Commissaris van de Koning René Paas onder de indruk in De Wilp

‘Hoe een klein groepje vrijwilligers in staat is om tot grote hoogte te stijgen is prachtig om te zien’

DE WILP – Het is het allereerste werkbezoek van Commissaris van de Koning René Paas na de coronapandemie. Afgelopen vrijdag was Paas met burgemeester van het Westerkwartier Ard van der Tuuk en wethouders Hielke Westra en Bert Nederveen op stap. Het gezamenlijke uitje startte om kwart voor elf bij dorpshuis Op de Welle in de Wilp. Niet geheel toevallig. Het dorpshuis zit namelijk in de race voor de Nationale Vrijwilligersprijs. Op de Welle is één van de vijf genomineerde organisaties voor deze prestigieuze prijs waarmee 15.000 euro gemoeid is. In het kader van burgerparticipatie, het thema dat de CvdK aan zijn bezoek hing, kwam hij een vrijdagochtend een kijkje nemen in De Wilp. Een bezoek met een verrassende wending: Paas blijkt een begenadigd orgelspeler. Na het officiële gedeelte stapte hij achter het oudste orgel van het Westerkwartier.

Voorzitter van het dorpshuis Wilma Nabring had de komst van René Paas, Ard van der Tuuk en de twee wethouders van het Westerkwartier uitstekend voorbereid. In een PowerPointpresentatie van ruim een half uur (met excuses voor de slechte beeldkwaliteit, dat is te wijten aan de verouderde beamer, dus misschien zit er nog een beetje subsidie in, grapte Nabring handig) nam ze de stand van zaken van het dorpshuis door. Het dorpshuis wordt breed gedragen in het 1600 inwoners tellende dorp. Maar, zo weet Nabring, de actieradius is veel groter. Het dorpshuis heeft een bereik van zo’n 6500 bezoekers, vertelt ze. Verenigingen uit Marum houden er hun jubileumavond, vrouwenverenigingen uit omliggende dorpen weten het gezellige dorpshuis te vinden, verschillende toneelclubs staan op de planken in De Wilp en de huisartspraktijk die sinds april 2020 zit wordt bezocht door patiënten uit De Wilp en omgeving. 

‘Paradiso in De Wilp’

Het dorpshuis is trots op de vele verenigingen die er onderdak hebben. En niet te vergeten op de groep trouwe vrijwilligers die de handen uit de mouwen steekt als er iets gebeuren moet. Toen in 2017 de aangrenzende kerk aangekocht werd door het dorpshuis, werd er met man en macht geklust om er één groot geheel van te maken. Zo werd er een ontmoetingsruimte met een grote bar gerealiseerd, een professionele horecakeuken (die ook één keer per maand wordt gebruikt voor de activiteit ‘Samen Eten’, wie wil kan voor een paar centen aanschuiven voor een lekkere maaltijd), de vloeren werden vernieuwd en er is een compleet nieuwe ingang aangelegd. Ze hoeven maar met de vingers te knippen in De Wilp, en er staat binnen mum van tijd een club noeste vrijwilligers klaar om de klus te klaren. Fondsen en subsidies werden aangeboord om de verbouwing mogelijk te maken. Paas luistert het verhaal met grote bewondering aan. Echter, zoals je kunt verwachten, is er ook een ‘maar’. Hoe toekomstbestendig is het dorpshuis? Hoe is Op de Welle in staat om haar eigen broek op te blijven houden met de almaar stijgende gasprijzen? Om de kerk warm te krijgen verstookt het dorpshuis 12.000 kuub gas per jaar. Nu nog voor 98 cent per kuub, na afloop van het contract wordt dat 2 euro. Een slordige 12.000 euro per jaar meer. Commerciële activiteiten zijn nodig om de boel te kunnen betalen, benadrukte Nabring. Dat beaamt ook Auke, beheerder van het dorpshuis. Hij ziet verbreding van het palet voor zich. Culturele activiteiten in de kerk, muziek, cabaret, theatervoorstellingen, concerten. ‘Een soort Paradiso in De Wilp’, vatte Paas de kern samen.

Burgemeester Ard van der Tuuk was benieuwd om het dorpshuis gedragen wordt door de samenleving of op de schouders rust van een klein clubje vrijwilligers. Bestuurslid Wim de Boer heeft het antwoord. Het is één en al dynamiek in Op de Welle. Inwoners van alle leeftijden voelen zich betrokken. Maar zeker, er zit ook een bepaalde kwetsbaarheid in, bekende De Boer. De gemeente Westerkwartier koestert de dorpshuizen, maar ziet ook de problemen, zei Van der Tuuk. ‘De leefbaarheid van een dorp valt en staat met een ontmoetingsplek. Vrijwilligers zijn het cement van de samenleving. We moeten goed bekijken hoe we dit in de benen kunnen houden.’ Van der Tuuk was ook reëel: ‘De opgave voor de gemeente wordt steeds groter met minder financiële middelen. Dat is een worsteling met 41 kernen.’ Paas ziet als één van de oplossingen om dorpshuizen te verrijken met een bredere programmering. Cultuur, zorg, dagbesteding zijn mogelijkheden om de dorpshuizen ook door de week bezet te krijgen.

Kwart voor 12, de tijd dringt. Paas is nog gestrikt voor een bezoekje aan Lutjegast later op de middag, dus enige haast is geboden. Tijd voor een rondleiding. Te beginnen in de kerk. De kerk heeft geen monumentenstatus, het orgel wel, vertelt Wim de Boer op verzoek van de CvdK. Het orgel is namelijk het oudste van de hele gemeente Westerkwartier. Paas speelt zelf orgel, liet hij weten. Voor De Boer een inkoppertje. Paas begreep de boodschap onmiddellijk. Via het smalle trappetje naar boven betrad hij het orgel en bracht een lied ten gehore.

Voor de Commissaris van de Koning was het bezoek aan het dorpshuis inspirerend, liet hij weten aan de Streekkrant. ‘Hoe een klein groepje vrijwilligers in staat is om tot grote hoogte te stijgen is prachtig om te zien. Het is mooi dat mensen laten zien waar ze trots op zijn maar ook eerlijk zijn over de problemen waar ze tegenaan lopen. Ik voelde me zeker niet aangesproken als potentiele portemonnee. Het is meer samen kijken waar kansen liggen voor de toekomst. Ik heb er alle vertrouwen in dat dit dorpshuis zal overleven. Wel zal de toekomst anders worden dan dat we gewend zijn. Daar is dit een mooi voorbeeld van; een huisartsenpost in het dorpshuis, een gymzaal die gebruikt wordt door scholen en  de grote stap die genomen is om de kerk erbij te betrekken. Dat biedt mogelijkheden voor de toekomst. Vol lof over wat ik vandaag heb gezien. Wat mij betreft hebben ze die prijs al gewonnen.’