Grapje Auke-Jelle Huizinga en Niels Bakker redt man van gruweldood

“We hebben gewoon een medemens geholpen, meer niet”

ZUIDHORN/GRONINGEN –  ‘Help, help!’ Dat was wel het laatste wat de Aduarder grondwerker Niels Bakker (rechts op de foto) en kraanmachinist Auke Jelle Huizinga (links op de foto) uit Zuidhorn hadden verwacht. De wegenbouwers keken bij wijze van grap door de brievenbus van een huis in de Heymanstraat in Groningen. In de betreffende woning zijn bouwwerkzaamheden gaande. De mannen die bezig zijn met het aanleggen van een riool zagen halverwege de ochtend een grote vrachtauto vertrekken die de vloer van het huis vol had laten stromen met schuimbeton. Nu arriveerde een bestelling voor het zelfde huis. “Wij zeiden tegen de chauffeur van de auto dat daar niemand was omdat we zojuist de mannen van het beton weg hadden zien gaan. Het huis wordt verbouwd dus was leeg. Voor de grap liep mijn collega naar het huis en riep ‘hallo’ door de brievenbus.” Een klein grapje, die achteraf bleek, een mensenleven heeft gered.

“Tot onze grote verbazing werd het grapje beantwoord met een hulpkreet. Mijn collega keek me aan,’ blikt Auke Jelle terug”,  en dacht dat ik een grapje maakte, maar het hulpgeroep kwam toch echt niet bij mijn vandaan maar uit het huis. We riepen nog een keer door de brievenbus en weer klonk er hulpgeroep.”

De mannen begrijpen nu dat er echt iets mis is. Misschien wel iets heel erg mis is en proberen via de achterkant meer zicht op het huis te krijgen van wat er binnen gaande is. Er is schuimbeton gestort. En geen klein laagje, maar een laag van 70 centimeter. Wat kan er gebeurt zijn? “We zijn over de schutting geklommen en konden zo de kamer in kijken. Daar zagen we een grote vloer van schuimbeton maar van een persoon was geen sprake. Daarop zijn we weer naar de voordeur gelopen en nogmaals geroepen.” En weer klonk het: ‘help, help!’
De mannen handelen snel. Bellen het bouwbedrijf die sommeert de deur te forceren. “Dat ging makkelijk,” vertelt Auke Jelle. ‘Een trap was voldoende. We konden een klein stukje de gang in lopen maar niet al te ver, want na ruim een meter begon de gestorte betonvloer. De gang had een bocht. Intussen bleef de man om hulp roepen, maar was wel kalm. Het lukte me om net om het hoekje van de gang te kijken. En daar zag ik een surrealistisch beeld. Een man die vast zat in een laag van 70 centimeter diep beton. Ik zag alleen ogen, want zijn hele gezicht zat onder het beton. Hij was waarschijnlijk gestruikeld en voorover gevallen. Mogelijk heeft hij nog een paar meter een soort van gezwommen om er uit te komen, maar hij zat nu muurvast.” Inmiddels zijn de hulpdiensten gebeld. Brandweer, politie en ambulance zijn binnen 10 minuten ter plaatse. De brandweer weet de man middels platen en een ladder te bereiken en met touwen uit zijn hachelijke positie te bevrijden.

Hachelijk, maar potentieel dodelijk volgens de hulpverleners. Het voor de grap even door de brievenbus kijken, heeft de man zijn leven gered: “Dat schuimbeton gaat natuurlijk hard worden. Eerst is het een soort van dikke yoghurt, maar na verloop van tijd wordt het natuurlijk keihard. Daar moet je niet aan denken. Als zo iemand niet snel gevonden wordt, komt hij vast te zitten in keihard beton. Ik ben geen arts, maar alleen dat zal al genoeg zijn voor een levensbedreigende situatie. Daarbij komt er ook nog eens ammoniak vrij, omdat dit verwerkt is in het beton. Ik heb me laten vertellen dat een paar uren vast zitten in dat beton met ammoniak al genoeg is om het niet te overleven. Dat ammoniak vreet je als het ware op.”

Om 9:30 uur zaten de mannen nog rustig aan hun welverdiende kopje koffie en nog voor de lunch stonden ze de pers te woord om te vertellen over het redden van een mensenleven. Naar blijkt van een 68 jaar oude vorige bewoner die nog even een kijkje wilde nemen. Allerlei media kregen lucht van hun heldendaad. “Ik wilde gewoon weer aan het werk. Wat hebben we nu helemaal gedaan? Een mens in nood helpen. Hart van Nederland, de NOS, RTV Noord, Q-music. Via facebook kreeg mijn vrouw een verzoek van Talpa. Ongelofelijk wat een aandacht.” De 43-jarige Zuidhorner staat de pers te woord. Uit fatsoen, wat ongemakkelijk en was liever gewoon weer de kraan ingedoken om zijn werk te doen.