Corona zorgt voor creatief ondernemerschap in het Westerkwartier

‘Wanneer straks alles weer open is, denk ik dat mensen hunkeren naar gezellig winkelen’

STREEK – Zeker, corona is voor ondernemers is vooral ellende. Daarmee vertellen we niets nieuws. De horeca die bijna al een jaar op slot zit, niet-essentiële winkels die onderhand al weken dicht zijn en dat zeker tot 9 februari blijven. En perspectief? Dat is er nog steeds niet. Toch zorgt deze bizarre periode ook voor creativiteit. Onder stoom en kokend water zijn veel ondernemers onlinespecialisten geworden. De Streekkrant bezocht verschillende zaken in het Westerkwartier.

Toen René Stegenga van Land Schoenmode in Zuidhorn hoorde dat zijn zaak dicht moest was de etalage het allereerste dat hij aanpakte. Zo snel mogelijk moeten zijn klanten in de etalage kunnen zien welke schoenen er nog op voorraad zijn en in welke maten, was de gedachte erachter. Zijn personeel is inmiddels aardig bedreven in het maken van filmpjes die ze via Facebook de ether in slingeren. Druk verkeer op de mobiele telefoon van Stegenga op woensdagochtend. Er komen aardig wat bestellingen binnen via de app en mail. ‘We hebben direct aangegeven dat we bereikbaar zijn via WhatApp, mail of telefoon. Daar wordt gelukkig wel gebruik van gemaakt. Ik had een hashtag aan gemaakt: #snellerdanpostnl, haha. We bezorgen aan huis. Als het lukt dezelfde dag nog. In korte tijd is een hele straat zelfstandig geworden’, zegt de ondernemer die zich zeker ook zorgen maakt. ‘Het is vooral overleven. De omzet die we nodig hebben, halen we bij lange niet. Het positieve is dat deze periode je dwingt tot creativiteit. We maken filmpjes en foto’s en plaatsen die op onze socials. Die worden goed bekeken. Daar hadden we voorheen geen tijd voor. De verlengde lockdown helpt natuurlijk niet. Als we op 19 januari open waren gegaan hadden we de wintercollectie nog kunnen verkopen. Dat gaat nu nooit meer lukken. De zomercollectie komt ondertussen al weer binnen. Of er met leveranciers iets te regelen valt? Het is een koopcontract. Deze collectie is een half jaar geleden ingekocht. Gelukkig is er in overleg in sommige gevallen wel wat mogelijk. Maar het is een hele schakel. Als ik niet betaal, komen leveranciers ook in de problemen. Het is allemaal heel dubbel, er komt van alles binnen, maar je verkoopt niets’, zegt Stegenga die ondanks alles toch positief blijft over de toekomst. ‘Ik denk, wanneer straks alles weer open is, dat mensen hunkeren naar gezellig winkelen. Ik hoop ze beseffen wat het dorp heeft. Winkels en horeca zorgen voor reuring en leefbaarheid.’

Van schoenen naar automobielen. Naar Autobedrijf Smits om precies te zijn. De showroom is dan wel gesloten, maar gewerkt wordt er zeker. Met vier man sterk zelfs. Een deel van de zaak is namelijk wél open: de werkplaats. Het bedrijf beschikt over een grote vaste klantenkring die blijft komen, zegt eigenaar René smits. ‘De periodieke APK en reparties blijven altijd doorgaan. De verkoop stagneert wat. Vooral zestig plus stelt uit. Het segment Mokka en Meriva koopt nu niet. Al hebben we afgelopen week toch verschillende auto’s verkocht. Die leveren we aan huis af. Mensen tussen de dertig en vijftig jaar koopt wel online’, zegt de ondernemer die zelf iedere nieuwe wagen onmiddellijk online zet. ‘Zonder internet geen handel. Daar zijn we heel fanatiek mee. Proefritten aan huis doen we ook. Net als halen en brengen voor onderhoud. Wat dat betreft zijn we creatief, binnen wat er kan en mag.’ Bang voor de toekomst is Smit niet. Sterker nog, die ziet hij met vertrouwen tegemoet. ‘Hier moeten we even doorheen. Als de vakanties los gaan, komt er meer werkaanbod. Het herstelt zich straks allemaal wel weer. Het gros wil beleving, de showroom even binnenstappen, daar ben ik van overtuigd. Mensen willen de auto live zien, en ook nog even een andere bekijken.’

Wilco de Vries van Marskramer staat net op het punt om te vertrekken wanneer we bij de zaak in Grootegast aankomen. ’s Ochtends brengt hij bestelde spullen rond, ’s middags is zijn zaak aan de Hoofdstraat open voor pakketdienst. Voordat hij het gaspedaal in wil trappen hangt er een klant aan de telefoon. Of hij nog even een koekenpan mee wil nemen. Tuurlijk, geen punt voor de ondernemer die er alles aan doet –nu zijn zaak gesloten is- om zoveel mogelijk omzet binnen te halen. ‘Gelukkig worden we veel gebeld. Ik ga iedere ochtend op pad om spullen te bezorgen. Door het hele Westerkwartier. Ik leef meer in de bus dan in de winkel, haha. Mensen waarderen het heel erg, ik krijg blije reacties. Alhoewel mensen zich soms ook wel bezwaard voelen om iets te bestellen merk ik. Dat is helemaal niet nodig. We zijn juist heel dankbaar voor de bestellingen. Wat er zoal besteld wordt? Puzzels, spelletjes, knutselspullen. Maar ook kookgerei en schoonmaakartikelen. Daaraan merk je echt dat mensen thuis zitten. Voor kerst was het best even spannend. Ik had een behoorlijke voorraad gourmetstellen ingekocht. Een garage vol. Dat had ik nog nooit gedaan. Maar dacht: als iedereen thuis zit met kerst, wordt er vast volop gegourmet. Toen moesten we voor de kerst dicht. Ik heb ze direct online gezet en op Facebook gepromoot. We kregen heel veel reacties. Weken achter elkaar was ik ook ’s avonds op pad met spullen. In de meeste gevallen kregen ze het dezelfde dag nog. Ik hoop dat mensen ons trouw blijven als we straks weer open mogen.’

Bij Bloum in Grootegast staan de bloemetjes buiten. Of bloemetjes, de planten dan. Voor snijbloemen is het te koud, zegt Simone Jonkman. Klanten kunnen in de etalage het boeket van hun  keuze aanwijzen. Het enige wat ze daarvoor hoeven te doen is op het belletje drukken. Een creatieve oplossing. ‘Dat mag je ook verwachten hè? Bloemist is een creatief vak’, regeert de onderneemster ad rem. ‘De openingstijden zijn aangepast. Mensen kunnen van woensdag tot en met zaterdag van 9:3- tot 17:00 uur bij ons terecht. We hebben best wat aanloop. Mensen vinden een beetje vrolijkheid in huis toch fijn. Bezorgen doen we uiteraard ook. Ik hoop dat we op deze manier door kunnen gaan. Want als ook dit niet meer mag, dan wordt het wel lastig. We blijven ons best doen.’