuis-Veenstra, voor vrienden en familie ook wel Finy. Finy is maar liefst dertig jaar een bekend gezicht bij christelijke basisschool De Borgstee in Grijpskerk als bibliothecaresse. Het was dan ook de school die Finy opgaf voor een Koninklijke Onderscheiding. ‘Finy hoort helemaal bij de school. Finy is de baas hier in de bibliotheek, en niemand anders’, vertelt directeur Bakker. ‘Een goed voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld het begin van de zomervakantie. Dan krijgen we een streng, dringend mailtje van Finy met daarin een opsomming: ‘dit zijn de boeken die ik nog mis’. Wanneer deze boeken dan niet uit zichzelf terugkomen bij de bibliotheek dan gaat ze gerust alle klaslokalen langs en trekt ze alle lades en kasten open, net zolang totdat ze alle boeken teruggevonden heeft’, lacht Bakker. Finy mag dan wel wat streng zijn als het om ‘haar’ bibliotheek gaat, zowel de kinderen als de leerkrachten hebben een hele hoop aan haar. ‘Nu zijn we bijvoorbeeld bezig met het thema Tweede Wereldoorlog. Dan zoekt Finy binnen no-time een stapel interessante boeken bij elkaar die passen bij dit thema. Daar hoeven we niet eens om te vragen’.
Vrijdagochtend was Finy met een smoesje naar De Borgstee gelokt. Haar was verteld dat er wat mis was met de automatisering van het systeem dat de bibliotheek kent. Een systeem, waar Finy toch al niet zo over te spreken is. Ondertussen verzamelden familieleden, vrienden, andere vrijwilligers van de bibliotheek en vrijwilligers van de kerk, waar zij ook een belangrijke rol speelt, zich bij een familielid vlakbij de school. Burgemeester Bert Swart verzamelt ondertussen nog even de laatste informatie over Finy bij haar collega’s. Wanneer directeur Bakker vertelt over dat Finy soms wel eens een mailtje stuurt waarin staat ‘Wij hebben besloten dat’ terwijl hij van niets weet, glundert de burgemeester. ‘Dat ga ik zo ook gebruiken in mijn speech!’
Ondertussen is het in en rondom de school een drukte van belang geworden. De kinderen doen namelijk mee met de Koningsspelen, en dankzij deze drukte heeft Finy nog niets in de gaten van wat haar te wachten staat. Ondertussen zijn haar familieleden en vrienden aangekomen in de school, klaar om haar te verrassen. De burgemeester loopt als eerste de bibliotheek binnen, en wanneer daarna één voor één de vrienden en familie van Finy binnenlopen roept ze uit: ‘Wat zijn jullie gemeen, wat zijn jullie gemeen! Dat jullie niets tegen mij gezegd hebben hierover!’  Wanneer burgemeester Swart haar vertelt waarom nou net zij zo belangrijk is dat het de Koning heeft behaagd haar te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje Nassau wordt het Finy toch wat teveel en springen haar de tranen in de ogen, al is het niet van verdriet maar van blijdschap. De versierselen worden opgespeld waarna Finy zelf ook nog het woord neemt. ‘Jullie zijn echt ontzettend gemeen. Ik had dit echt nooit verwacht. Ik doe dit werk al zolang met zoveel plezier. Zelfs thuis ben ik er nog mee bezig’, vertelt Finy. ‘Dat klopt’, roept iemand uit het gezelschap. ‘Burgemeester, bestaat er ook zoiets als een lief-en-leed-lintje voor familie? Wij hebben wel eens gezegd: de bibliotheek is belangrijker dan wij!’ lacht deze Hans, waarna de burgemeester besluit: ‘Deze onderscheiding is natuurlijk niet alleen maar voor Finy. Het is ook voor alle mensen die haar geholpen hebben om dit werk te kunnen doen’.