“Iedereen op het schip heeft een rol te spelen”

0
1485

SCHIPBORG – “Ik was blij verrast, toen ik hoorde dat ik het geworden was,” vertelt de net benoemde burgemeester vanaf de bank in zijn woonkamer in Schipborg. “Ik hoopte er natuurlijk wel op, maar het was absoluut geen automatisme dat ik het zou worden.” Van der Tuuk werd afgelopen dinsdagavond 9 juli door de vertrouwenscommissie aanbevolen als burgemeester van het Westerkwartier. Voorzitter van de vertrouwenscommissie, Ytsen van der Velde (VZ Westerkwartier ) noemde hem ‘een verbinder, een netwerker, iemand die erg toegankelijk is.’ Met de recente herindeling van het Westerkwartier lijkt de gemeente nu juist zo iemand nodig te hebben.

“Dat is natuurlijk goed om te horen, en dat uit een enquête onder de bevolking over wie het zou moeten worden mijn naam veel naar voren kwam, dat is heel fijn. Ik was waarnemend burgemeester van Grootegast, en heb de laatste maanden wat afstand genomen, in ieder geval in bestuurlijk opzicht, maar ik ben ontzettend blij dat ik nu in de rol van burgemeester terug mag keren. Ik ben zo blij met de functie, om in zo’n mooi gebied, met fantastische mensen zo’n rol te mogen krijgen. Daarbij kijk ik ook uit naar de uitdagende vraagstukken, dat vind ik heerlijk om daar mijn tanden in te zetten.”

Van der Tuuk groeide op in Veendam, maar voelt zich in het Westerkwartier erg thuis. “Ondanks dat het een iets ander gebied is, herken ik wel heel veel van de cultuur, en de krachtige samenleving die ondernemerschap uitstraalt. De saamhorigheid en het initiatief dat uit de gemeenschap komt, dat spreekt me heel erg aan.” Dichtbij, nuchter en ambitieus, woordelijk het DNA van de gemeente Westerkwartier. “Dat is geniaal gevonden,” zegt Van der Tuuk terwijl hij een slok van zijn thee neemt. “Ik weet niet wie dat destijds bedacht heeft, maar dat staat zó voor het gebied.”

Van der Tuuk was in zijn tijd als burgemeester van Grootegast erg geliefd onder de bevolking. Wellicht kwam dat door zijn manier van besturen. “Van oudsher zijn we een zeevarend land. En dus zijn we eeuwenlang gewend dat, om samen te overleven, we het nou eenmaal samen moeten doen. Op een schip moet samengewerkt worden. Aan het eind van de dag moet je weten wat jouw taak is op het schip, en om iets te bereiken, moet je zowel als individu en als team presteren.” Het Westerkwartier is een grote gemeente, en daar moet bestuurlijk rekening mee gehouden worden. “De Wet van Sinterklaas, die gaat voor het Westerkwartier niet meer op. Je kunt niet meer op een dag alle Sinterklazen uit alle dorpen ontvangen. Dat is natuurlijk een beetje een luchtige vergelijking, maar het is wel erg belangrijk dat je als burgemeester weet wat er in de samenleving speelt. Waar en hoe wonen mensen, waar wordt over nagedacht, maar ook wat kan ik betekenen voor de mensen. Om verbinding tot stand te brengen, moet je in het gebied zijn. Dus naast alle vraagstukken en wat er allemaal bestuurlijk op de agenda staat, beschouw ik dat als een belangrijke persoonlijke ambitie: om het gebied te verbinden. En dat betekent veel in het gebied te zijn, op de goede momenten, maar ook op de mindere momenten. Dat is de rol die je hebt als burgemeester, en vanaf het eerste moment heb ik dat idee gehad, en daar moeten we straks dus ook een bewuste keuze voor maken in de agenda.”

De functie als vader van alle burgers, daar identificeert Van der Tuuk zich enorm mee. “We leven in een erg hectische tijd, waar dingen ontzettend snel gaan en steeds vluchtiger geleefd wordt. Als burgemeester heb je daar een belangrijke functie, waar je een verschil kunt maken. Je staat als het ware boven de partijen, en dan niet vanuit een oogpunt van macht, maar meer als positieve invloed die je kunt hebben, in een sturende rol. ”En dat hoeft absoluut niet alleen maar voor de camera. Ook als het niet zichtbaar is, maar je bent er wel, maak je daar het verschil. En het is ontzettend mooi om dat te mogen doen.” Belangrijk onderdeel van de ambities van Van der Tuuk is om inhoud te geven aan de plannen voor de nieuwe gemeente. “Na het samenkomen van de gemeenten is het nu de taak aan ons, als bestuur, om de plannen samen inhoud te geven. Daarbij moet je zichtbaar zijn in de gemeenschap, en moet je zelf ook de gemeenschap voor ogen hebben. Daarnaast moet je niet vergeten dat het Westerkwartier een erg grote gemeente is, zowel qua oppervlak als qua inwonersaantal. Noblesse obliges: dat brengt ook verplichtingen met zich mee. Als er belangrijke beslissingen genomen moeten worden, zal het Westerkwartier als grote speler aan tafel zitten en ook voor Noord-Nederland als regio een belangrijke functie hebben. Daarbij kun je bijvoorbeeld denken aan onderwerpen als veiligheidsregio’s, politie en openbare orde en dergelijke. Wij doen er toe. En dus is het ook belangrijk om in Den Haag, of misschien zelfs wel in Brussel een goede lobby te hebben.”

Van der Tuuk ziet ook uitdagingen in zijn nieuwe rol, bijvoorbeeld op gebied van financiën en jeugdzorg. De landelijke problematiek op het gebied van jeugdzorg ziet hij ook in het Westerkwartier terug. “De zorg voor de jeugd is gedecentraliseerd, en dat moeten de gemeentes dan maar weer oplossen. Dat is een probleem dat je niet landelijk, maar op regionaal niveau ook in het Westerkwartier ziet. Uiteindelijk is het heel belangrijk dat daar van Den Haag uit geld beschikbaar voor komt. Daar zullen we dan ook een klemmend beroep op moeten doen. Als burgemeester in Grootegast was Van der Tuuk altijd al erg benaderbaar, en dat zal niet veranderen. Daar zit dan ook een deel van zijn kracht, denkt hij. “Ik vind het belangrijk om bij de bakker een praatje te maken met de mensen. En niet alleen in de functie van burgemeester, dat zit ook persoonlijk in me. En het volgende moment praat je met de directeur van een scholengemeenschap, want ook daar moet je weten wat er speelt. Het is heel belangrijk om constant de signalen van mensen om je heen op te pikken, om een constante feedback loop te hebben. Weer terugkomend op dat schip waar we met z’n allen op zitten: iedereen op het schip heeft zijn eigen functie die essentieel is om het schip goed te kunnen laten varen, en daar moet waardering en respect voor zijn. Dat is in de samenleving niet anders. Een lasser die last, en die fantastisch werk doet, daar moet waardering voor zijn. Hetzelfde geldt voor een timmerman of iemand die in de zorg aan bed staat. Aan die waardering en respect van kennis ontbreekt het wel eens, maar juist de stimulatie ervan kan het verschil maken, daar kun je een verbinding maken. Iedereen op het schip heeft een rol te spelen, en samen moeten we er wat van maken. Daar zie ik in mijn rol als burgemeester ook een verantwoordelijkheid. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in!”