Ik proat plat

0
149

De Stoelematter


Ooit had ik n stoffeerderij. Dat was mien vak. Minsen wisten mij te vienden en ik had lol aan mien waark. Kwaliteit leveren en der wezen veur de klanten. Mooi man. t Enege wat ik niet kon was stoelematten. En der wadden klanten genog die doar om vroegen. Noa verloop van tied leerde ik wat jongens van t woonwoagenkamp kennen die dat wel deden. Met één van die mannen kreeg ik n nette reloatie. Hij deed wat ik vroeg, leverde knap waark, was beleefd en netjes tegen mien klanten. Originele biezen, goed draaid en keureg ofwaarkt.

Ien die tied ha-je ok voak van die caféstoelen woar zo’n rugje ien zat met webbing, ok wel pitriet nuumd. Dat spul was kant en kloar op e rol te koop, mor t was wel n vak apart omdat het te verwaarken. Ok dat dee mien stoelematter vakbekwoam en ik bleef tevreden klanten holden. Totdat…

Der kwam een klant met wel n hiel specioal antiek bankstel. En dat bankstel was aan restauroatie toe. Mosten nije veren onder, de complete stoffering most vervangen worden. De leunings wadden gebogen, niet allend verticoal, mor ok horizontoal en ze wadden aan weerskanten veurzien van webbing. Dat was hiel kunsteg deur kleine gatjes ien t holt vervlochten van de ene noar de andere kaant. Echt kunstwaark. En die webbing was kepot.

Mien stoelematter Hans zag der gien gat ien, hij was heul eerlek deur te zeggen dat  er t niet aanduurde. Tsja, en vien dan mor es een die t wel kin. Hans ging ienformeren binnen zien netwaark en kwam n week loater met een aandroagen die beweerde dat hij n olderwetse vakman was en dat hij dizze klus kloaren kon. Mien klant, loat ik heur veur t gemak Ellie numen, proatte de zoak uutgebreid met hem deur, ze wol der absoluut zeker van wezen dat het goed gebeuren ging. Bovendien wol de man der een flink bedrag veur hemmen. Doar was ze op zich niet op tegen, ze had begrip veur de moeileke en arbeidsintensieve klus, mor ze zöcht noar garantie. We kwamen overeen dat hij eerst één stoel doen zol, die konden we dan beoordelen op kwaliteit en bij goedvienden kon dan de andere stoel en de bank doan worden.

Wel nam hij t hiele spul geliek met, hij woonde niet ien e buurt dus doar zat wel enege logica ien. Noa n week of vier kwam hij met het hiele spul aanzetten. Hij had toch geliek alles mor aanpakt. t Was n regelrecht drama. t Mantje had niks vlochten, hij had kant en kloare webbing van e rol of, der ien freesd. Die webbing liet zich natuurlek niet sturen en golfde dus totoal niet met de bugingen van de leuningen met. Doarbij was het holt uutfreesd en het zag der niet uut. Niet best! Ellie stond met troanen ien e ogen te kieken en ik was withiet.

Toen t mantje der achter kwam dat er gien centen kreeg omdat er zich totoal niet aan de ofsproaken holden had, greep er n groot mes en snee alles der uut. Schienboar was er bang dat Ellie het spul toch zitten loaten zol.

Uuteindelek is alles goed kommen mor dat was te danken aan Ellie zulf. Ze het lös pitriet kocht en is zulf begonnen met vlechten. Wel n half joar laank is ze der met bezeg west, mor ze kreeg t veurmekoar. En de rest heb ik doan, uuteindelek stond er weer n prachteg bankstel te pronken.

Hans de stoelematter het nog hiel wat stoeltjes veur mij bij de kladden had en t resultoat was altijd perfect.

Piet de Vries

Mientje:  “Woar niks mislukken kin, kin niks nijs ontstoan”