‘Dus u poetst eerst uw tanden en gaat daarna eten?’

0
1006
Zuidhorn Jeugdraad

Zuidhorn Jeugdraad-2 Zuidhorn Jeugdraad-3 Zuidhorn Jeugdraad-4

Jeugdgemeenteraadsvergadering: nuttig, leerzaam en grappig

ZUIDHORN – Jong geleerd is oud gedaan. En dus organiseerde de gemeente Zuidhorn in samenwerking met een aantal scholen afgelopen vrijdag een jeugdgemeenteraadsvergadering. In de raadzaal van het gemeentehuis, met burgemeester Bert Swart op z’n vaste stek en met de voorzittershamer in de hand. Het werd – met de kinderen van groep 8 van openbare basisschool De Borg- een nuttige, leerzame en zelfs best grappige middag.
Ach kinderen. Die speldt je zo wat op de mouw. Die hebben vast geen mening. Zijn ongetwijfeld onder de indruk van de entourage, de raadzaal dus. Durven vast niets te zeggen in het bijzijn van de burgemeester ‘himself’. Hoe anders was dat, vrijdagmiddag. Toegegeven, het thema van de vergadering was op school al besproken, maar dan nog. Een aantal kinderen bleek nu al bijzonder vlot van de tongriem gesneden en leek nu het politieke spelletje van (een beetje) geven en (veel meer) nemen al aardig te beheersen. Afwijkend was wel dat het eerste de beste compromis van de burgemeester het ook meteen haalde, maar verder leek het wel een echte raadsvergadering.
Onderwerp was het verdelen van vijfduizend euro voor speelplaatsen in de gemeente Zuidhorn. En dus vooral het schuiven met gelden. De kinderen werden in groepjes verdeeld en kregen een partijnaam. Over het algemeen waren de kinderen en dus de partijen het redelijk met elkaar eens. De één wilde meer bankjes, een ander een grotere speelplaats en meer fitnessapparaten. De tweede termijn –na een schorsing- werd nog leuker, toen meningen verdedigd moesten worden. Tommie bijvoorbeeld,  bleek nu al iemand met een uitgesproken, en vaak prima onderbouwde mening. Zo veegde hij de vloer aan met een partij die meer fitnessapparaten voor senioren wilde. ‘Kom op’, zei Tommie. ‘Bij het Zonnehuis in Zuidhorn staan ze ook. Senioren maken er amper gebruik van. Zonde van het geld’, zei hij. Tommie gebruikte zijn armen en handen om zijn mening te verdedigen. Als een waar politicus. Bovendien -zo vond Tommie wat meer ongenuanceerd- kunnen senioren best in het bos gaan lopen als ze willen bewegen. Ook buurman Mark had een mening. Van het duo Mark en Tommie gaan we dus ongetwijfeld nog veel meer horen. Overigens was Mark niet gekleed als politicus. Hij droeg een zwart Adidas trainingspak, normaal gespreken tamelijk ongebruikelijk op het pluche.
Bert Swart hoorde het allemaal glimlachend aan en prees de inbreng van de kinderen. Hij formuleerde vervolgens een compromis waarin elke partij –wellicht met uitzondering van Mark en Tommie van GroenLinks- zich wel redelijk kon vinden. En dus was het einde debat. Daarna mochten de kinderen de burgemeester vragen stellen. Die vragen waren gevarieerd. De een wilde weten hoe de hond van Swart heet –Bo dus-, een ander wilde meer weten over het arbeidsverleden van de immer goedlachse burgervader. Maar ook actuele zaken als de herindeling kwamen aan de orde, net als sportaccommodaties en de herbestemming van de Waterborg in Zuidhorn. Kinderen klaagden bovendien over het veel te kleine zwembadje en over de speeltuintjes in de buurt. Zo noemde een jongen de speeltuin aan de Beslaan eerder een kunstwerk dan een speeltuin en vond een andere jongen dat de hockeyclub recht heeft op een extra veld, want de voetbalclubs krijgen er ‘ook steeds velden bij’.  Verder vertelde Swart over de uitverkiezing tot veiligste gemeente van Nederland.
‘Was net een schoolreisje, man. Onze wethouders bleken toen ineens ook heel aardig te kunnen zingen.’ Net toen iedereen zijn of haar vraag wel gesteld had, stak een meisje de vinger in de lucht. Zij wilde nog even terugkomen op de vraag over het ochtendritueel van de burgemeester.
‘Dus als ik het goed begrijp staat u op, gaat u zich douchen, poetst u uw tanden, loopt u met de hond en gaat u ontbijten?, vroeg ze. Swart knikte. ‘Vreemd’, zei het meisje. ‘Ik ken verder niemand die eerst de tanden poets, en daarna pas gaat eten.’
Een komisch afsluiting van een leuke middag. ‘Het is goed dat kinderen samenwerken. Naar elkaar leren luisteren. Dat is vooral de insteek van dit soort middagen’, zei Swart tevreden, die tenslotte nog liet weten voortaan pas de tanden na het ontbijt te poetsen.