“Iedereen kan reizen; het is gewoon een kwestie van hoe graag je het wilt.”

0
144

“Ik vind reizen heerlijk, het leren kennen van een andere cultuur, de openheid, de vrolijkheid. Het is eigenlijk wel grappig, hoe verder je naar het Zuiden gaat, hoe vrolijker de mensen zijn en hoe meer men ook buiten is. Dat verschil zie je heel sterk van noord naar zuid, met alles wat er tussen zit. Kijk maar naar hoe mensen in zeg, Griekenland, leven ten opzichte van de Scandinavische landen.” De Kroon zit aan de keukentafel en vertelt in geuren en kleuren over al haar verschillende reizen die ze over de jaren gedaan heeft. Nu doet ze het in verband met haar gezondheid iets rustiger aan, al was ze twee jaar geleden wel “even naar Irak gegaan om daar ter plekke de distributie te regelen voor het opvangkamp voor de Syrische oorlogsvluchtelingen,” zegt ze zelf. “Daar had ik toen even tijd voor.” De reizen die ze maakt staan vaak in het teken van hulp voor mensen in een oorlogsgebied. “Ik ben niet echt het type dat twee weken in de zon op een strand gaat liggen, al vind ik de zon wel heerlijk hoor,” vertelt ze. “Maar als ik op reis ben, wil ik het land ervaren, de mensen ervaren, ik wil het voelen, ruiken, meemaken. Ik slaap vaak thuis bij mensen in het land zelf, en probeer dan zo veel mogelijk mee te gaan in het ritme. Begrijp me niet verkeerd hoor, als je niet eigen baas bent, en je hebt maar twee weken per jaar dat je vrij bent, en je vindt het lekker om met een armbandje all-inclusive lekker ergens in Turkije op een stoel bij het zwembad te gaan liggen, moet je dat vooral doen, daar is niks mis mee. Maar voor mezelf wil ik graag iets meer dan dat.”

Bijzondere plekken

Zelf is ze een echte reiziger, die op plekken komt waar de meeste mensen van wegblijven: Tsjetsjenië, Irak, Israël, India, Pakistan, Ruslan. “Och, waar ben ik niet geweest,” grapt ze. “Ik ga gemiddeld zo’n drie, vier keer per jaar weg. Mijn man is ook een echte reiziger, maar die zit toch meer gebonden aan zijn werk. Ik ben mijn eigen onderneemster, en heb daardoor wat meer vrijheid. Muziek, is ook heel belangrijk voor me als ik op reis ben. Ik vind het zo heerlijk om de muziek van verschillende landen en culturen mee te maken, bij oogstfeesten op Curaçao bijvoorbeeld, of in Israël of in Koerdistan, daar spreekt de ziel nog zo doorheen. Er wordt altijd muziek gemaakt, en mensen dansen, en dan maakt het niet uit of je zestig of tachtig bent.”

Kennis is waar ze eigenlijk op zoek naar is, zegt ze zelf. “Kennis over het leven, over ander culturen, de verhalen horen. En alles wat ik meemaak, neem ik zelf ook weer mee terug naar huis. Ik wil zelf ook verhalen vertellen om me heen, en probeer daar dan toch op de een of andere manier het bewustzijn mee te vergroten. Mensen in Nederland zijn vaak heel erg opgesloten, ‘doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg,’ dat idee. Maar ik denk dat als mensen meer zouden reizen, ze het eten van andere culturen zouden eten, de muziek van andere landen zouden horen, dat er dan veel meer openheid en veel minder polariteit zou zijn, en dat is alleen maar ontzettend goed.” En dat betekent dat je je af en toe even oncomfortabel voelt. Maar dat is goed, zegt ze. “Als je altijd blijft doen wat je altijd gedaan hebt, blijf je de zelfde resultaten krijgen die je ook al eerder kreeg. Ik zou mensen willen zeggen: heb wat lef in het leven. Leven is het meervoud van lef. Zo voel ik dat echt. En dat kan iedereen op zijn eigen manier doen: er is niet maar één weg die de juiste is. “

Ga gewoon

De Kroon denkt dat haar reislust komt uit het feit dat ze vroeger, als klein kind al, veel reisde. Haar moeder woonde en werkte als tiener een jaar in Engeland, net na de oorlog. Toen ze vier was, ging ze naar Mallorca, en op haar zevende vertrokken haar ouders met De Kroon naar Curaçao, om daar te gaan wonen. “Ik zou het iedereen aanbevelen om meer te gaan reizen, al ga je naar Terschelling. Daar hebben ze ook al een eigen cultuur. Of ga dwalen door de velden in het Westerkwartier, het is hier zo ontzettend mooi ook.” Tegen de mensen die niet durven, zegt ze: “Ga gewoon. Je gaat er niet dood van, en dat kan ik rustig zeggen. Mijn opa zei vroeger al: ‘kan niet is dood.’ Iedereen kan het; het is gewoon een kwestie van hoe graag je het wilt.”