Piet’s Big City week 32 “15

0
1455

Was op Texel. Het eiland van Jan Wolkers. Als eerbetoon aan de grote schrijver ben ik nog even langs het adres gereden waar hij bij leven woonde. Rozendijk 23, vlakbij de bungalow waar ik bivakkeerde. In de boekenschuur, gelegen in het prachtige dorpje Den Hoorn, kocht ik voor 3 euro het boek Turks Fruit, de bestseller van Jan Wolkers, dat in 1973 werd verfilmd met in de hoofdrollen Rutger Hauer en Monique van de Ven en geregisseerd door Paul Verhoeven. Na 46 jaar dan eindelijk het boek gekocht en ook nog wel op Texel. Mooier kan volgens mij niet. In de boekenschuur is op een stuk karton geschreven dat men rekent op onze eerlijkheid. Achterin de ruimte staat een melkbus waarin het geld kan worden gedeponeerd. Van mij krijgt de eigenaar vier euro omdat ik naast Turks Fruit ook nog voor 1 euro de autobiografie van Caterina Valente heb meegenomen. Bonjour Katrin heet het boek en als ik de schrijver mag geloven is het veel meer dan een autobiografie. Voor de jeugdige lezers van dit stukje vermeld ik toch nog maar even dat Caterina Valente een veelzijdige en talentvolle vrouw was, een groot artieste, die als danseres, zangeres en actrice over de hele wereld roem verwierf. Het boek is in 1985 geschreven, Caterina was toen 54 jaar. Op Texel leef je van de liefde zei Jan Wolkers vaak en daarin kan ik hem gelijk geven. Middenin het dorp Den Burg, niet ver van Albert Heijn, eet ik de beste hamburger ooit. Nog lekkerder dan die van Pappa Joe in Stad. Volgens de serveerster is alles aan de burger zelf gefabriceerd. Texel is geweldig om bij te tanken en in mijn geval ook om aan mijn boek te werken. Heb me de laatste jaren nimmer zo relaxt gevoel als op dit eiland. Dat was vorig jaar al zo en nu weer. Veel liefde, Jan Wolkers wist waar hij het over had, en rust zorgen voor de broodnodige inspiratie. Ik lees geen kranten, kijk geen televisie, zelfs niet naar vriend Wilfred over wielrennen en de regionale zenders, en heb geen moment heimwee naar de Big City. Loop langs het strand, fiets over het eiland, Texel is bijkans 25 kilometer lang, en hoop op de zon die maar moeizaam doorbreekt. Elke dag begin ik me beter voelen en heb zelfs zin om me te verdiepen in de agenda van de vakantiekrant van Texel. Ik hoop Jochem Myer nog tegen te komen en oud-voetballer Johnny Rep, die hier nog trainer is geweest van de Texelse voetbalclub. Theun de Winter, dichter en ezelliefhebber, moet ik ook nog opsporen. De lichtblauwe schoenen van Jan Palmen doen het goed op het eiland. Veel meer bekijks mee dan het volk met al die voorspelbare sandalen. Net heb ik alweer 600 woorden geschreven voor mijn hyperventilatieboek en nu ook nog deze column. Het gaat op deze prachtige plek allemaal vanzelf. Texel is een geweldig eiland!!