Omwonenden Curringherveld voelen zich genaaid

0
203
Kornhorn - curringherveld

Rechtszaak in voorbereiding tegen verbouw werkschuur

KORNHORN – Twee omwonenden van het Curringherveld voelen zich bij de poot genomen door Staatsbosbeheer en de stichting die gebruik maakt van het terrein. Binnenkort maken ze de gang naar de rechter om de bouw van een nieuw onderkomen in het park te blokkeren. De beide buren willen eerst duidelijkheid over de toekomst van het gebied voor ze er akkoord mee gaan.

De kwestie rond het Curringherveld duurt met tussenpozen al zo’n vijftien jaar. Waar het gebied eerst boerenterrein was, veranderde dit in de loop der jaren naar een recreatieve functie. De afgelopen jaren werd er zowel over de bouw van een MFA gesproken als de uitbereiding van de huidige werkschuur. Wat de toekomst gaat brengen is onduidelijk. Fokke van der Meulen: “We hebben ooit getekend voor een recht van overpad voor toegang tot een agrarisch gebied. Jaren later is de bestemming veranderd in ‘maatschappelijk terrein’, maar daar zijn wij nooit van op de hoogte gesteld.”
Toch tekenden Van der Meulen en diens buurman Schreiber. Van der Meulen: “We voelden wel enige druk om te tekenen. De stichting kon voor een gereduceerd tarief de akte laten passeren bij de notaris en toen wij twijfelden stonden ze kwaad op de stoep. Wij dachten toen: als het alleen voor agrarische doelen is, laten we het dan voor de goede vrede maar doen.” Terugkijkend daarop denkt Van der Meulen nu dat alles toen een vooropgezet plan was. “Ze misleiden gewoon de burger. We voelen ons genaaid.”
Die frustratie is er nu nog steeds. Ook krijgen de beide heren geen hoogte van wat er in het natuurgebied gaat gebeuren. Schreiber: “We hebben regelmatig gezegd: zet nou eens op papier wat jullie gaan doen, maar dat doet men niet. Elke keer komt er een aap uit de mouw. Er mag nu bijvoorbeeld al drank en patat worden verkocht.” Van der Meulen vult aan: “Er zou een bescheiden gebouwtje voor kinderen komen, maar als ik zie dat het alleen al aan materiaal € 120.000 gaat kosten, weet ik genoeg.”

Tegen de ontwikkeling van het gebied en de komst van bezoekers zijn de mannen niet perse. “We wisten wel dat kinderen van de school gebruik zouden maken van het gebied. Wel waren we er tegen dat mensen er in hun auto naartoe zouden rijden. Het is namelijk een stuk dat verboden is voor auto’s,” stelt Schreiber. Inmiddels is aan het begin van de ree ook een verbodsbord geplaatst, maar deze wordt nog wel eens genegeerd.

Het duo is argwanend geworden tegenover de stichting en Staatsbosbeheer. “Je weet gewoon niet meer waar je aan toe bent. Als er straks horeca in het pand zit komen er steeds meer mensen en auto’s. Ik zit hier met m’n bedrijf en wil geen overlast hebben,” stelt Schreiber. Van der Meulen: “Ze spelen het heel slim, want steeds komt er iemand anders van die stichting langs. We hebben al vijf of zes mensen gezien.”

Een jaar geleden zaten de buren al eens om tafel met de stichting. “Ze weten heel goed wat er gaat gebeuren. Staatsbosbeheer huurt het gebouw en straks gaat het los,” zegt Schreiber te weten. Iets waar het duo zich niet van plan is bij neer te leggen. Zo stapten zij onlangs naar de gemeentelijke bezwaarcommissie, waar zij in het ongelijk gesteld werden. Ook de gemeente schoof de argumenten van tafel. Van der Meulen: “We zijn niet van plan om ons erbij neer te leggen. We willen dat er een uitspraak van de rechter komt, dan weten we waar we aan toe zijn. Zoek het online maar eens na. Iedereen die te maken heeft gehad met Staatsbosbeheer kreeg problemen. Laat daarom altijd een contract met hun checken door een advocaat. Wij zijn letterlijk bij de poot genomen.”

Dat Van der Meulen al jarenlang zijn woning te koop heeft staan, doet volgens hem aan zijn bezwaren niets af. “Door de ontwikkelingen in het veld kan ik mijn woning niet verkopen. Ik moet namelijk wel eerlijk zijn tegen kopers en hun melden dat ze er van alles van plan zijn. Binnenkort halen we onze woning uit de verkoop, want we willen er gewoon blijven wonen.”

In een reactie laten Staatsbosbeheer en de Stichting Curringherveld weten bereid te zijn om snel met de twee buren in gesprek te gaan. “De veronderstelde agenda klopt van geen kant met de werkelijkheid. Nadat de plannen voor het MFA afgeblazen waren, hebben we de ambities voor het Curringherveld bijgesteld. Waar het gebied eerst tien keer zo groot zou worden, hebben we nu gezegd dat we het zo laten. Het Curringerveld is vooral bedoeld voor de school, wandelaars en straks de Abel Tasman Struuntocht. Dat we het gebouw willen vergroten klopt, dat is ook algemeen bekend. De reden hiervoor is dat we onze vrijwilligers warm en droog binnen willen kunnen laten zitten. Door meer bergruimte te maken hoeven we straks ook minder met auto’s naar het veld te rijden. Nu liggen alle materialen van het Kabouterpad bijvoorbeeld nog bij de mensen thuis.”